Καταγγελία της Ένωσης Φωτορεπόρτερ για την αστυνομική αυθαιρεσία στην επέτειο Γρηγορόπουλου

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2020

Τους προπηλακισμούς, τα σπρωξίματα και το όργιο αστυνομικής αυθαιρεσίας που δέχτηκαν οι φωτορεπόρτερ ενώ προσπαθούσαν να καλύψουν τα γεγονότα της 6ης Δεκέμβρη κατήγγειλε με ανακοίνωσή της η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, εκφράζοντας την αγανάκτηση του κλάδου και υπενθυμίζοντας "για άλλη μια φορά ότι η ελευθερία του Τύπου στις δημοκρατίες είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη".





Η καταγγελία της ΕΦΕ:



Συνάδελφοι μέλη της ΕΦΕ που βρέθηκαν σήμερα στην περιοχή των Εξαρχείων, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αλλά και όσοι παρακολούθησαν τα γεγονότα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έγιναν για άλλη μια φορά μάρτυρες της αστυνομικής αυθαιρεσίας κατά της ελευθερίας του Τύπου.



Συνάδελφοι, όλοι με μάσκες, στην προσπάθειά τους να καταγράψουν ειδήσεις και γεγονότα (να κάνουν δηλαδή απλώς τη δουλειά τους), προπηλακίστηκαν, ωθήθηκαν σε συνωστισμό και δέχτηκαν σπρωξίματα και χτυπήματα με τις ασπίδες των αστυνομικών οι οποίοι επιπροσθέτως, απ’ ό,τι έχει καταγραφεί στα βίντεο που έχουμε στη διάθεσή μας, δεν φορούσαν όλοι τους μάσκα.



Επειδή λοιπόν η λογική δεν έχει μπει ακόμη σε καραντίνα, επειδή παρά την απαγόρευση συναθροίσεων δεν υπάρχει σε ισχύ απαγόρευση εργασίας για τον κλάδο μας, επειδή η πρακτική της αστυνομίας, όπως μαρτυρούν τα βίντεο, θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα συναδέλφων, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να εκφράσουμε για άλλη μια φορά την αγανάκτησή μας, να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά ότι η ελευθερία του Τύπου στις δημοκρατίες είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη κι ότι αποτελεί βασική ευθύνη της πολιτείας η διασφάλιση τόσο της ελευθερίας του Τύπου όσο και της υγείας των πολιτών.



Για άλλη μια φορά καταγγέλλουμε και για άλλη μια φορά καλούμε την πολιτεία να κάνει το καθήκον της.

Ενάντια στον φόβο και την καταστολή που σκορπούν αφεντικά/κράτος/ΜΜΕ (αφίσα)

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020


 


Ζούμε στην περίοδο του παραλόγου. Την περίοδο που για κράτος-επιστημονική αυθεντία-ΜΜΕ η χρήση μάσκας είναι περιττή - για να μας διαβεβαιώσουν λίγους μήνες αργότερα οι ίδιοι ακριβώς ταγοί της εξουσίας πως «είναι το μόνο μας όπλο». Την περίοδο που ο ιός επιλέγει που θα παραστεί. Σε διαδηλώσεις/πλατείες κολλάει – στις φιέστες των εξουσιαστών/παππάδων/τουριστικών κολοσσών ντρέπεται να πάει.   


 


Την περίοδο που ο ιός αντιμετωπίζεται με ξύλο στις διαδηλώσεις, προσλήψεις στρατόμπατσων, δημιουργία «πανεπιστημιακής Αστυνομίας», στοχοποίηση στοιβαγμένων στα στρατόπεδα μεταναστών, την πλήρη απομόνωση των έγκλειστων στις ελληνικές φυλακές σε ένα φρικιαστικό καθεστώς εξαίρεσης, εκκένωση καταλήψεων και μοίρασμα χρημάτων στα ΜΜΕ. Όσο για ΜΕΘ, ιατρικό προσωπικό, ανύπαρκτα μέσα προστασίας σε εκπαιδευτικά ή εργασιακά κάτεργα και ΜΜΜ… υπαίτια είναι η «ατομική ευθύνη».


 


Ένας «παραλογισμός» που έχει στόχευση, καθώς κάνοντας την κρίση ευκαιρία και οργανώνοντας το τυχαίο (της πανδημίας), κράτος και αφεντικά υφαρπάζουν μέρα με τη μέρα τα κεκτημένα μας.


 


Έτσι, (απ)αλλοτριώνουν τον προσωπικό μας χρόνο και χώρο και δικαίωμα «ζωής» έχουμε μόνο στο τρίπτυχο σπίτι-εργασία-νοσοκομείο. Έξω από κει καραδοκεί το τεφτέρι με το πρόστιμο και το γκλομπ του μπάτσου.   


 


Ειδικότερα, στον κλάδο μας (ΜΜΕ) κυριαρχεί η τηλεργασία, τρόπος δουλειάς που χαροποιεί ιδιαίτερα τα αφεντικά. Επιτήρησή μας (και) στον προσωπικό μας χώρο, επέκταση του ωραρίου εργασίας, εντατικοποίηση, μετατόπιση του κόστους σε υλικοτεχνική υποδομή-ρεύμα-τηλέφωνο κλπ. σε εμάς, είναι λόγοι για να τρίβουν τα χέρια τους.


 


Επιπλέον, η αδυναμία συνεύρεσης και ζύμωσης με τους/τις συναδέλφους μας και κατά συνέπεια η έλλειψη αντιστάσεων στους χώρους δουλειάς, κάνει ευκολότερη την επιβολή της ιδεολογικής γραμμής των αφεντικών.


 


Επιπρόσθετα, η αναστολή εργασίας, η οποία μόνο τέτοια δεν είναι καθώς κατά πλειοψηφία οι εργαζόμενοι δουλεύουν κρυφά – με την ανοχή των συνδικαλιστικών οργάνων – καλά κρατεί. Ακόμα και έτσι, τα αφεντικά ξετσίπωτα ζητούν να τους παραχωρήσουμε και τα ελάχιστα χρήματα της αναστολής.  


 


Είναι, λοιπόν, ακριβώς το ίδιο το βίωμά μας που μας εξοργίζει και μας καλεί να αντισταθούμε σε αυτό το θέατρο του παραλόγου.  Είναι η κοινή λογική και η ίδια μας η ζωή που πρέπει να ανακτήσουμε.


 


Να λογαριαστούμε συνεπώς στο τώρα και όχι σε κάποιο αόριστο μέλλον – μέλλον που ακριβώς έτσι το επιθυμούν: Σπίτια και χώροι εργασίας γεμάτα παραγωγικά ρομπότ και δρόμοι γεμάτοι μπάτσους και ασφαλίτες.


 


Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας!


 




Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών στα ΜΜΕ  

17η Νοέμβρη, 4 παρά 10, Στουρνάρη - Καταγγελία για απόπειρα σπασίματος δημοσιογραφικού απορρήτου

 Φωτογραφία: Σπύρος Χαλικιάς


Λάβαμε και αναδημοσιεύουμε την καταγγελία του συναδέλφου Σπύρου Χαλικιά, για την απόπειρα σπασίματος του δημοσιογραφικού απορρήτου από την αστυνομία κατά τις εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοεμβρίου, 2020.

Αναλυτικά:

Περπατάω μόνος μου στη Στουρνάρη, από Πατησίων προς πλατεία Εξαρχείων. Πριν, φωτογράφιζα το έρημο Πολυτεχνείο. Συνεχίζω το δρόμο μου, ενώ μιλώ στο κινητό και δίνω εικόνα... περνώντας με τη φωτογραφική στο χέρι, από τους αναρίθμητους άνδρες των ΜΑΤ και της Δίας, φορώντας μάσκα διπλή και κρατώντας απόσταση από αυτούς.  

Αντιλαμβάνομαι όμως, ότι μου κάνουν κυκλωτική, ενώ ένας μου φωνάζει «Εσείς κύριε σταματήστε και ελάτε εδώ. Κλείστε το τηλέφωνο, ΕΛΕΓΧΟΣ, κλείστε το τηλέφωνο, δεν ακούτε τι λέω;»  συνεχίζει ο κύριος με τα μαύρα. Σταματώ, τον κοιτώ και συνεχίζω να μιλώ με μία συναδέλφισσα συνεργάτη μου. Συνεχίζει. Γυρίζω και του λέω: «Είμαι δημοσιογράφος, δίνω ρεπορτάζ, δεν κλείνω το τηλέφωνο, θα τελειώσω τη δουλειά μου και μετά μιλάμε για το τι θέλετε, εδώ παραμένω, δεν φεύγω, όπως βλέπετε» και συνεχίζω να μιλώ.

Ενάντια στον φόβο και την καταστολή που σκορπούν αφεντικά/κράτος/ΜΜΕ

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2020

Ζούμε στην περίοδο του παραλόγου. Την περίοδο που για το κράτος, την επιστημονική αυθεντία και τα ΜΜΕ η χρήση μάσκας είναι περιττή - για να μας διαβεβαιώσουν λίγους μήνες αργότερα οι ίδιοι ακριβώς ταγοί της εξουσίας πως «είναι το μόνο μας όπλο». Την περίοδο που ο ιός επιλέγει που θα παραστεί. Την περίοδο που στις πλατείες και τις πορείες ο ιός κολλάει, ο ίδιος ιός όμως ντρέπεται να παραστεί στις φιέστες του Μπακογιάννη, στους ναούς (θρησκευτικούς και καταναλωτικούς), στους κρατικούς και επιστημονικούς αξιωματούχους που χειροφιλούν «σχολαστικά-πολύ σχολαστικά» τους παππάδες, στα αεροπλάνα των τουριστικών κολοσσών. 

Την περίοδο που η μια κρατική εκτίμηση/απόφαση ανατρέπει την προηγούμενη, η μια απαγόρευση ακολουθεί την άλλη, (κυριολεκτικά) σε διάστημα 24 ωρών. Την περίοδο που ο ιός αντιμετωπίζεται με ξύλο στις διαδηλώσεις, προσλήψεις στρατόμπατσων, δημιουργία «πανεπιστημιακής Αστυνομίας», στοχοποίηση στοιβαγμένων στα στρατόπεδα μεταναστών, πλήρης απομόνωση των έγκλειστων στις ελληνικές φυλακές σε ένα φρικιαστικό καθεστώς εξαίρεσης, εκκένωση καταλήψεων και μοίρασμα χρημάτων στα ΜΜΕ. 

Αναστολών και καταστροφών συνέχεια στα ΜΜΕ

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2020

 Τον Μάιο γράφαμε για το ζοφερό εργασιακό τοπίο που είχε διαμορφωθεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μετά το lockdown και τα περιοριστικά μέτρα ένεκα πανδημίας. Σημειώναμε την εντατικοποίηση της εργασίας, την παράνομη εργασία για όσους είχαν βγει σε αναστολή αλλά και την κρατική επιδοματική πολιτική. Τώρα, 8 μήνες μετά και εν μέσω δεύτερου lockdown, τα αφεντικά κάνουν ξανά την κρίση ευκαιρία αποδεικνύοντας αυτό που γράφαμε και τότε: Σε ότι αφορά τον κλάδο μας, όλα τα δύσκολα είναι μπροστά. Ας μην ξεχνάμε όμως και την κατακλείδα εκείνου του κειμένου: Δεν είχαμε και δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από την ανίερη σύμπραξη αφεντικών, κράτους και των προθύμων «συναδέλφων» μας που ζητούν να «βάλουμε πλάτη στα μαγαζιά μας που πλήττονται». Εκείνοι θα πρέπει να περιμένουν ότι σίγουρα δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια περιμένοντας στωικά τη νέα λαίλαπα. 



Εκκένωση του Πολυτεχνείου από τους πραίτωρες του Χρυσοχοϊδη – «Στον δρόμο τις ερπύστριες», θέλουν τα ΜΑΤ

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2020

Εισβολή στο Πολυτεχνείο και εκκένωσσή του από τους διαδηλωτές που βρέθηκαν από χτες το βράδυ εντός του, πραγματοποιήσαν το μεσημέρι της Παρασκευής οι αστυνοιμκές δυνάμεις. Το ίδιο έπραξαν και στην κατάληψη της Πρυτανείας στην Πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου. 
 
Νωρίτερα, αστυνομικές δυνάμεις κάθε είδους (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΡΑΣΗ, ασφαλίτες τους οποίους συνοδεύει και μία «Αύρα») είχαν περικυκλώσει από το βράδυ της Πέμπτης το Πολυτεχνείο, καθιστώντας αδύνατη τη διέλευση από τις οδούς Στουρνάρη, Πατησίων και Τοσίτσα. Το πρωί της Παρασκευής, όταν και μέλη της συνέλευσής μας, πέρασαν από το σημείο, επικρατούσε η ίδια ζοφερή κατάσταση που θύμιζε εικόνες του Νοεμβρίου του 1973.
 
Αφορμή είναι η συγκέντρωση και εν συνεχεία συνέλευση που πραγματοποίησαν την Πέμπτη διαδηλωτές με την υπογραφή «Φοιτητές/ριες, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, αγωνιστές/τριες», οι οποίοι και διεκδικούν «ανοιχτό Πολυτεχνείο» για την πραγματοποίηση των εκδηλώσεων μνήμης.
 
«Αναρτήσαμε πανώ με την επιγραφη "δεν υπάρχει ζωή και υγεία χωρίς ελευθερία" στην συνέχεια ξεκινήσαμε μικροφωνική, δημοσίευση και μοίρασμα κειμένου-πολιτικής τοποθέτησης. Συνοπτικά ο λογος της δράσης μας έχει στόχο ένα ανοιχτό πολυτεχνειο όπου θα πραγματοποιηθούν οι τρίημερες εκδηλώσεις μνήμης. Ο λόγος που μπήκαμε σήμερα ήταν γιατί γνωρίζαμε πως από αύριο η σχολή θα έμπαινε σε lockout και ότι η πραγματοποίηση του απαγορευμένου τριημέρου θα ήταν αδύνατη», έγραψαν σχετικά το βράδυ της Πέμπτης. 
 
Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατούσε το πρωί της Παρασκευής, είναι η καταγγελία του συναδέλφου της Αυγής Κ. Π.: «Σε άλλα νέα πριν λίγο πέρασε μπροστά από την είσοδο του Πολυτεχνείου (όπου γίνεται πολιτική παρέμβαση) μια κλούβα με ΜΑΤ, απ' την οποία φώναζε μέσα ένας ματατζής: "Στον δρομο οι ερπύστριες!" 
 
Αμέσως μετά στο σημείο της οδού Κάνιγγος ενώ μου γινόταν ήδη έλεγχος στον οποίο συνεργαζόμουν, αστυνομικός παλι των ΜΑΤ ήρθε και μ' έσπρωξε από πίσω και συνέχισε τον έλεγχο αρπάζοντας το χαρτί του μέσου που εργάζομαι και τραμπουκίζοντας».
 
Μαρτυρίες κάνουν λόγο για προσαγωγές αλληλέγγυων που επιχείρησαν να μεταφέρουν τρόφιμα κλπ στους αποκλεισμένους εντός Πολυτεχνείου.
 
«Αυτή τη στιγμή το Πολυτεχνείο είναι περικυκλωμένο από αστυνομικές δυνάμεις.(4 κλούβες, πολιτικά, δέλτα και μια αύρα). Οι μπάτσοι προς το παρόν δεν φαίνεται να ετοιμάζουν επιχείρηση , ωστόσο η πρόσβαση στο Πολυτεχνείο παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη. Καλούμε τον κόσμο να στηρίξει όλα τα καλέσματα αλληλεγγύης ώστε να σπάσει ο αποκλεισμός του Πολυτεχνείου. Στις 5 το απόγευμα συνέλευση στο ανοιχτό Πολυτεχνείο», αναφέρεται σε νεότερη ενημέρωση το μεσημέρι της Παρασκευής.
 
Σημειωτέον, στο Indymedia, έχουν δημοσιευτεί σειρά καλεσμάτων για τις 16:00 στην πλατεία Εξαρχείων.
 
Τις τελευταίες ημέρες, έχει αναπτυχθεί μια επικοινωνιακή εκστρατεία εκ μέρους της κυβέρνησης που σκοπό έχει την απαγόρευση των εκδηλώσεων μνήμης του τριημέρου του Πολυτεχνείου, με αποκορύφωμα την απαγόρευση της πορείας προς την Αμερικανική πρεσβεία, με πρόφαση την Covid-19. Σαφώς και η εξουσία δεν ενδιαφέρεται για την υγεία των πολιτών, μια υγεία που θυσιάζει σε κάθε ευκαιρία στο όνομα των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων των αφεντικών και των κρατικών αξιωματούχων.
 
Να μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια περίοδο που για το κράτος, την επιστημονική αυθεντία και τα ΜΜΕ η χρήση μάσκας είναι περιττή - για να μας διαβεβαιώσουν λίγους μήνες αργότερα οι ίδιοι ακριβώς ταγοί της εξουσίας πως «είναι το μόνο μας όπλο». Την περίοδο που στις πλατείες και τις πορείες κολλάει ο ιός, ο ίδιος ιός όμως ντρέπεται να παραστεί στις φιέστες του Μπακογιάννη, στους ναούς (θρησκευτικούς και καταναλωτικούς), στους κρατικούς και επιστημονικούς αξιωματούχους που χειροφιλούν «σχολαστικά-πολύ σχολαστικά» τους παππάδες, στα αεροπλάνα των τουριστικών κολοσσών. Την περίοδο που η μια κρατική εκτίμηση/απόφαση ανατρέπει την προηγούμενη, η μια απαγόρευση ακολουθεί την άλλη, (κυριολεκτικά) σε διάστημα 24 ωρών. 
 
Την περίοδο που ο ιός αντιμετωπίζεται με τα χημικά και το γκλομπ του μπάτσου, καθώς «για την εξάπλωση φταίνε οι νέοι», αλλά όχι η έλλειψη σε ΜΕΘ και ιατρικό προσωπικό, τα ανύπαρκτα μέσα προστασίας στα εκπαιδευτικά ή τα εργασιακά κάτεργα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Την περίοδο που τα παραπάνω επιλύονται με την πρόσληψη… εκατοντάδων στρατόμπατσων (συνοριοφυλάκων), τη δημιουργία «πανεπιστημιακής Αστυνομίας», το ξύλο στις διαδηλώσεις, τη στοχοποίηση των μεταναστών που κρατούν στοιβαγμένους στα στρατόπεδα, τις εκκενώσεις καταλήψεων και το μοίρασμα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στα ΜΜΕ για να μας πείσουν ότι έτσι ακριβώς πρέπει να γίνεται.
 
Ενας «παραλογισμός» που κάθε άλλο παρά δεν έχει στόχευση. Και, παρά τον φαινομενικό πανικό των εξουσιαστών, δε διστάζουν με στρατηγικούς όρους να κάνουν την κρίση ευκαιρία, να οργανώνουν το τυχαίο (της πανδημίας) και να υφαρπάζουν τα κεκτημένα μας.
 
Ενα από αυτά είναι οι εκδηλώσεις μνήμης για την Εξέγερση και τους εξεγερμένους του 1973, οι οποίοι πρόταξαν τα σώματά τους απέναντι στη Χούντα. Μια Χούντα που σήμερα φορά και πάλι το καλλωπισμένο δημοκρατικό της προσωπείο στέλνοντας τον στρατό των πραιτοριανών της να κάνει επίδειξη δύναμης έξω από το αιματοβαμμένο Πολυτεχνείο.
 
Να πάψει η σιωπή των Πρυτανικών Αρχών!
 
Να αποχωρήσουν άμεσα οι αστυνομικές δυνάμεις από το Πολυτεχνείο!
 
Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών ΜΜΕ

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στο Εφετείο για τη Δίκη της Χρυσής Αυγή (βίντεο & φωτογραφίες)

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2020

 Ενημέρωση από τη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο Εφετείο για τη δίκη της Χρυσής Αυγής, την Τετάρτη, 7/10/2020, όπως καταγράφηκε από τον λογαριασμό της συνέλευσής μας στο Twitter.



8 Οκτώβρη 2020, 11:00 Π. Άρεως: κάλεσμα ΣΒΕΟΔ σε ΑΠΕΡΓΙΑ & ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ

 



8 ΟΚΤΩΒΡΗ 2020 κάλεσμα σε ΑΠΕΡΓΙΑ COURIER - ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ - ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
 Πώς και γιατί οδηγηθήκαμε στην απόφαση για απεργία; 

 Συνάδελφοι ταχυδιανομείς/ντελιβεράδες - ταχυμεταφορείς/κούριερ - υπάλληλοι εξωτερικών εργασιών, στις 8 Οκτώβρη 2020 θα απεργήσουμε ως ένα ακόμη «στοπ» στο «δρομολόγιο» του αγώνα για το δίκιο μας. Σχεδόν πριν ένα χρόνο, τον Απρίλη του 2019, συναντηθήκαμε συνάδελφοι, ντόπιοι και μετανάστες, σε μία απεργιακή μοτοπορεία που ως χείμαρρος κατέκλυσε το κέντρο της πόλης διεκδικώντας και φωνάζοντας για ΕΤΑΙΡΙΚΟ ΔΙΚΥΚΛΟ- ΜΕΣΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ- ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ - ΕΝΣΗΜΑ ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ κερδίσαμε την ψήφιση του νόμου 4611/2019. Αρκετοί συνάδελφοι «είδαν» εταιρικά μηχανάκια, κράνη, πληρωμένες βενζίνες, περισσότερα ένσημα και τους μισθούς τους να αυξάνονται κατά 100 ευρώ τον μήνα. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, με τις πράξεις μας δείξαμε πως αν αγωνίζεσαι με συνέπεια και πείσμα, συλλογικά και οργανωμένα τότε παίρνεις νίκες, αλλά τίποτα δεν μας σταματά μέχρι κάθε συνάδελφος και συναδέλφισσα να παίρνει αυτά που δικαιούται, μέχρι να μην ξαναβαφτεί η άσφαλτος με αίμα συναδέλφου… 

Καθημερινή: Παράνομη εργασία, κρατικό χρήμα και απολύσεις

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020

Ξεκίνησαν από τέλη Ιουνίου στον όμιλο της Καθημερινής απολύσεις, οι οποίες φημολογούνταν από τον Απρίλιο, εν μέσω καραντίνας. Σε όλη την περίοδο του lockdown οι εργαζόμενοι καλέστηκαν να βάλουν πλάτη «καθώς οι καιροί είναι δύσκολοι». 


Και πράγματι, πολύ γρήγορα, οι εργαζόμενοι της Καθημερινής χρειάστηκε να αποδείξουν την αφοσίωσή τους στην εταιρεία, αφού στα μέσα Απριλίου ανακοινώθηκε σε πολλούς από αυτούς ότι θα χρειαστεί να μπουν σε αναστολή εργασίας, αλλά θα συνεχίσουν να εργάζονται κανονικά και με πλήρες ωράριο από το σπίτι!

Αναστολές… καταστροφές ή πως τα αφεντικά των ΜΜΕ έκαναν ξανά την κρίση ευκαιρία

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2020


Η περίοδος της καραντίνας μας έφερε αντιμέτωπους με αρκετά παράδοξα. Πέραν των καθημερινών συνηθειών που ξεχάστηκαν και αντικαταστάθηκαν από μία ρουτίνα κατ’ οίκον περιορισμού, υπήρξαν κάποιοι των οποίων οι συνήθειες και πρακτικές έμειναν ανεπηρέαστες και αναλλοίωτες. 

 Εάν ήμασταν σε κάποιο τηλεπαιχνίδι θα χρειαζόμασταν μόλις λίγα δευτερόλεπτα για να πατήσουμε το «buzzer» γιατί η απάντηση είναι… ευκολάκι: Αυτό που έμεινε αναλλοίωτο ήταν τα αφεντικά και οι ορέξεις τους για περισσότερο κέρδος με κάθε τρόπο και κόστος ή για να είμαστε ακριβείς, με το να επωμιστούν το κόστος κάποιοι άλλοι. Στην προκειμένη οι εργαζόμενοι, καθώς βρέθηκαν, για άλλη μία φορά, στη μέση μιας καλά οργανωμένης προσπάθειας αφεντικών και κράτους, όπου τα μεν πρώτα έκοβαν και το δε δεύτερο έραβε. 

Απεργιακή μοτοπορεία την Πρωτομαγιά από τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020

Πρωτομαγιάτικη μοτοπορεία διοργανώνει η Συνέλευση Βάσης Εργαζομέων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ) στις 11:00 την Παρασκευή 1/5 στο Πεδίο του Άρεως.
«Εμείς, το Πρωτοβάθμιο Ομοιοεπαγγελματικό Σωματείο “Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου” οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες που συγκροτούμε τον ιμάντα της διανομής και της ταχυμεταφοράς των προϊόντων και των υπηρεσιών του τριτογενή τομέα που διατρέχει την πόλη από άκρη σε άκρη καλούμε σε ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ στο Πεδίον του Άρεως, την Παρασκευή 1η Μαΐου 2020 και ώρα 11:00. 

Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. 

Θεωρούμε πως μια μοτοπορεία από τη φύση της κρατά τις αποστάσεις ασφαλείας. Ούτως ή άλλως θα ήταν οξύμωρο ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της έκτακτης περιόδου οργώνουμε την πόλη προκειμένου να διακινηθούν προϊόντα και υπηρεσίες να μην διαδηλώσουμε για λόγους υγιεινής. Η λογική δεν κινείται με δύο μέτρα και δύο σταθμά. 

Φυσικά, καλούμε όλους τους συναδέλφους/ισσες να συμμετάσχουν ακολουθώντας τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας της περιόδου. 

Η φετινή Πρωτομαγιά όπως και κάθε Πρωτομαγιά πέρα από την παρακαταθήκη, πέρα από τον αναστοχασμό και την επικαιροποίηση των αγώνων της τάξης μας σηματοδοτεί και τις ιδιαίτερες συνθήκες της περιόδου. Μιας περιόδου που χαρακτηρίζεται από τα “έκτακτα και προσωρινά μέτρα” που ως σωματείο πιστεύουμε πως τίποτα πέρα από τους συλλογικούς αγώνες, από τις συλλογικές αντιστάσεις, την ανάλυση και τη συγκρότηση δεν μας διασφαλίζει πως πάρθηκαν για να αρθούν στη συνέχεια. 

Στην επισφάλεια, ελαστικοποίηση, εκ περιτροπής, ενοικιαζόμενη, υποδηλωμένη και ανασφάλιστη εργασία, εργοδοτική αυθαιρεσία/ασυδοσία, στις επιπλέον παθογένειες που συσσωρεύτηκαν στην αγορά εργασίας μετά από 12 χρόνια οικονομικής κρίσης ήρθαν να προστεθούν τα “έκτακτα και προσωρινά μέτρα”. Ήρθε να προστεθεί η εκ περιτροπής εργασία του 50% των εργαζομένων μιας επιχείρησης που κόβει το βασικό μισθό στη μέση, η ανασφάλιστη/αδήλωτη υπερωριακή εργασία με το κομμάτι για να βγει η επιπλέον δουλειά, η ανασφάλιστη/αδήλωτη εργασία το Σάββατο και την Κυριακή. 

Να βάλουμε όλοι και όλες πλάτη. 

Καθημερινά μας ζητάνε να βάλουμε όλοι πλάτη για να ξεπεραστεί η κρίση. Η κρίση που αφήσαμε πίσω μας, η κρίση που ζούμε τώρα, η κρίση που μας περιμένει. Και βάζουμε πλάτη. Με το βασικό μισθό που κινείται στα όρια της φτώχειας, με τη μερική απασχόληση που δεν φτάνει ούτε για να πληρώσεις τους λογαριασμούς, με μια και δυο δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα. 

Όμως είναι χρέος απέναντι στην τάξη αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό να βάλουμε πλάτη και για το δίκιο μας. 

Για πενθήμερη οχτάωρη απασχόληση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Αυτή είναι η απάντησή μας σε όλους όσοι “αγωνιούν” για τη επανεκκίνηση της οικονομίας. Γιατί οι οικονομίες δεν επανεκινούνται με φτωχούς/ες και εξαθλιωμένους/ες. Επανεκινούνται απο κοινωνίες με αξιοπρεπείς μισθούς που δίνουν το δικαίωμα στους εργαζόμενους/ες να ζουν με αξιοπρέπεια. Επανεκινούνται από κοινωνίες που παρέχουν τη δυνατότητα σε όλους/ες για δημόσια δωρεάν υγεία και παιδεία. Από κοινωνίες όπου εργοδότες και επιχειρήσεις καταβάλουν ασφαλιστικές εισφορές. Από κοινωνίες όπου όλοι/ες είναι πραγματικά ίσοι απέναντι στο νόμο. Από κοινωνίες όπου η φωνή των εργαζόμενων ακούγεται δυνατά. 

Συνάδελφοι/ισσες, γνωρίζουμε καλά πως ο πλούτος που παράγουμε δεν μοιράζεται ισότιμα. Φτάνει να ρίξει κανείς μια ματιά στα μέτρα που πάρθηκαν για εργαζόμενους/ες και άνεργους/ες και να τα συγκρίνει με το πλήθος των μέτρων που έχουν παρθεί για την ενίσχυση των επιχειρήσεων. Τρανό παράδειγμα βγαλμένο από έναν κλάδο του δικού μας επαγγέλματος είναι πως ακόμη και οι ταχυμεταφορικές που αυτή την περίοδο έχουν πολλαπλασιάσει τα κέρδη τους εντάχθηκαν στις “πληττόμενες επιχειρήσεις”. 

Οπότε καλούμε όλους τους συναδέλφους/ισσες, όλους τους εργαζόμενους/ες να βάλουμε πλάτη στους αγώνες, να βάλουμε πλάτη στις αντιστάσεις. 

Οργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη, Συγκρότηση, Συμμετοχή. 

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (Σ.Β.Ε.Ο.Δ)»

Ανακοίνωση της ΕΤΕΡ για Sport24 Radio 103,3 και Legend 88,6: «Ο Μάρης ξαναχτυπά»

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

Φυσικά και ο κλάδος των ΜΜΕ δεν θα έμενε έξω από το χορό των απολύσεων, της αναστολής των συμβάσεων και γενικά της επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα. 

Ένα από τα πρώτα «θύματα» της εργοδοτικής επίθεσης είναι το προσωπικό των ραδιοσταθμών Sport24 Radio 103,3 και Legend 88,6, που ανήκουν στην 24 Media του Δημήτρη Μάρη.

Η ανακοίνωση της ΕΤΕΡ που ακολουθεί, είναι κατατοπιστική ως προς τι ακριβώς συνέβη στα δύο ραδιόφωνα και τις απαράδεκτες τακτικές που ακολουθεί για άλλη μια φορά ο Δημήτρης Μάρης.


Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση:

Ο Μάρης ξαναχτυπά

Σε διάστημα μικρότερο του έτους, συγκεκριμένα από την λήξη των περσινών εκλογών, ο ιδιοκτήτης των ραδιοσταθμών SPORT 24 και legend επιβεβαιώνει όσα του προσάπταμε τότε, θέτοντας αρχικά τον πρώτο και στην συνέχεια τον δεύτερο από τους παραπάνω σταθμούς σε αναστολή λειτουργίας, με μια απλή ανακοίνωση στον αέρα ενός υπαλλήλου του…


Οι «παράπλευρες» απώλειες της πανδημίας και ο παραμορφωτικος φακός των ΜΜΕ

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. 

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, «Τείχη»

Οι γραμμές αυτές συντάσσονταν εν αναμονή του νέου μηνύματος του πρωθυπουργού προς τους πολίτες για τα νέα μέτρα κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού την Κυριακή 22/3. Ένα μήνυμα που ακόμα και να μην περιελάμβανε την εξαγγελία της ολικής απαγόρευση κυκλοφορίας (η οποία τελικά ανακοινώθηκε, όπως ακριβώς είχαν «διαρρεύσει» ώρες πριν τα ΜΜΕ, λειτουργώντας ακόμη μια φορά ως τα ανεπίσημα γραφεία Τύπου του κράτους) αυτή έχει ήδη επιβληθεί στη συλλογική συνείδηση.


Αναμφίβολα οι συνθήκες οι οποίες βιώνουμε είναι πρωτόγνωρες και οι απολήξεις των όσων συμβαίνουν θα αγγίξουν κάθε πτυχή της ζωής μας. Ήδη η καθημερινότητα και οι ρυθμοί της, τους οποίους μισούσαμε γιατί καλώς ή κακώς είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την μισθωτή εργασία και τους καταναγκασμούς της, έχουν δεχθεί ένα καίριο πλήγμα. Κοινωνικές σχέσεις, συλλογικές διεργασίες, προσωπικός χρόνος και χώρος. ‘Όλα πλέον περνούν μέσα από το πρίσμα του ατόμου και της ευθύνης του. Απέναντι στο «συλλογικό καλό» που θα πρέπει να το προστατεύσει ο καθένας μέσα από την ιδιώτευση και το κλείσιμο στους τέσσερις τοίχους. Και φυσικά αυτό ισχύει μόνο για όσους έχουν αυτή την δυνατότητα. Μετανάστριες και μετανάστες, άστεγοι, τοξικοεξαρτημένοι, κρατούμενοι στις φυλακές ενδεχομένως να αποτελούν για την κρατική διαχείριση και μία παράπλευρη απώλεια. Μπροστά στη σωτηρία των χρήσιμων και των παραγωγικών.


Εργάτες και Ιός: Ριζοσπαστικά μαθήματα από την Ιταλία στην εποχή του COVID-19

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2020

Tο παρακάτω κείμενο γράφτηκε από την Beatrice Busi, τον Alessandro Delfanti και την Erika Biddle, στις 17 Μαρτίου 2020, δημοσιεύτηκε στο medium.com και αναφέρεται στα όσα πρωτόγνωρα βιώνει η εργατική τάξη στην Ιταλία, εν μέσω της πανδημίας του κορωνοΐου.


Άγριες απεργίες, πίεση στα συνδικάτα, ατομικές πράξεις άρνησης εργασίας, κινήσεις αλληλεγγύης στο υγειονομικό προσωπικό, αιτήματα για αύξηση του μισθού και μια σειρά από αγώνες σε κολοσσούς όπως η Amazon και τα εργοστάσια της Λομβαρδίας, συνθέτουν το μωσαϊκό της ταξικής πάλης στην Ιταλία.

Το παρακάτω κείμενο περιγράφει αρκετά από τα όσα συμβαίνουν στη γείτονα χώρα και παρότι διατηρούμε τις διαφωνίες μας σε κάποια σημεία, επιλέξαμε να το μεταφράσουμε γιατί αποτελεί έναν καλό και συνοπτικό οδηγό για το πως δρα αυτή τη στιγμή η εργατική τάξη της Ιταλίας.

Ακολουθεί το κείμενο:

Εργάτες και Ιός: Ριζοσπαστικά μαθήματα από την Ιταλία στην εποχή του COVID-19

Και ενώ η κρίση του κορωνοϊού βαθαίνει, πρέπει να κάνουμε την εξής κρίσιμη ερώτηση: «Ποιος πληρώνει το lockdown;». Οι τελευταίες τρεις εβδομάδες έχουν δώσει μερικά σκληρά μαθήματα στους ιταλούς εργάτες. Πράγματι, είναι οι εργάτες αυτοί που έχουν επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος της κρίσης. Και αυτό αφορά τους εργάτες σε όλους τους τομείς, ιδίως όσους δουλεύουν στις υγειονομικές υπηρεσίες. Αν δεν είναι εγγυημένο το δικαίωμα εργασίας σε ασφαλές περιβάλλον, όλες οι μη αναγκαίες δραστηριότητες πρέπει να σταματήσουν. Οι εργάτες δεν πρέπει να εξαναγκάζονται να διαλέξουν μεταξύ του βιοπορισμού και της υγείας τους. Και όμως,  οι ιταλοί εργάτες χάνουν τις δουλειές τους, βάζουν σε κίνδυνο την υγεία των αγαπημένων τους προσώπων, διαμαρτύρονται για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας και αυτοοργανώνονται για να καλύψουν τα κενά του κράτους. Σε αυτό το άρθρο, θέλουμε να καταγράψουμε τις πιο σημαντικές κινήσεις των εργατών στις πρώτες εβδομάδες της κρίσης, ελπίζοντας πως θα είναι μια χρήσιμη παρακαταθήκη για τους εργάτες άλλων χωρών που μπαίνουν τώρα όλο και πιο βαθιά στην υγειονομική κρίση.


Μεταναστευτικό: Η εισβολή της κρατικής προπαγάνδας, των fake news και της ακροδεξιάς βίας στον δημόσιο λόγο

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2020


Ο κορονοϊός έχει «εισβάλει» στη ζωή μας και έχει κατακλύσει τον δημόσιο διάλογο. Η ταχύτητα όμως που χαρακτηρίζει τα πολύ σημαντικά γεγονότα γύρω από τον ιό δεν σημαίνει πως έστω και καθυστερημένα δεν θα έπρεπε να σχολιάσουμε όσα συνέβησαν το ακριβώς προηγούμενο διάστημα στην Ελλάδα, κυρίως γύρω από το μεταναστευτικό ζήτημα και τον τρόπο με τον οποίο τα ΜΜΕ τα κάλυψαν. Το ότι η επικαιρότητα «επιβάλλει» να μιλάμε για τον κορωνοϊό δεν σημαίνει πως όσα έγιναν ή γίνονται θα χάνονται στη λήθη.

Εξάλλου, η «μάσκα προστασίας» από τα fake news και την στοχευμένη πληροφορία που σκοπό έχει να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη και διοχετεύεται μέσα από τα ΜΜΕ είναι σήμερα περισσότερο απαραίτητη από ποτέ. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η συνομωσιολογια γύρω από ένα ζήτημα Υγείας που έχει κοστίσει και θα κοστίσει χιλιάδες ζωές καλά κρατεί.. το ίδιο και η κρατική προσπάθεια βιοπολιτικού χειρισμού της πανδημίας εκ μέρους του κράτους/κρατών.  

Τι ακούσαμε

- «Δεν υπάρχει κανένας Σύριος, είναι όλοι Αφγανοί, Πακιστανοί και Ιρακινοί»
- «Είναι προφανές πως μιλάμε για μια προσπάθεια εισβολής στη χώρα μας»
- «Είναι κρίμα αυτοί οι άνθρωποι να γίνονται πιόνια του Ερντογάν»
- «Οι αμαρτωλές ΜΚΟ πρέπει κάποια στιγμή να ελεγχθούν για το ρόλο τους»
- «Φοράνε περούκες για να μοιάζουν με γυναίκες και να περάσουν τα σύνορα»

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP