Συγκέντρωση διαμαρτυρίας από εργαζόμενους στα ΜΜΕ έξω από το υπουργείο των σκλάβων

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Η πολιτική του διπλοθεσίτη Ανδρέα Λοβέρδου, σε ότι αφορά την επικοινωνιακή τακτική που ακολουθεί εξαπολύοντας την απροκάλυπτη επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα και κατακτήσεις, μπαίνει στο στόχαστρο και των εργαζόμενων στα ΜΜΕ.

Η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στον χώρο των ΜΜΕ, αντικρούοντας την επιχειρούμενη από τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, συστηματική και απροκάλυπτη επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα και κατακτήσεις, διοργανώνει την Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010 και ώρα 11 το πρωί συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο υπουργείο Εργασίας και καλεί όλους τους συναδέλφους να δώσουν δυναμικό παρόν.

«Η Συντονιστική Επιτροπή αντιδρά στην λειτουργία του Υπουργείου ως «Υπουργείο Προστασίας Εργοδοτών» και καταγγέλλει την συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας του, η οποία, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, προωθεί ένα σχέδιο επιστροφής σε εργατικό Μεσαίωνα και εφαρμόζει μια πολιτική η οποία, με βεβαιότητα, οδηγεί στην κοινωνική αναταραχή και στην εξαθλίωση της ζωής μας.

Αυτή τη φορά ο υπουργός Εργασίας, προκλητικά, λίγες ώρες μόνο μετά την ανάκληση άλλων εξαγγελιών του για την κατάργηση του ΟΜΕΔ - ύστερα από την ομόθυμη και καθολική αντίδραση των συνδικαλιστικών Ενώσεων, «λύνει» το εργοδοτικό αίτημα από την πίσω πόρτα, επιχειρώντας να καταργήσει όλες τις αποφάσεις της Διαιτησίας-Μεσολάβησης, που δικαιώνουν Ενώσεις εργαζομένων στις διαφορές που έχουν με τους εργοδότες για τις αυξήσεις των ΣΣΕ. Το εφαρμόζει:

● με αναδρομική ισχύ, σε μια περίοδο που ο πληθωρισμός αγγίζει το 6%,
● γνωρίζοντας ότι η νομοθετική κατάργηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμού της Διαιτησίας είναι απροσχημάτιστη και αντισυνταγματική,
● με τρόπο προσβλητικό προς όλο το ανεξάρτητο σώμα Μεσολαβητών και Διαιτητών, ακυρώνοντας τις αποφάσεις τους,
● σε συνέχεια των εξυπηρετήσεων με την μαύρη εργασία, την υποαπασχόληση, την διευκόλυνση των απολύσεων,
● μετά την απόσυρση της ρύθμισης για το διαδίκτυο για να συνεχιστεί το πάρτι της φοροδιαφυγής και μαύρης εργασίας..

Συμμετέχουμε δυναμικά στη συγκέντρωση. Οι εργαζόμενοι δεν συναινούν σε μέτρα εναντίον τους»,
αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.

Δείτε και πρόσφατη σχετική ανακοίνωση της ΕΤΕΡ εδώ .

Μέσα στη θερινή ραστώνη, η έκβαση της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας έξω από το κατεξοχήν αρμόδιο υπουργείο που θέλει να μας μετατρέψει από εργαζόμενους σε σκλάβους – με όλες τις απουσίες που συνεπάγεται η καλοκαιρινή περίοδος που διανύουμε – παραμένει ουσιαστική. Το ίδιο και η επανάληψη ανάλογης συγκέντρωσης αμέσως μετά τις διακοπές.

"Ο προλετάριος είναι το επανερχόμενο πρόβλημα της αριστεράς" (για τις ταραχές στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας)

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010


Τη νύχτα της Πέμπτης 15 προς Παρασκευή 16 Ιουλίου, στα περίχωρα της Γκρενόμπλ, δυο άνδρες, ύποπτοι για ληστεία στο καζίνο του Ουριάζ, καταδιώκονται από την αστυνομία. Ανταλλάσσονται πυροβολισμοί, και ο ένας ύποπτος, ο 27χρονος Καρίμ Μπουντουντά, με τρεις καταδίκες για κλοπές στο μητρώο του, πέφτει νεκρός από αστυνομικά πυρά λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του, στο (άλλοτε προοδευτικό-μεσοαστικό και τώρα πια γκετοποιημένο-μεταναστευτικό) προάστιο της Βιλνέβ.

Ακολουθούν δυο νύχτες ταραχών, κατά τις οποίες εκατοντάδες αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων της γαλλικής αστυνομίας συγκρούονται με κατοίκους του προαστίου, ομάδες νεαρών μαύρων και μεταναστών δεύτερης γενιάς στην πλειοψηφία τους, με τα γνωστά αποτελέσματα: καμμένα κτήρια και αυτοκίνητα, εκτεταμένες καταστροφές, πλήθος συλλήψεων, γενικευμένη αστυνομοκρατία. Μια τυπική ιστορία σε ένα τυπικό γαλλικό προάστιο, από τις πολλές που διαδέχονται η μία την άλλη, ιδίως μετά την εξέγερση του Νοεμβρίου του 2005...

Αυτό που ξεχνιέται ή παραγνωρίζεται σκόπιμα στις μητροπολιτικές ταραχές που σπαράσσουν τη Γαλλία την τελευταία πενταετία τουλάχιστον είναι η ταξική πόλωση που τις γεννά και τις αναπαράγει: γκετοποίηση, κρατική βία και καταστολή από τη μια πλευρά, περιθωριοποίηση, φτώχεια και παραβατικότητα από την άλλη. Και στη μέση, ολοένα περισσότερο, το κενό: κανένας παράγοντας, κανένας λόγος και καμιά πολιτική δεν έρχεται να γεφυρώσει την ταξική διαίρεση, το αντίθετο μάλιστα. Σπεκουλαδόροι κάθε λογής σπεύδουν να ερμηνεύσουν τον μαινόμενο κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με όρους "τρομοκρατίας", "τυφλής βίας", "εσωτερικού εχθρού" - ό,τι ακριβώς γίνεται, και θα εξακολουθήσει να γίνεται, και στα καθ' ημάς, όπως και σε κάθε νέο θέατρο του πολέμου. Δεν υπάρχουν άλλες διαφυγές, συνεχίζει η σπέκουλα, εκτός από το έγκλημα, το βόλεμα ή τη σιωπή - ισάριθμες επιλογές που καθορίζουν ποιοι τελικά θα είναι "οι κακοί", ποιοι "οι καλοί" και ποιοι "οι απλοί πολίτες".

Ως αντίβαρο σε όλη αυτή την κρατική και μηντιακή παρλάτα που περιβάλλει τις καθημερινές μητροπολιτικές εξεγέρσεις, τα ξεσπάσματα οργής και βίας στις δυτικές μεγαλουπόλεις, ας ακούσουμε έναν αναγνώστη του Indymedia Grenoble:

Ο Καρίμ μάλλον ήταν κακό παιδί, δεν μπορούν όλοι να είναι πολεοδόμοι, καθηγητές ή μεσαία στελέχη. Δεν υπάρχουν ηλίθιοι άνθρωποι, μόνο ηλίθιες δουλειές. Άλλωστε, για να υπάρχουν "πλούσιοι" ή "μεσοαστοί", τίποτα δεν είναι πιο αναγκαίο απ' τους φτωχούς. Όσο αναγκαίοι κι αν είναι όμως, οι φτωχοί δεν είναι πάντα πεισμένοι ότι το φυσιολογικό είναι να παραμείνουν κιόλας φτωχοί. Ακριβώς σε αυτό το σημείο μπορεί να εκτιμήσει κανείς την απώλεια της επιρροής της αριστεράς στα προάστια. Μερικοί μάλιστα εκεί έχουν τη γελοία φιλοδοξία να πλουτίσουν. Αν δούμε επί τροχάδην ποια μέσα διαθέτουν για να το καταφέρουν αυτό, είναι σχεδόν φυσιολογικό οι πιο έξυπνοι να αποφεύγουν εξαρχής τις λιγότερο ρεαλιστικές λύσεις: τη δουλειά, τον τζόγο, το ποδόσφαιρο ή τη μουσική. Απομένει η προσχώρηση στα κόμματα της δεξιάς ή των σοσιαλδημοκρατών, αλλά οι επικερδείς θέσεις εκεί είναι ακριβές. Ταυτόχρονα, η μαζική και σταθερή διάδοση, εδώ και 30 χρόνια, του αμερικανικού τρόπου φυλετικής αποσύνθεσης ως μόνης πολιτισμικής "αναφοράς" εμποδίζει κάθε προώθηση συλλογικών λύσεων - εκτός, βέβαια, από την αμερικανικού τύπου λύση: βάζεις φυλακή το 40% του γκέτο και καταστέλλεις εξωδικαστικά τους πιο ανήσυχους. Μετά λοιπόν από 30 χρόνια σοσιαλδημοκρατικών πολιτικών, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα αξεπέραστο πρόβλημα. Τα γκέτο κατοικούνται στη μεγάλη πλειοψηφία τους από ανθρώπους που δεν έχουν σχεδόν κανένα είδος πολιτικής κουλτούρας, ακόμα λιγότερο αριστερής πολιτικής κουλτούρας, και που, παρά ταύτα, ή μάλλον ακριβώς λόγω αυτού, είναι ακόμα ικανοί να εξεγείρονται. Κι εμείς, δεν είμαστε ικανοί παρά μόνο για μια αυτόματη όσο και απόμακρη συμπάθεια, κι αυτό δηλαδή όταν δεν "καταδικάζουμε". Χωρίς αμφιβολία, ο προλετάριος είναι το επανερχόμενο πρόβλημα της αριστεράς.

Απεργία - διαμαρτυρία σήμερα στον Φιλιππόπουλο, από «Casus Belli» στην εργασιακή ειρήνη η ΕΣΗΕΑ

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Αποκορυφώνεται η αυθαιρεσία, στη χειρότερη μορφή της, με τις νέες απολύσεις που πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες μέρες στον Όμιλο Φιλιππόπουλου και τις «Αττικές Εκδόσεις», λόγος για τον οποίο οι εργαζόμενοι καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις «Αττικές Εκδόσεις» (Κηφισίας 40, Μαρούσι), σήμερα Δευτέρα 19/7 στις 09.30 π.μ., μισή ώρα πριν από την τρίωρη στάση εργασίας που κήρυξε η ΕΣΠΗΤ μαζί με την Ένωση Προσωπικού Περιοδικού Τύπου και την Πανελλήνια Ενωση Λιθογράφων.
Η αλληλεγγύη παραμένει το όπλο μας!!!

Οι 14 τελευταίες απολύσεις, που έγιναν με συνοπτικές διαδικασίες, έρχονται να προστεθούν στις 133 που έχουν πραγματοποιηθεί μέσα σε ένα χρόνο, μόνο που, τώρα, ο κέρβερος πρόεδρός της, Θεοχάρης Φιλιππόπουλος, ως επικεφαλής του Συνδέσμου Εκδοτών Περιοδικού Τύπου, θέλει να αποδείξει και στους υπόλοιπους ιδιοκτήτες των περιοδικών ότι αυτός μπορεί να επιβάλλει στα μαγαζιά του τις απολύσεις, τις μηδενικές αυξήσεις και τις περικοπές 8% έως 10% στους υψηλόμισθους άνω των 1.500 ευρώ (;). Αν ο πρόεδρος στα μαγαζιά του μπορεί να το κάνει έτσι, προφανώς γίνεται έτσι και στα υπόλοιπα…

Ο φτωχός από τις ζημιές του 2009, εκδότης Φιλιππόπουλος, κατέχει τις «Αττικές Εκδόσεις», έναν όμιλο που είναι εισηγμένος στο Χρηματιστήριο, εκδίδει 20 περιοδικά, την εβδομαδιαία οικονομική εφημερίδα «Κεφάλαιο», έχει στην κατοχή του δύο ραδιοσταθμούς, διανέμει τηλεοπτικό πρόγραμμα και δραστηριοποιείται σε αρκετές χώρες των Βαλκανίων.

Κατά τα λοιπά, το 2008, ο όμιλος είχε καθαρά κέρδη 1,2 εκ. ευρώ, το 2007 4,9 εκ. ευρώ και το 2005 4,4 εκ. ευρώ! Σήμερα οι εργαζόμενοι, δίχως να έχουν ποτέ συμμετοχή στα κέρδη και μη έχοντας λάβει καμία αύξηση στο μισθό τους με βάση το ποσοστό της κερδοφορίας πετάγονται, έτσι απλά, στο δρόμο. (Περισσότερα από το «Παρατύπως» εδώ: http://paratypos.blogspot.com/2010/07/blog-post.html).

Αυτοί οι αθεόφοβοι του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ που, «εναντιώνεται κατηγορηματικά στο εξαγγελθέν δόγμα της εργοδοσίας στις «ΑΤΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ», το οποίο σχεδιάζεται να επαναφέρει καθεστώτα εργασιακού Μεσαίωνα σε όλα τα ΜΜΕ, ότι με αρχή τα περιοδικά πρέπει να εφαρμοστεί «βιομηχανοποιημένη δημοσιογραφική παραγωγή», με «σύντηξη εργασίας», με τον εξαναγκασμό συναδέλφων να καλύπτουν τα κενά που δημιουργούνται από τις απολύσεις, χωρίς ωράρια, με υπερεντατικοποίηση της εργασίας, κάτω από απειλές ή εφαρμογή νέων απολύσεων, μειώσεις μισθών και μείωση της απασχόλησης», θεωρούν ότι τρομάζουν τον Φιλιππόπουλο με την τρίωρη στάση εργασίας, ότι θα του λυγίσουν την παραγωγή, ή - όπως λένε χαρακτηριστικά οι εργαζόμενοι - ότι «θα του κλάσουν τ’ αρχίδια»;

Φιλοσοφικό το ερώτημα, αν και κάποια ψίχουλα - ψήφους θα υφαρπάξουν κουνώντας τους ευτραφείς στις συνδικαλιστικές καρέκλες κώλους τους (και με το μπαρδόν για την απαξίωση του πολιτικού λόγου, που προκύπτει ως αποκύημα της διπρόσωπης στάσης τους…).

Απαξίωση του «Casus Belli» από ΕΣΗΕΑ

Αναστολή των απεργιών στο «ΚΕΡΔΟΣ» από το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ. Η «Ένωση» επικαλείται τη «δέσμευση της εκδότριας εταιρείας της εφημερίδας «Κέρδος», με βάση την οποία «το Σεπτέμβριο θα επανεξετασθεί το θέμα του απολυθέντος συναδέλφου Τζώρτζη Ρούσσου και ότι δεν θα υπάρξουν απολύσεις από την εφημερίδα».

Υπενθυμίζουμε ότι ο εκπρόσωπος των εργαζομένων της εφημερίδας απολύθηκε επειδή αντέδρασε στη λογοκρισία, που διαπράχθηκε σε δημοσιογραφικά κείμενά του, για τα εργασιακά μέτρα της Κυβέρνησης.

Στην εφημερίδα «ΚΕΡΔΟΣ», μετά την απόλυση του εκπροσώπου των εργαζομένων Τζώρτζη Ρούσσου, πραγματοποιήθηκαν από την ΕΣΗΕΑ οι ακόλουθες απεργίες: μία 24ωρη (9/7), μία 48ωρη (13 & 14/7) και μία 24ωρη (16/7) για την ανάκληση της απόλυσης του συναδέλφου μας.

Σε σχετική ανακοίνωση (13/7) αναφερόταν ότι «η απόλυση συνδικαλιστικού εκπροσώπου είναι για ένα Σωματείο «Casus Belli» και η ΕΣΗΕΑ δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις ιστορικές θέσεις της για την υπεράσπιση του δικαιώματος του συνδικαλίζεσθαι, καθώς και την ελευθερία της έκφρασης».

Μόλις τρεις μέρες μετά, οι «ιστορικές θέσεις» της ΕΣΗΕΑ προσαρμόστηκαν στη σύγχρονη ιστορία, αυτής που απαιτεί την άνευ όρων παράδοση των εργαζόμενων στα χέρια του κεφαλαίου. Μόλις τρεις μέρες μετά, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ «αποφάσισε την αναστολή των προγραμματισμένων, από την ερχόμενη Δευτέρα 19/7, απεργιακών κινητοποιήσεων, μετά τη δέσμευση της εκδότριας εταιρείας της εφημερίδας «ΚΕΡΔΟΣ», ότι τον Σεπτέμβριο θα επανεξετασθεί το θέμα του απολυθέντος συναδέλφου Τζώρτζη Ρούσσου και ότι δεν θα υπάρξουν απολύσεις από την εφημερίδα»!

Πόσο ξεπουλημένοι μπορεί να είναι, όχι οι Σομπολοτσαλαπάτηδες, οι άλλοι, οι «αριστεροί» στο Δ.Σ. που μπορούν τη μια μέρα να ονομάζουν αιτία πολέμου την απόλυση ενός συνδικαλιστικού εκπροσώπου των εργαζομένων σε ένα μαγαζί και μετά από τρεις μέρες να τα παίρνουν όλα πίσω; Πόσο ήσυχη έχουν τη συνείδησή τους, αφήνοντας να κοπεί το σχοινί που κρατάει τη θηλιά που έχει περαστεί στο λαιμό ενός απολυμένου συνδικαλιστικού εκπροσώπου;

Και τι προσωπικά ανταλλάγματα έχουν λάβει για να πλέκουν τις θηλιές στο λαιμό των υπόλοιπων εργαζόμενων που, φυσικά, αντιλαμβάνονται ότι αν η ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί να καλύψει τον συνδικαλιστικό τους εκπρόσωπο, τότε εκείνοι είναι χαμένοι από χέρι; Είναι γνωστό ότι όσο πιο υψηλό είναι το ξεπούλημά τους (με το αντίστοιχο αντίτιμο) τόσο πιο βαρύ είναι το τίμημα, με τις αντίστοιχες σφαγές, στο χώρο των εργαζομένων.

Να περιμένουμε την ώρα που θα ζητήσουν τις ψήφους μας για να τους υπενθυμίσουμε ότι δεν ξεχνάμε και δεν συγχωρούμε; Ή να τους τσακίσουμε από τώρα;

Την «εξαρτημένη δημοσιογραφία» πολλά αφεντικά «εμίσησαν», την ανασφάλιστη εργασία ουδείς (για το λουκέτο στο NewsTime.gr)

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010


Άλλοι δυο «ρομαντικοί αγωνιστές» της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας έπεσαν στην άνιση μάχη με τα διαπλεκόμενα μιντιακά συμφέροντα, στην αρένα του διαδικτύου. Ο Γ. Νικολόπουλος, ιδιοκτήτης μαζί με τον Γ. Κουβαρά του newstime.gr, ξεκίνησαν πριν από 14 μήνες με όνειρα και σχέδια για να προσφέρουν ένα διαφορετικό μοντέλο ενημέρωσης στον παρθένο χώρο των ενημερωτικών portals. Απευθυνόμενοι στην «απολίτικη γενιά των 700 ευρώ» έβαλαν μπροστά το φιλόδοξο σχέδιο να της δώσουν όραμα στον αγώνα της ενάντια «στην γενιά των γονιών τους, που βαμπιρίζουν γαντζωμένοι στην καρέκλα ενώ ξέρουν πως ο χρόνος τους τελείωσε».

Δυστυχώς, το «σάπιο» σύστημα κατάφερε να εξοντώσει αυτήν την φιλόδοξη προσπάθεια. Δεν είδαν έγκαιρα, τον Μάη του 2009 που ξεκίνησαν, την ανεμοθύελλα της οικονομικής κρίσης που διαγραφόταν, αφελώς πίστεψαν αυτούς που λέγανε πως «ο κρατισμός, η βαριά ασθένεια της χώρας ήταν παραδόξως και καταφύγιο από την διεθνή καταιγίδα». Επένδυσαν στα ελληνικά κρατικά ομόλογα λοιπόν και έχασαν (δεν είναι οι μόνοι). Σταματάνε όμως «με αξιοπρέπεια, ελεύθεροι και με το κεφάλι ψηλά». Δεν θέλησαν να διεκδικήσουν κρατική διαφήμιση «όπως τόσοι άλλοι, αδιαφανώς και με αντάλλαγμα τη σιωπή», όπως αναφέρεται στον επικήδειο για το site, όπου ονοματίζονται ταυτόχρονα η πληθώρα των ανταγωνιστικών portals που ξεφύτρωσαν την τελευταία χρονιά, μειώνοντας το μερίδιο από την πετσοκομμένη διαφημιστική πίτα. «Φτάσαμε έτσι στο παράδοξο των τελευταίων 2-3 μηνών: η 'κίνηση' μας να ανεβαίνει σταθερά. Κι όμως, τα διαφημιστικά μας έσοδα, τα μόνα μας έσοδα, να μειώνονται σημαντικά!». «Επανάσταση» με μερικά κλικ γίνεται, αλλά επιχείρηση χωρίς διαφημίσεις δεν γίνεται...

Και τώρα ας μιλήσουμε λίγο σοβαρά. Εμείς με την ταπεινή εργατική μας εμπειρία, γνωρίζαμε εδώ και καιρό τον πόλεμο που εκτυλίσσεται στην θάλασσα του διαδικτύου για την κατάκτηση της διαφημιστικής πίττας, όπως και γνωρίζαμε ότι πολλά καράβια θα βυθιστούν και ότι οι πρώτοι που θα την πληρώσουν δεν είναι άλλοι από τους εργαζόμενους στα sites/portals. Εργαζόμενους που τα αφεντικά διαλέγουν από την μάζα των άνεργων/επισφαλών πτυχιούχων μέσα στην οποία οι περισσότεροι κινούμαστε και τους υπόσχονται ότι κοντά τους θα χτίσουν δημοσιογραφική «καριέρα», γιατί άλλωστε αυτοί «δεν είναι σαν τους άλλους», θα τους πληρώσουν και «θα τηρούνε τα νόμιμα». Πράγματι, είναι τέτοια η εργασιακή κατάσταση στα ΜΜΕ που όταν ένας εργοδότης αποτελεί την εξαίρεση που δεν απασχολεί απλήρωτους («εθελοντές») εργαζόμενους για «πρακτική», έχει ταυτόχρονα χτίσει και «φιλεργατικό προφίλ».

Όμως μην τρελαθούμε, η νομιμότητα δεν εξαντλείται στο να δίνεις 700 ευρώ το μήνα σε αυτούς που φτιάχνουν ότι φέρνει τις διαφημίσεις. Το να αμείβονται οι μισοί από τους 14 εργαζόμενους με μπλοκάκι κι άλλοι δυο με «μαύρα» λέγεται κατ' αρχήν ανασφάλιστη εργασία. Οι εργαζόμενοι στα sites είναι εργαζόμενοι με σταθερό ωράριο σε σταθερό μέρος κι όχι ελεύθεροι επαγγελματίες. Με το μπλοκάκι τα αφεντικά γλιτώνουν υπερωρίες, Σαββατοκύριακα, αργίες, δώρα, άδειες και φυσικά αποζημίωση απολύσεων. Το μπλοκάκι συμφέρει τα αφεντικά που σαλπάρουν στην θάλασσα του διαδικτύου, γιατί στο πιθανό ενδεχόμενο που «δεν έχει ούριο άνεμο», ξεφορτώνονται τους μπλοκάκηδες χωρίς να έχουν χρεωθεί τα έξοδα που προβλέπει το ΙΚΑ για σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και την διακοπή της. Δεν μιλάμε καν για την σύμβαση της ΕΣΗΕΑ, αυτή υπάρχει για να καλύπτει «λειτουργούς της δημοσιογραφίας» που είναι ταυτόχρονα και αφεντικά, όπως ο Νικολόπουλος και ο Κουβαράς, όχι την «πλέμπα» των sites και των portals. Άλλωστε πρόσφατα οι εργατοπατέρες πέτυχαν να μην αναγνωρίζονται οι διαφημίσεις στα portals των εφημερίδων ως εμπίπτουσες στη νομοθεσία περί αγγελιόσημου, για να μην θιχτούν τα αφεντικά των ΜΜΕ, που εξαίρεσαν ως αντάλλαγμα την συντεχνία των μεγαλοδημοσιογράφων από τις επώδυνες διατάξεις του νέου ασφαλιστικού. Παρεμπιπτόντως, ο Γ. Νικολόπουλος ήταν από τους πρώτους που εξοργίστηκε με την επιχειρούμενη σύνδεση μέσω του αγγελιόσημου των εργαζόμενων των portals με τους υπόλοιπους δημοσιογράφους «Α κατηγορίας». Μάλλον έβλεπε την «ταφόπλακα στην ανεξάρτητη ενημέρωση» να έρχεται και βιάστηκε να την φορτώσει στους εργατοπατέρες, οι οποίοι επίσης έσπευσαν να ικανοποιήσουν το αίτημα των μελών τους: Το να μπορούν ως δημοσιογράφοι με εξασφαλισμένη σύνταξη από το αγελλιόσημο να εκμεταλλεύονται νέους δημοσιογράφους, χωρίς έξοδα για αγγελλιόσημα, χωρίς έξοδα για ΙΚΑ γενικώς...

Ας τελειώνουμε, λοιπόν, με τις ρομαντικές ιδεολογίες των αφεντικών. Δεν μπορούν να θέλουν και την διαφημιστική πίτα ολόκληρη και τον μπλοκάκια σκύλο χορτάτο. Όταν τόσα χρόνια ξεζουμίζουν τους νέους εργαζόμενους με μισθούς της πείνας πώς περιμένουν αυτοί να καταναλώσουν και να δώσουν λεφτά στην βιομηχανία της διαφήμισης; Η κρίση αυτή δεν ήρθε από τον ουρανό, είναι πραγματικό αποτέλεσμα της εκμεταλλευτικής πραγματικότητας του καπιταλισμού. Το ζητούμενο πλέον για εμάς τους εργαζόμενους είναι να σταματήσουμε να συνδέουμε τις ανάγκες μας με την καλή θέληση των αφεντικών. Το κάθε κλικ στα site τους το χρωστάνε στην εργασία μας, είναι θέμα οικονομικής επιβίωσης και προσωπικής αξιοπρέπειας να μας πληρώνουν στο ακέραιο τουλάχιστον ό,τι αναφέρει ο νόμος για σχέσεις εξαρτημένης εργασίας.

Χρησιμοποιούμε κάθε θεσμικό και νομικό μέσο για να πάρουμε τα λεφτά μας πίσω, αλλά δεν ξεχνάμε ότι η καλύτερη εγγύηση για να σταματήσουν τα αφεντικά να κάνουν τους κινέζους είναι η συναδελφική αλληλεγγύη και η συλλογική αυτοοργάνωση. Ο καθένας μόνος του το μόνο που θα καταφέρει είναι να χαθεί στον βούρκο της ανεργίας, της υλικής και ψυχολογικής επισφάλειας στην οποία καταδικάζουν τα αφεντικά τον νεανικό πληθυσμό της Ελλάδας (κι όχι μόνο).

Γαλλία: Η δίκη (και η καταδίκη) μιας εξέγερσης

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010


Την Κυριακή 4 Ιουλίου έληξε στο Ποντουάζ της Γαλλίας η δίκη 4 νεαρών που κατηγορούνταν ότι είχαν πυροβολήσει με δολοφονική πρόθεση κατά αστυνομικών το διήμερο της εξέγερσης στο Βιλιέ-λε-Μπελ, στα νότια προάστια του Παρισιού, τον Νοέμβριο του 2007. Η απόφαση: ποινές φυλάκισης από 3 ως 15 χρόνια για τους κατηγορούμενους, μετά από μια διαδικασία-παρωδία, που κράτησε δυο εβδομάδες, είχε ως μάρτυρες κατηγορίας (που συνεχώς αυξάνονταν) 90 ανώνυμους (!) αστυνομικούς και κατέληξε σε μια ετυμηγορία που εκφέρθηκε μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, τη νύχτα του Σαββάτου προς Κυριακή!

Ο υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Σαρκοζί, η οποία, μέσω της πολιτικής αγωγής, είχε επενδύσει σημαντικά στην καταδίκη των 4 νεαρών, αποκάλεσε την απόφαση «ισχυρή προειδοποίηση στους παραβάτες», επιβεβαιώνοντας απροκάλυπτα τον πολιτικό χαρακτήρα της δίκης, ουσιαστικά μιας ακόμα μετωπικής αντιπαράθεσης του σαρκοζισμού με τους «απόκληρους» των υποβαθμισμένων προαστίων του Παρισιού και των άλλων γαλλικών μεγαλουπόλεων.

Η εξέγερση στο Βιλιέ-λε-Μπελ, προάστιο που κατοικείται ως επί το πλείστον από άραβες μουσουλμάνους Γάλλους με καταγωγή από τη Μαγκρέμπ, ξέσπασε στις 26 Νοεμβρίου 2007, όταν δυο ανήλικοι σκοτώθηκαν μετά από σύγκρουση της μοτοσικλέτας τους με περιπολικό (το περιστατικό θεωρήθηκε ατύχημα και δεν ασκήθηκε καμία δίωξη). Στις ταραχές του επόμενου διημέρου, περισσότεροι από 130 αστυνομικοί τραυματίστηκαν (πολλοί από αεροβόλα, γεγονός που στοιχειοθέτησε στην τελευταία δίκη τις κατηγορίες για «απόπειρα ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως» – με αεροβόλο!), αυτοκίνητα και κτήρια πυρπολήθηκαν, ενώ η εξέγερση επεκτάθηκε και σε άλλα προάστια, φθάνοντας σε έναν συνολικό απολογισμό 1.000 καμένων αστυνομικών οχημάτων. Τον Φεβρουάριο του 2008 συνελήφθησαν 33 άτομα, από τα οποία 10 καταδικάστηκαν πρωτόδικα τον περασμένο Ιούλιο σε ποινές φυλάκισης από 1 ως 3 χρόνια, μέχρι που φθάσαμε την περασμένη εβδομάδα στην καταδίκη των τεσσάρων, οι οποίοι παρουσιάστηκαν ως «ηγέτες» της εξέγερσης. (Διαβάστε εδώ το κείμενο του μασσαλού συγγραφέα και αγωνιστή Αλέσι ντελ’ Ούμπρια για την εξέγερση στο Βιλιέ-λε-Μπελ, την τελευταία δίκη και τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις στη Γαλλία με στόχο τα «προάστια»).

Σε εξέλιξη βρίσκεται μια εκστρατεία οικονομικής υποστήριξης των 4 καταδικασθέντων. Ταχυδρομικές επιταγές μπορούν να αποστέλλονται στη διεύθυνση: Respect Verite Justice, c/o Maison de quartier Allende, 10 boulevard Allende, 95400 Villiers-le-Bel. Για περισσότερες πληροφορίες (στα γαλλικά), μπορείτε να συμβουλευτείτε την ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους του Βιλιέ-λε-Μπελ.

Απεργίες στον αριστερό Ρ/Σ «Κόκκινο» και στο «ΚΕΡΔΟΣ», «δελτία παραγωγής» στην «Ελευθεροτυπία»

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

* Μπορεί οι δημοσιογράφοι που εργάζονται στον «Ριζοσπάστη» και στον ραδιοφωνικό σταθμό «902» να βρίσκονται αντιμέτωποι με μείωση των μισθών, επειδή «το Κόμμα τούς χρέωσε με το καθήκον να δουλεύουν στον Ριζοσπάστη και στον σταθμό» όπου και «απέκτησαν την ιδιότητα του δημοσιογράφου», αλλά στο άλλο επίσημο κομμάτι της αριστεράς, αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, τα μισθολογικά ζητήματα των εργαζομένων τα ξεπερνούν με απλούστερο τρόπο.

Η στάση πληρωμών προς τους εργαζόμενους στον ραδιοφωνικό σταθμό «Κόκκινο» μπαίνει στον τρίτο μήνα και μόνο η Ένωση Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΤΕΡ) κινητοποιείται για να προφυλάξει τα μέλη της (και μη), κηρύσσοντας 24ωρη απεργία σήμερα, απαιτώντας την καταβολή στους εργαζόμενους τεχνικούς (ηχολήπτες και ηλεκτρονικούς) του ραδιοσταθμού των δεδουλευμένων των μηνών Μαΐου 2010 (εξόφληση) και Ιουνίου 2010, των νυχτερινών προσαυξήσεων καθώς και την καταβολή στην ΕΤΕΡ των συνδρομών των μελών της που έχουν παρακρατηθεί.


Για τους υπόλοιπους εργαζόμενους του Ρ/Σ «Κόκκινο», αλλά και για τις καθυστερήσεις πληρωμών που έχουν ξεκινήσει στην εφημερίδα «Αυγή» ποιος θα ενδιαφερθεί; Και πως θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους οι εργαζόμενοι στα αριστερά μέσα ενημέρωσης;

* 24ωρη απεργία κήρυξε η ΕΣΗΕΑ σήμερα στην εφημερίδα «ΚΕΡΔΟΣ» που κλιμακώνεται με 48ωρη απεργία την Τρίτη 13 και την Τετάρτη 14 Ιουλίου με αίτημα την άμεση ανάκληση της παράνομης και προκλητικής απόλυσης του συναδέλφου Τζώρτζη Ρούσσου, συνδικαλιστικού εκπροσώπου της ΕΣΗΕΑ στην εν λόγω εφημερίδα.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι η ΕΣΗΕΑ «δεν πρόκειται να αποδεχθεί τις απολύσεις, την απόπειρα εμπέδωσης κλίματος λογοκρισίας και περισσότερο την κατάργηση του συνδικαλιστικού δικαιώματος στις εφημερίδες».

Υπενθυμίζεται ότι η διεύθυνση της εφημερίδας λογόκρινε στις 16 Ιουνίου το ρεπορτάζ του Τζώρτζη Ρούσσου σχετικά με το περίφημο «Π.Δ για τα εργασιακά» του Α. Λοβέρδου, ενώ την επόμενη μέρα δεν δημοσίευσε δύο ρεπορτάζ του συναδέλφου, ένα για το ασφαλιστικό και ένα για το εργασιακό.

Αλλά σε ότι αφορά την παράγραφο της σχετικής ανακοίνωσης της ΕΣΗΕΑ που «υπογραμμίζει, επίσης, ότι οι κινητοποιήσεις αυτές αποτελούν την αρχή ενός προγράμματος δράσης που θα έχει τα στοιχεία της διάρκειας και της κλιμάκωσης», πραγματικά τρομάξαμε. Το ίδιο και οι εργοδότες. Όλοι μαζί ενθυμούμενοι το παρελθόν και τις ανάλογες «απειλητικές» προειδοποιήσεις και τις επακόλουθες ανύπαρκτες κινητοποιήσεις.

* Η… αριστεροσύνη μπορεί να είναι και ευλογία. Κάπως έτσι σκέφτηκαν και στην «Ελευθεροτυπία» και μοίρασαν «Δελτία Παραγωγής» στους εργαζόμενους για να ελέγξουν πόσο παραγωγικοί είναι ή μήπως τεμπελιάζουν. Έχουν ξεκινήσει από τα υπόλοιπα τμήματα πλην δημοσιογράφων, αλλά κανείς δεν γνωρίζει την κλιμάκωση που μπορεί να επιφέρει το νέο «μέτρο» .

Τι ακριβώς είναι τα «Δελτία Παραγωγής»; Πρόκειται για μια σελίδα (δείτε την εδώ) που έχει καταμερισμένα τμήματα όπου πρέπει να συμπληρωθεί το ονοματεπώνυμο, η ημερομηνία, η ώρα, το θέμα, τα τεμάχια και η περιγραφή εργασίας. Στο τέλος οι εργαζόμενοι πρέπει να συμπληρώνουν την υπογραφή τους.

Και το καλύτερο! Στο τέλος υπάρχει και μια αξιοθαύμαστη «ΣΗΜΕΙΩΣΗ»: «Οποιαδήποτε παραποίηση των στοιχείων του εν λόγω δελτίου συνεπάγεται καταγγελία της σύμβασης από τη διεύθυνση». Κατανοητό; Αν όχι, απευθυνθείτε στη διεύθυνση της «Ελευθεροτυπίας». Και δεν χρειάζεται να εργάζεστε εκεί για να το κάνετε. Μπορεί να «σκάσει» και στη δική σας δουλειά…

Γενική απεργία, Πέμπτη 8 Ιουλίου - Συγκέντρωση/Πορεία

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010


Συμμετέχουμε στη γενική απεργία της Πέμπτης 8 Ιουλίου,
απαντάμε ξανά στους δρόμους


Συγκέντρωση στην Κοραή (Προπύλαια) στις 10:30 π.μ.

Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ

Απολύσεις, εκμετάλλευση, ανασφάλεια. Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Τελικά, τα μαγείρεψαν όπως άρμοζε στα συμφέροντά τους οι διαφημιστές και οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης και οι εκατοντάδες συνάδελφοί μας που εργάζονται στα ενημερωτικά sites αποκλείονται από τη δυνατότητα ασφάλισης στο Ενιαίο Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού-Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ).

Πριν από την απόσυρση της σχετικής διάταξης (άρθρο 67) που επέκτεινε την επιβολή αγγελιοσήμου στο Internet και έδινε τη δυνατότητα ασφάλισης των εργαζομένων, προηγήθηκε καταχώρηση στις εφημερίδες από την ένωση των διαφημιστικών εταιρειών (ΕΔΕΕ) στην οποία αναφερόταν ότι «την ώρα που όλοι οι Έλληνες καλούνται να κάνουν θυσίες για το νέο ασφαλιστικό, τα «ευγενή» Ταμεία των εργαζομένων στα ΜΜΕ εξαιρούνται και προικοδοτούνται με το Αγγελιόσημο». Παράλληλα, χαρακτήριζε το αγγελιόσημο ως τον «επαχθέστερο κοινωνικό πόρο» που «βαρύνει με 20% ή 21,5% τις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις» και γι’ αυτό απαιτούσε από τον υπουργό εργασίας «να αποσύρει τις εξαιρέσεις και την επέκταση που αφορούν στα Ταμεία Τύπου και στο αγγελιόσημο». Κάτι που, τελικά, πέτυχε.


Τι σημαίνει στην πράξη αυτό; Εκατοντάδες συνάδελφοί μας θα εξακολουθήσουν να εργάζονται κάτω από μεσαιωνικές συνθήκες, με μισθούς πείνας και με εξαντλητικά ωράρια. Συνήθως χωρίς ουδεμία ασφαλιστική κάλυψη, αλλά και χωρίς συνδικαλιστική, έρμαια στις διαθέσεις των εργοδοτών.

* Ως ακόμη μια προσπάθεια των αστών να σπιλώσουν το ΚΚΕ χαρακτηρίζει ο «Ριζοσπάστης» την πληροφορία που διακινήθηκε στο Διαδίκτυο και μιλούσε για μειώσεις μισθών στην εφημερίδα και στον ραδιοφωνικό σταθμό «902». Δίχως να αναιρείται το γεγονός, αναφέρεται ότι «το ΚΚΕ και τα κομματικά - δημοσιογραφικά του όργανα, ο «Ριζοσπάστης» και ο «902», λογοδοτούν στους εργαζόμενους και το λαό. Δεν πρόκειται να δώσουν λογαριασμό στην αστική τάξη και στις γραφίδες της για τους όρους με τους οποίους το Κόμμα διαμορφώνει τη σχέση του με τα μέλη του. Τα κομματικά μέλη που απασχολούνται στον «Ριζοσπάστη» και στον «902» δεν είναι δημοσιογράφοι στο επάγγελμα που βρήκαν δουλειά στην εφημερίδα, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΚΚΕ. Είναι κομμουνιστές, μέλη του ΚΚΕ. Εντάχθηκαν εθελοντικά στο Κόμμα, στην οργανωμένη πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης» αναφέρεται.

«Το Κόμμα τούς χρέωσε με το καθήκον να δουλεύουν στον Ριζοσπάστη και στον σταθμό. Εκεί απέκτησαν την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Μαζί με τους άλλους εργαζόμενους στην εφημερίδα και στα ηλεκτρονικά Μέσα του Κόμματος - η συμβολή των οποίων είναι καθοριστική στην έκδοση του «Ριζοσπάστη» και στη λειτουργία του σταθμού - υπηρετούν μια δημοσιογραφία που τα παπαγαλάκια των αστών είναι αδιανόητο να αντιληφθούν» υπογραμμίζεται.

Ίδια είναι τα αφεντικά δεξιά κι αριστερά!

* Απολύθηκε ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος της εφημερίδας «ΚΕΡΔΟΣ» μετά από σύγκρουση με την διεύθυνση για τον τρόπο που κάλυψε το ρεπορτάζ του για τα εργασιακά και το ασφαλιστικό. Η διεύθυνση λογόκρινε τα κομμάτια του συντάκτη και τα δημοσίευσε χωρίς να αφαιρέσει το όνομα του, επειδή δεν συμβάδιζαν με την πολιτική της εφημερίδας που είναι υπέρ των αντεργατικών μέτρων Λοβέρδου. Ο συντάκτης διαμαρτυρήθηκε με εξώδικο, κάτι που η εργοδοσία θεώρησε βαρύτατη προσβολή, λόγος για τον οποίο απολύθηκε. Την Δευτέρα (5/7), θα γίνει συνέλευση των εργαζομένων στην εφημερίδα με την παρουσία του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ. Πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση πλήρους καταπάτησης της ελευθεροτυπίας και των στοιχειωδών αρχών της ενημέρωσης, αλλά και για μια κίνηση που ανοίγει το δρόμο στην εργοδοσία να περάσει τα υπόλοιπα σχέδια περικοπών που έχει ήδη στο συρτάρι.

* Άμεσα και μέσα σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι των εφημερίδων «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» αντέδρασαν, πραγματοποιώντας εργασιακή συνέλευση, την οποία ακολούθησε έκτακτη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΣΗΕΜΘ, προκειμένου να αποκρουστούν τα σχέδια της εκδότριας Βίκυς Σουλοπούλου, η οποία έσπευσε πρώτη απ’ όλα τα ΜΜΕ πανελλαδικά να εφαρμόσει τον νέο νόμο 3846/11.5.2010 περί «Εγγυήσεων για την εργασιακή ασφάλεια» και να προβεί σε μείωση των ετήσιων αποδοχών των εργαζομένων κατά 8% (2% στους εργαζόμενους των Σπορ και του πιεστηρίου). Μάλιστα, το ποσό που θα παρακρατηθεί αναδρομικά και προκαταβολικά τους πρώτους τρείς επόμενους μήνες (Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο) ισοδυναμεί με το 40% του μισθού αυτούς τους μήνες. Όλοι οι συνάδελφοι τάχθηκαν κατά της οποιασδήποτε περίπτωσης αποδοχής των σχεδιαζόμενων περικοπών.

* Οκτώ νέες απολύσεις εργαζομένων στις «Αττικές Εκδόσεις». Οι τρεις εξ αυτών εργάζονταν στο περιοδικό Madame Figaro (δημόσιες σχέσεις, σύνταξη, μόδα) οι τρεις στο Celebrity (μόδα, διαφημιστικό), η μία στο Mirror ως photo editor. Άλλη μία συνάδελφος που εργαζόταν ως γραμματέας είχε ήδη απολυθεί από την προηγούμενη εβδομάδα.

* Άλλες τρεις απολύσεις τεχνικών που εργάζονταν στο παράρτημα Θεσσαλονίκης του τηλεοπτικού σταθμού «Star» ήρθαν να προστεθούν στις ήδη 11 ανεβάζοντας τον αριθμό των απολυμένων σε 14, μέχρι στιγμής.

* Σύμφωνα με νεότερη ανακοίνωση του ομίλου εκδόσεων ΝΕΠ των Κυριακίδη - Λαυρεντιάδη λουκέτο μπαίνει σε δύο από τους 11 τίτλους των περιοδικών για τους οποίους είχε εκδοθεί σχετική ανακοίνωση. Παίζουν με τα νεύρα των εργαζομένων, κάνουν ασκήσεις επί χάρτου ή και τα δύο μαζί;

* Εξακολουθούν να παραμένουν εδώ και δύο μήνες απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα «Απογευματινή».

* Από τις 2 Ιουνίου 2010 οι τεχνικοί στο «Κανάλι 1» (Δημοτικό ραδιοφώνο Πειραιά) έχουν επίσχεση εργασίας διεκδικώντας τις αποδοχές Μαρτίου, Απριλίου και Μαΐου 2010. Η Διοίκηση του συγκεκριμένου Δημοτικού ραδιοφώνου μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας και εκφοβισμού των εν επισχέσει συναδέλφων τεχνικών και προσπαθώντας να κάμψει την αντίδρασή τους, καθημερινά επιδίδεται σε ένα όργιο αντεργατικής συμπεριφοράς, με αποκορύφωμα την χρησιμοποίηση στο στούντιο δημοτικής υπαλλήλου και κάποιου που δηλώνει τεχνικός και ισχυρίζεται ότι έχει επιτύχει στο ΑΣΕΠ!

* Η κρίση γεννάει ευκαιρίες. Και για να τις αξιοποιήσει η οικογένεια Κυριακού προσανατολίζεται προς την αγορά του τηλεοπτικού σταθμού «Channel Five» στη Μ. Βρετανία που ανήκει στον όμιλο RTL. Με τη σειρά του ο Δημήτρης Κοντομηνάς ετοιμάζεται να πάρει πίσω το 69% των μετοχών που κατέχει ο RTL στον τηλεοπτικό σταθμό «Alpha».

Γράμμα εργαζομένου συμβασιούχου στην ΕΡΤ

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Λάβαμε το παρακάτω κείμενο από συνάδελφο εργαζόμενο - συμβασιούχο στην ΕΡΤ και το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο.


«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.»

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Στην περίπτωση του ευαγούς ιδρύματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης οι βάρβαροι ονομαζόταν συμβασιούχοι και ήταν «Η ΛΥΣΙΣ». Τρανή απόδειξη η αδυναμία της διοίκησης ενός οργανισμού με 3.500 εργαζόμενους (με συμβάσεις αορίστου χρόνου) να βγάλει ενημερωτικό πρόγραμμα.

Ο ειδησεογραφικός τομέας του Μέσου Μαζικής …Εξημέρωσης (και όχι Εξέλιξης) στηριζόταν σχεδόν αποκλειστικά στον πυλώνα που διαμόρφωναν 1047 συμβασιούχοι. Ένα ολόκληρο εργοστάσιο, μια φάμπρικα ενημέρωσης.


ΤΗΣ ΤΡΥΠΙΑΣ ΓΑΛΕΡΑΣ ΤΗΣ ΦΤΑΙΝ ΟΙ ΚΩΠΗΛΑΤΕΣ

Η ΕΡΤ των golden boys, του λεηλατημένου αρχείου, των διπλοθεσιτών και πολυθεσιτών, των εργαζομένων φαντάσματα, των ακριβών εξωτερικών παραγωγών, των ενοικιαζόμενων συνεργείων, των τηλεοπτικών πανηγυριών (βλ. Eurovision). Αυτή λοιπόν η ΕΡΤ θεώρησε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την κατάντια των κρατικών καναλιών είναι οι συμβασιούχοι και έκρινε πως η «κάθαρση» θα πρέπει να ξεκινήσει (και προφανώς) να τελειώσει εκεί.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ

Οι συμβασιούχοι είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία χαμηλόμισθοι νέοι εργαζόμενοι.

Οι συμβασιούχοι δεν πληρώνονται υπερωρίες

Οι συμβασιούχοι δεν δικαιούνται άδειες

Οι συμβασιούχοι δεν δικαιούνται επιδόματα

Οι συμβασιούχοι δεν δικαιούνται ταμείο ανεργίας

Οι συμβασιούχοι ΕΙΝΑΙ ΟΜΗΡΟΙ

ΚΑΙ Η ΛΥΣΙΣ;

Οι συμβασιούχοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Το έχουν αποδείξει έμπρακτα με την σκληρή εργασία τους επί σειρά ετών. Οι συμβασιούχοι διεκδικούν μόνιμη και σταθερή εργασία γιατί τίποτε λιγότερο δεν μπορεί να είναι αποδεκτό.

Στον καιρό της αντεργατικής καταιγίδας οι «κωπηλάτες» της «γαλέρας» που λέγεται ΕΡΤ διεκδικούν το αυτονόητο. Το δικαίωμα στην εργασία με αξιοπρεπείς όρους, με ανθρώπινους όρους, με υποχρεώσεις και δικαιώματα όπως και οι 3.500 συνάδελφοι τους.

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΙ ΚΑΙ ΒΑΣΤΑΖΟΙ

Η διοίκηση… «κατανοεί», «καταλαβαίνει», «προσπαθεί» αλλά «δεν εξαρτάται από αυτή»

Η διοίκηση… «δεν δεσμεύεται», «δεν υπόσχεται» και «δεν προτείνει»

Η διοίκηση… «έχει τα χέρια δεμένα», «υπακούει στο νόμο» και «αναμένει»

Και μέχρι τότε… «δεν θέλει προβλήματα», «ούτε κάτι ακραίο» και «όλα θα πάνε καλά»

Και ό,τι δεν μπορεί να κάνει ο «καπετάνιος» το κάνουν τα τσιράκια. Ξεπουλημένα προεδρεία σωματείων, περιφερόμενοι εργολάβοι κατευνασμού, εντολοδόχοι της εκάστοτε εργοδοσίας, έμποροι ελπίδας και ονείρων συναδέλφων τους… πρόβατα που αρέσκονται να τους φωνάζουν λύκους.

Η Διοίκηση δεν προχωρά σε οριστική αποκατάσταση των συμβασιούχων.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Η Διοίκηση κάνει ΑΣΕΠ για συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Η Διοίκηση θα «εξαιρέσει» κάποιους συμβασιούχους και θα τους πάρει εκτός ΑΣΕΠ.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Η Διοίκηση δεν δεσμεύεται για το χρονοδιάγραμμα των διαδικασιών.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Η Διοίκηση θα ανανεώσει μόνο 700 συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Η Διοίκηση δεν δημοσιοποιεί τις λίστες καταγραφής προσωπικού.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Η Διοίκηση δεν δεσμεύεται να διώξει εργαζόμενους – φαντάσματα, διπλοθεσίτες κλπ.

Το Σωματείο το δέχθηκε.

Ποιανού χέρι δαγκώνουν τελικά αυτά τα… «λυκόπουλα»; Σίγουρα όχι της Διοίκησης


ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΕΚΔΙΩΞΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ, ΔΙΠΛΟΘΕΣΙΤΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΠΟΛΥΘΕΣΙΤΩΝ

ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΡΑΤΙΚΗ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΟΧΙ ΣΕ ΦΙΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΠΑΝΥΓΗΡΑΚΙΑ


ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΛΕΝ ΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΛΕΝΕ ΞΕΡΑ

Κατάληψη στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, από τους ίδιους τους εργαζόμενους σε αυτήν, ούτε κανείς θυμάται από πότε έχει να συμβεί. Και αυτό κόντρα σε ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΑ προεδρία/συνδικαλιστές και εργατοπατέρες.

6 φορές προσπάθησαν να τη σπάσουν από το πρωί και τις 6 φάγανε τα μούτρα τους.

Τελικά το λήξανε μπάζοντας τους εργαζόμενους από μια «κερκόπορτα».

Αυτός ο αγώνας μπορεί να έληξε ξεπουλημένος και εκατοντάδες νέα παιδιά να βρέθηκαν στο δρόμο χάνοντας και αυτά τα 800-1000 ευρώ που έπαιρναν, αλλά οι περισσότεροι απ' όσους βρέθηκαν εκεί σήμερα μπορούν να πουν πως φεύγουν με το κεφάλι ψηλά και όχι ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ.

Ασυμβίβαστος Συμβασιούχος

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP