Κλιμακώνεται η σφοδρή επίθεση της εργοδοσίας

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

* Τα αφεντικά συνεχίζουν να αυθαιρετούν διογκώνοντας το σφοδρό κύμα απολύσεων που ξεκίνησαν πέρσι που, πλέον, επεκτείνεται σε όλα τα μέσα ενημέρωσης είτε με τη μορφή «εθελούσιων» εξόδων, είτε με την ετσιθελική απομάκρυνση συναδέλφων ακόμη και με πολυετή εργασία, αλλά και κάποιων με έντονη συνδικαλιστή παρουσία. Τα απόνερα αυτής της κατάστασης βιώνουν και οι εναπομείναντες συνάδελφοι που αναλαμβάνουν και τη δουλειά των εξοβελισμένων. Την ίδια στιγμή που το συνδικαλιστικό μας όργανο χαριεντίζεται, τα εκδοτικά κεφάλαια πάνε κι έρχονται…

* Και να, που η ξεπουλημένη ΕΣΗΕΑ, μετά από 8 μήνες, συγκρότησε προεδρείο για να προχωρήσει, λέει, σε εκλογές τον (ζήσε) Μάιο και να δώσει διέξοδο στην κρίση, που τους τελευταίους μήνες μαστίζει την Ενωση. Στο μεταξύ διάστημα, το Δ.Σ. θα εξαντλήσει, λέει, τις προσπάθειες για να ανταποκριθεί στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος. Μα, που τα βρίσκουν και τα λένε, ποιοι τα βρίσκουν και τα γράφουν;

* Ο μόνος λόγος που τα καραγκιοζάκια της ΕΣΗΕΑ προχώρησαν στη συγκρότηση προεδρείου ήταν ότι τα ταμεία της «Ενωσης» άδειασαν και δεν ήταν δυνατόν να εισπραχθεί ούτε ένα ευρώ δίχως προεδρείο για να κάνει αναλήψεις χρημάτων από τις τράπεζες. Το βοήθημα στους περισσότερους ανέργους δεν δόθηκε τις γιορτές, εξαιτίας του αδειάσματος των ταμείων, οι υπάλληλοι της ΕΣΗΕΑ λίγο ακόμα και θα έμεναν χωρίς μισθό, ενώ δύο συνταξιούχοι απείλησαν με προσφυγή στο Πρωτοδικείο. Όλοι οι άλλοι λόγοι που προβάλουν τα παπαγαλάκια της ΕΣΗΕΑ είναι… κοινές οδοντόκρεμες.


* Και από την άλλη, οι συνάδελφοι από τη συνδικαλιστική παράταξη Financial Crimes, όπως και οι υπόλοιποι, ζητούν τα «κουκιά» όλων μας: «Αν γίνουν εκλογές, που εμείς εδώ και καιρό ζητάμε να γίνουν, για να μην ξαναβγούν οι ίδιοι, πρώτον πρέπει να ψηφίσετε (γιατί αλλιώς θα ψηφίσουν οι σκληροί μηχανισμοί και τότε σίγουρα θα ξαναβγούν οι ίδιοι με αυξημένα ποσοστά) και δεύτερον να μην ψηφίσετε αυτούς, γιατί όσοι πράξατε το "αμάρτημα" και τώρα γκρινιάζετε, σας θυμίζουμε ότι είχαν δώσει επαρκή δείγματα για να μην τους εμπιστευτείτε. Ομοίως όσοι απείχαν από τις εκλογές, τώρα ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους. Άλλωστε για ελάχιστες ψήφους θα είχαν ανατραπεί και θα είχαμε προεδρείο στην ΕΣΗΕΑ και ακολούθως θα κρινόμασταν όλοι επί του αγωνιστικού χώρου», αναφέρουν εκδηλώνοντας τον καημό τους που για «ελάχιστες ψήφους» δεν εξέλεξαν έναν διοικητικοσύμβουλο στην «Ενωση». (αλήθεια, ποιες συμμαχίες θα έκαναν και με τι πάρε-δώσε «και θα είχαμε προεδρείο στην ΕΣΗΕΑ»;). Ετσι, συνέβαινε πάντα. Τα πεφωτισμένα κομμάτια της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς να… ερωτοτροπούν με τους θεσμούς, προκειμένου να αλλάξουν από τα μέσα την εξουσία.

* Και στον ΕΟΕΔΑΠ οι καρεκλοκένταυροι της συντεχνίας εξακολουθούν να λειτουργούν ως Ιδιωτική Ασφαλιστική Εταιρεία συνάπτοντας πολυτελείς συμβάσεις με τον ιδιωτικό τομέα υγείας. Αρνούμενοι να συμπεριλάβουν όλες τις ειδικότητες των εργαζομένων στην ενημέρωση, έτσι ώστε να επιτευχθεί μια τυπική συνδικαλιστική ενότητα του κλάδου και να διογκωθεί η διαπραγματευτική του δύναμη απέναντι στην πολιτική και εργοδοτική εξουσία. Από την άλλη, με το που πήγαν να κόψουν το επίδομα για τους παιδικούς σταθμούς σε ζευγάρια δημοσιογράφων με αξιοπρεπές εισόδημα, όχι για να το διοχετεύσουν σε ασθενέστερους βέβαια, έπεσαν να τους φάνε, λόγος για τον οποίο απέσυραν τη σχετική απόφαση. Γονείς ενωμένοι ποτέ νικημένοι!

* Μετά από ένα μικρό διάλλειμα ξανάρχισαν οι απολύσεις στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1, τακτική την οποία η διοίκηση του σταθμού αποκαλεί «κλίμα ανανέωσης». Σειρά είχε η πρώην εκπρόσωπος των δημοσιογράφων στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Η συνάδελφος όταν κλήθηκε να υπογράψει την απόλυσή της δήλωσε ότι δεν την αποδέχεται διότι είναι άκυρη. Λίγο καιρό πριν, την άνοιξη του 2009, απομακρύνθηκε διά της «εθελούσιας» απόλυσης ο συνάδελφος και σύζυγός της, τότε εκλεγμένος πρόεδρος στο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Να σημειωθεί ότι τον τελευταίο χρόνο ο Όμιλος ΑΝΤ1 του κ. Κυριακού έχει απολύσει, στο πλαίσιο των οικονομικών περικοπών, περίπου 250 εργαζομένους (τεχνικούς, διοικητικούς και δημοσιογράφους). Παρελθόν αποτελεί πλέον και το εβδομαδιαίο περιοδικό Exodos του ίδιου Ομίλου που κυκλοφορούσε μαζί με την Ελευθεροτυπία Ας σημειωθεί ότι όταν ο ΑΝΤ1 ανέλαβε τη ΔΑΦΝΗ, το 2004, η εταιρεία είχε 14 περιοδικά και, πλέον, έχει απομείνει με τέσσερα.

* Και φυσικά, όλες αυτές οι απολύσεις αποδίδονται στην οικονομική κρίση και στη οικονομική δυσπραγία που επέφερε και στον Όμιλο του Κυριακού. Αμ δε! Το 49% του σερβικού τηλεοπτικού δικτύου FOX TELEVIZIJA απέκτησε ο Όμιλος ΑΝΤ1, έπειτα από συμφωνία με τον Ομιλο News Corporation του Ρούμπερτ Μέρντοχ στη συμβολική τιμή του ενός δολαρίου(;) με την προϋπόθεση να αναλάβει τα χρέη του! Όπως προκύπτει από δημοσίευμα σερβικής εφημερίδας, ο Μ. Κυριακού έλαβε εγγυήσεις από τη σερβική κυβέρνηση, ύστερα και από τη μεσολάβηση του Γ. Παπανδρέου, ότι το Fox θα λάβει άδεια λειτουργίας από το σερβικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης!

* Περικοπές στο ανθρώπινο δυναμικό εδώ, επενδύσεις αλλού. Ο όμιλος του ΑΝΤ1 συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για την εξαγορά του τουρκικού τηλεοπτικού σταθμού Star του ομίλου Dogan και έχει εκφράσει ανοιχτά το ενδεχόμενο τοποθέτησής του στην τουρκική αγορά, αλλά και της συμμετοχής σε τηλεοπτικό δίκτυο της Μεγάλης Βρετανίας. Και ενώ συμβαίνουν αυτά, παράνομη κρίθηκε η πραγματοποίηση της 24ωρης απεργίας που είχε κηρύξει η ΕΣΗΕΑ στον
«Antenna Radio 97,2» για την Τρίτη 26/1. Όταν λένε απεργία, εννοούν "απεργία"!

* Σε έξοδο από τον ΔΟΛ καλούνται δημοσιογράφοι του «Βήματος» και των «Νέων» για τους οποίους η επιχείρηση αποφάνθηκε ότι ολοκλήρωσαν τον εργασιακό τους βίο και πρέπει να συνταξιοδοτηθούν, ανάμεσά τους και συνδικαλιστές του δημοσιογραφικού κλάδου. Πως διακριβώθηκε αυτό; Ο ΔΟΛ πιστοποίησε από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ότι έχουν συμπληρώσει τα έτη ασφάλισής τους για να αποχωρήσουν και να συνταξιοδοτηθούν. Αντίστοιχα στοιχεία ασφαλισμένων δημοσιογράφων από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ έχουν ζητήσει η «Ελευθεροτυπία», το «Έθνος» και η «Καθημερινή». Εκτός των επερχόμενων υποχρεωτικών συνταξιοδοτήσεων, ξεκίνησαν και οι απολύσεις. Ήδη απομακρύνθηκαν δύο ανταποκριτές των «Νέων», στην Πάτρα και στη Λάρισα. Παράλληλα, διαχέονται φημολογίες για τη διακοπή της έκδοσης του ημερήσιου «Βήματος».

* Νέο κύμα περικοπών δρομολογείται και στο «Έθνος», μετά από την απόσχιση του κλάδου των εφημερίδων από τη μητρική εταιρεία. Η οικογένεια Μπόμπολα επικαλείται τις επιπτώσεις από την κρίση στο Ντουμπάι όπου είχε ισχυρή παρουσία ο κατασκευαστικός της κλάδος.

* Στον αέρα και η τύχη των εργαζόμενων στην εφημερίδα «Veto» έπειτα από την κυκλοφοριακή καθίζηση και τις περικοπές προσωπικού που έγιναν. Η έλευση του, πανταχού παρόντος διδύμου, Κυριακόπουλου - Λαυρεντιάδη δεν μετριάζει την ανησυχία τους. Ωστόσο, λέγεται ότι υπάρχουν σκέψεις για έκδοση νέας εφημερίδας από άλλο μεγάλο εκδοτικό συγκρότημα. Μα, πόσες εφημερίδες θα εκδοθούν ακόμη εν μέσω οικονομικής κρίσης;

* Συνεχίζονται οι εκκαθαρίσεις των παλιών συντακτών του ραδιόφωνου του Άλφα που ξεκίνησε με νέα ιδιοκτησία και διεύθυνση ως «Θέμα FM». Άλλες δύο συνάδελφοι με δεκαετή υπηρεσία απολύθηκαν, εκ των οποίων η μία αρνήθηκε την απόλυση θεωρώντας τη άκυρη, παράνομη και καταχρηστική. Και εδώ η 24ωρη απεργία που είχε κηρυχθεί από την ΕΣΗΕΑ για την Τρίτη 26/1 κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική.

* Σιγά μη την πλήρωναν τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Καθημερινής για το «λάθος» που έγινε και έβγαλε στη φόρα τις διαπλεκόμενες σχέσεις των εκδοτικών συγκροτημάτων με ιδιωτικά συμφέροντα. Ένας δημοσιογράφος και μια διορθώτρια ήταν αυτοί που απολύθηκαν για το ρεπορτάζ που παρουσίαζε εταιρείες που πήραν επιδοτήσεις ακριβώς λίγο πριν τις εκλογές, αλλά ανάμεσα σε αυτές και το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, δίπλα στο οποίο υπήρχε η σημείωση - υπόδειξη (που δημοσιεύθηκε!) «δες το λίγο, γιατί είναι φίλοι μας αυτοί». Επρόκειτο για ένα «εσωτερικό μήνυμα» που, όμως, εκτυπώθηκε…

* Εντωμεταξύ, η Καθημερινή ζητάει από τους Τεχνικούς Τύπου (εργαζόμενους σε προεκτύπωση και εκτύπωση) να μειώσουν τους μισθούς τους στο ύψος της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας - για όσους αμείβονται περισσότερο. Σε περίπτωση άρνησης απειλεί με απολύσεις.

* Άνω - κάτω και οι συνάδελφοι στην Ελευθεροτυπία η πλειονότητα (;) των οποίων όταν έκλεισε ο Ελεύθερος Τύπος των Αγγελοπουλαίων σα να θεωρούσαν ότι η υπόθεση δεν τους αφορά. Δεδομένων των σεναρίων που κάνουν λόγο για περιορισμό του λειτουργικού κόστους της εφημερίδας κατά 40% και της ενοποίησης του καθημερινού με το κυριακάτικο φύλλο. Μετά από την απομάκρυνση του διευθυντή της «Κυριακάτικης», Γιάννη Βλαστάρη (που πάντα ήθελε να γίνει Φυντανίδης στη θέση του Φυντανίδη, πριν να τον φάει η Μάνια) και τις «αποκαλύψεις» του - πριν την εγκατάλειψη του σκάφους - για παρακολουθήσεις τηλεφώνων και κινητών από την εργοδοσία, ήρθε η σειρά των δημοσιογράφων. Για να μάθουμε, μεταξύ άλλων, από μια καταγγελία που συνυπέγραψαν δέκα εκ των όλων, ότι στην Ελευθεροτυπία πολλά ρεπορτάζ που ενοχλούν την εξουσία (πολιτική και οικονομική) είτε απορρίπτονται εκ των προτέρων όταν προτείνονται, είτε απαξιώνονται, είτε μπαίνουν στο συρτάρι, είτε ψαλιδίζονται και γίνονται άνευρα. Ότι τελικό κείμενο που δημοσιεύεται με την υπογραφή τους δεν τους εκφράζει πάντα 100% και ότι δεν έχουν πάντα τη δυνατότητα να διαπιστώσουν τις παρεμβάσεις που γίνονται, παρά μόνο μετά τη δημοσίευση. Ότι κατά περιόδους ορισμένοι διαπιστώνουν ότι έχουν μπει «στο ψυγείο» και συμπεραίνουν ότι αυτό σχετίζεται με διαμαρτυρίες ή κριτική που έχουν ασκήσει επί των θεμάτων. Ότι για κάποιους επί χρόνια και συστηματικά καταπατάται η επαγγελματική και προσωπική τους αξιοπρέπεια. Ότι πολλοί έχουν υποστεί ψυχολογική βία, την ίδια που υπέστησαν και συνάδελφοί τους που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν τα τελευταία χρόνια χωρίς να μιλήσουν γι’ αυτό κι αυτό γιατί όσοι προσπάθησαν να πουν κάποια κουβέντα είδαν την πόρτα της εξόδου.
Να αρκεστούμε στην ύστατη στιγμή; Που είσαστε, συνάδελφοι, πιο πριν;

* Την έγκαιρη καταβολή των δεδουλευμένων και των αναδρομικών του 2009 ζητούν, έπειτα από έκτακτη Γενική Συνέλευση που πραγματοποίησαν, οι εργαζόμενοι στην Απογευματινή και την Απογευματινή της Κυριακής. Κι ακόμη, ζητούν να ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με τις προθέσεις της επιχείρησης περί αναστολής του κυριακάτικου φύλλο,υ, τις περικοπές που αφορούν στην έκδοση του φύλλου της Δευτέρας και οποιαδήποτε άλλη ενέργεια προκαλεί κλίμα ανασφάλειας και κακή ψυχολογία στους εργαζομένους. «Σήμερα, οι συντάκτες βρισκόμαστε στα όρια των φυσικών μας αντοχών καθώς παρέχουμε υπερεργασία, εξαιτίας της δραματικής μείωσης προσωπικού. Επιπρόσθετα, συγκρινόμαστε, αδίκως, με συναδέλφους άλλων εφημερίδων που διαθέτουν περισσότερα μέσα, έχουν σαφείς και ξεκάθαρες αρμοδιότητες και καλύτερες συνθήκες εργασίας» αναφέρουν σε ανοιχτή τους επιστολή που κοινοποιούν στην ΕΣΗΕΑ.

* Και στην Πελοπόννησο έχουν αποθρασυνθεί εντελώς οι εκδότες. Έπειτα από το κλείσιμο της εφημερίδας «Ημέρα» της Πάτρας από τον Θ.Καραμπέτσο μόλις πραγματοποίησαν 24ωρη απεργία οι εργαζόμενοι, με κλείσιμο των εφημερίδων «Πατρίς», «Πρώτη» και "Πρωινή" στην Ηλεία προειδοποιούν οι εκδότες τους, διαμαρτυρόμενοι προς τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΠΗΝ επειδή ζήτησε από την Επιθεώρηση Εργασίας του νομού έλεγχο των επιχειρήσεών τους. Στην επιστολή τους μιλούν για «αναίδεια να δίνετε ακόμη και σε δικαστικούς λειτουργούς την εντολή να ελέγχουν συνεχώς και αδιακόπως τους εργοδότες». Δύο ακόμη συνάδελφοι απολύθηκαν, δυο μέρες πριν την Πρωτοχρονιά από την εφημερίδα «Πελοπόννησος» και από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ωμέγα Ράδιο», μέσα που ανήκουν στον ίδιο εργοδότη.

* Υπομονή (μα γιατί;) λένε ότι επέδειξαν και επιδεικνύουν στην πάγια –πλέον - καθυστέρηση εξόφλησης των δεδουλευμένων τους οι συμμετέχοντες στην εργασιακή συνέλευση των συντακτών στις εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» «καθώς είμαστε οι τελευταίοι που θα θέλαμε να δυσχεράνουμε καταστάσεις» αναφέρουν. Όμως, θεωρούν ακόμη χειρότερες και από αυτό τις εργασιακές συνθήκες στις οποίες υποχρεώνονται να εργαστούν: «Οι αντοχές μας δοκιμάζονται από το όλο και πιο θολό και ψυχοφθόρο τοπίο μέσα στο οποίο εργαζόμαστε. Αντιμετωπιζόμαστε τους τελευταίους μήνες με τρόπο απαξιωτικό και ακατανόητα προσβλητικό, καλούμαστε να δεχθούμε αναιτιολόγητες αλλαγές αντικειμένου εργασίας ακυρώνοντας πηγές και εμπειρία ετών, υφιστάμεθα ανατροπές ωραρίων που φέρνουν σε αδιέξοδο τη ζωή αρκετών συναδέλφων, αντιμετωπίζουμε ώτα μη ακουόντων όταν διαμαρτυρόμαστε για επιλογές που αποδεικνύονται αντιπαραγωγικές, δεχόμαστε εντολές που μοιάζουν καψόνια, καθώς άλλοτε έρχονται σε αντίφαση με προηγούμενες και άλλοτε αποδίδονται δογματικά σε «ειλημμένες αποφάσεις» αναφέρουν.

* Από τον Ιούνιο μέχρι και σήμερα παραμένουν απλήρωτοι οι 52 εργαζόμενοι του ραδιοσταθμού Ξένιος 94,3 FM. Πως μπορεί να γίνεται αυτό όταν, ενώ ο Ξένιος έχει καταστεί ελλειμματικός και ζημιογόνος, ο δήμος των Άνω Λιοσίων έχει εντάξει στην επιχείρηση που διαχειρίζεται το ραδιοσταθμό δαπάνες κάλυψης άλλων υποχρεώσεών του με τιμολογήσεις που ανέρχονται σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ, ενώ πολλές -τοπικές κυρίως- επιχειρήσεις έχουν ωφεληθεί, καθώς παρουσιάζονται να λαμβάνουν υπέρογκα ποσά; Επιχειρήσεις για τις οποίες υπάρχουν καταγγελίες πως είτε ανήκουν σε μέλη της δημοτικής παράταξης είτε σε συγγενικά και φιλικά τους πρόσωπα. Ανάμεσα σε αυτές τις δαπάνες είναι η προμήθεια 1.300 κιλών κουραμπιέδων, τσιμέντων (!), εδεσμάτων αξίας άνω των 200.000 ευρώ (!), έως και παιδικών παιχνιδιών.

* Την έγκριση του προϋπολογισμού του δήμου για το 2010 περιμένουν οι εργαζόμενοι της Δημοτικής Επιχείρησης Ραδιοφωνίας του Νέου Ηρακλείου, για να λάβουν τα δεδουλευμένα του μήνα Δεκεμβρίου του 2009. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι δηλώνουν ότι οι ισχυρισμοί περί αναμονής έγκρισης του προϋπολογισμού του έτους 2010 δεν έχουν βάση, καθώς η καταβολή του μισθού του Δεκεμβρίου του 2009 θα έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί ήδη και αφορά την οικονομική χρήση του προηγούμενου έτους.

Για τους αλιεργάτες στη Μηχανιώνα

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Αναδημοσίευση από τον Ασύνταχτο Τύπο, από τον οποίο υπάρχει και διαρκής ενημέρωση για τον αγώνα των αλιεργατών.


Ο απεργιακός αγώνας των αιγύπτιων αλιεργατών της Μηχανιώνας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Η δημοσιότητα που δόθηκε σε αυτόν από τα δημοσιογραφικά «μαγαζιά» είναι από υποτυπώδης έως ανύπαρκτη. Όπως έχουμε κάνει και με άλλα γεγονότα στα οποία ήμασταν παρόντες/παρούσες, ως επαγγελματίες δημοσιογράφοι μέλη της ΕΣΗΕΜ-Θ αλλά και ως ενεργοί πολίτες που δεν συντάσσονται με τη συνήθη ιεράρχηση των ειδήσεων, δημοσιεύουμε παρακάτω ένα ρεπορτάζ «Ασύνταχτων Ρεπόρτερς» για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα των αλιεργατών με πρόθεση να συνεισφέρουμε στην πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών.

Τι έγινε την Τρίτη 26/01 στη δίκη των αλιεργατών

Έως τις 12 (Τετάρτη 27/1/2010) το μεσημέρι έδωσε προθεσμία η πρόεδρος του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης στην υπεράσπιση των αιγύπτιων αλιεργατών προκειμένου να προσκομίσουν τα απαραίτητα έγγραφα στα οποία αναφέρθηκαν στη διάρκεια της σημερινής εκδίκασης της νέας προσφυγής των πλοιοκτητών της Μηχανιώνας κατά της απεργίας των ψαράδων της περιοχής.


Τα έγγραφα αυτά, σύμφωνα με την υπεράσπιση των αλιεργατών, αποδεικνύουν μια σειρά αυθαιρεσίες εκ μέρους των πλοιοκτητών που αφορούν μεταξύ άλλων:

- την παράνομη φύση της πρακτικής της μετάκλησης και της πρόσκλησης άλλων αλιεργατών, ουσιαστικά απεργοσπαστών, στην περίπτωση που υλοποιηθεί αυτή η απειλή,

- την παραπλάνηση ορισμένων αιγύπτιων αλιεργατών που κλήθηκαν να υπογράψουν κείμενο-συμφωνία εργασίας στην αραβική και ελληνική γλώσσα που έχει πολύ μικρή σχέση με το αρχικό αγγλικό πρωτότυπο κείμενο που περιλαμβάνει επαχθείς όρους εργασιακών σχέσεων,

- το γεγονός ότι «οι εργοδότες, μονομερώς, ανέθεσαν στους «εκπροσώπους» ενός «σωματείου αλιεργατών Μηχανιώνας» (ενός σωματείου-σφραγίδα που δεν περιλαμβάνει στους κόλπους του τη συντριπτική πλειοψηφία των αιγύπτιων αλιεργατών) να υπολογίζουν το «μερτικό», χωρίς κανένα απολύτως έλεγχο των ίδιων των εργαζομένων και να πληρώνουν κατά βούληση τους αλιεργάτες», σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη σημερινή δίκη ο γ.γ. του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, Σωτήρης Ζαριανόπουλος και

- την άρνηση των εργοδοτών-πλοιοκτητών, όπως καταγγέλθηκε, να παραδώσουν στους αλιεργάτες αντίγραφα των ατομικών συμβάσεων εργασίας οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανανέωση της κάρτας παραμονής, με απώτερο σκοπό να εκδιωχθούν από τη χώρα και να έρθουν στη θέση τους άλλοι, φθηνότεροι αλιεργάτες.

Για τις κατηγορίες αυτές, είτε δήλωσε άγνοια είτε τις αρνήθηκε μία μάρτυρας κατηγορίας από την πλευρά των πλοιοκτητών με αποτέλεσμα να ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών εκ μέρους των δεκάδων αιγύπτιων αλιεργατών που ήταν παρόντες στην αίθουσα και παρακολουθούσαν τη διαδικασία. Εν μέσω έντονων διαμαρτυριών για τους ισχυρισμούς της μάρτυρος και των επιχειρημάτων του δικηγόρου των πλοιοκτητών (που υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι «δεν μπορούν ξένοι εργάτες να έρχονται και να στήνουν δικά τους σωματεία κατά βούληση…»), η διαδικασία διακόπηκε για αύριο μέχρι να προσκομιστούν τα έγγραφα που ζήτησε η έδρα του Μονομελούς Πρωτοδικείου. Αργά το μεσημέρι της Τετάρτης αναμένεται η νέα απόφαση για το αν θα κριθεί η απεργιακή κινητοποίηση των αιγύπιτων αλιεργατών, παράνομη και καταχρηστική για τρίτη φορά.

Τη διαδικασία παρακολούθησαν η βουλευτής του ΚΚΕ Σοφία Καλαντίδου (που έχει καταθέσει και ερώτηση στη Βουλή για το θέμα), ο γ.γ. του ΕΚΘ (που πρόσκειται στο ΠΑΜΕ) Σωτήρης Ζαριανόπουλος, η αναπληρώτρια γραμματέας του ΕΚΘ, Δέσποινα Χαραλαμπίδου (Αυτόνομη Παρέμβαση-ΣΥΡΙΖΑ), ο πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσσαλονίκης (ΠΑΜΕ), Βασίλης Ρέβας (χθες Δευτέρα δόθηκε συνέντευξη τύπου από τους αλιεργάτες και τον… Σ. Ζαριανόπουλο στα γραφεία του Συνδικάτου στη Θεσσαλονίκη) και αρκετοί αυτόνομοι και αριστεροί συμπαραστάτες στον αγώνα των ψαράδων της Μηχανιώνας , μεταξύ άλλων και από τη Συνέλευση Αλληλεγγύης στους απεργούς αλιεργάτες.

Σε μια κίνηση συμπαράστασης στον απεργιακό αγώνα των αιγύπτιων αλιεργατών που τους τελευταίους μήνες είναι σε οικτρή οικονομική κατάσταση, φοιτητικά σχήματα, αντιρατσιστικές και αριστερές αντικαπιταλιστικές οργανώσεις, και η Συνέλευση αλληλεγγύης στους αιγύπτιους αλιεργάτες, κάλεσαν την Τρίτη στις 6 το απόγευμα στην Καμάρα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης. Την Παρασκευή 29/1 η Συνέλευση αλληλεγγύης στους αιγύπτιους αλιεργάτες, οργανώνει ΣΥΝΑΥΛΙΑ στις 9 μ.μ. στο Πολυτεχνείο “για τη στήριξη των αιγύπτιων ψαράδων στη Μηχανιώνα”.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στο ελληνικό απαράδεκτο κείμενο «συμφωνίας» μεταξύ πλοιοκτητών και… πέντε παραπλανηθέντων (από τους συνολικά 130) αιγύπτιων αλιεργατών της Μηχανιώνας που «χάθηκαν στη μετάφραση», περιλαμβάνεται και ο εξής όρος στην παράγραφο 6: «Οι Αιγύπτιοι αλιείς δεν πρέπει να εμπλέκονται με οποιοδήποτε ελληνικό πολιτικό κόμμα ή όργανο που σχετίζεται με εργασιακές υποχρεώσεις και δικαιώματα» !!!

Ασύνταχτοι Ρεπόρτερς

Δημοσιεύουμε και δύο ανακοινώσεις της Συνέλευσης αλληλεγγύης στους απεργούς αλιεργάτες και της Κίνησης ενωμένοι ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή

Γαλλία: Πρωτοβουλία για την κατάργηση του υπουργείου Εθνικής Ταυτότητας και Μετανάστευσης

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Την ώρα που η ελληνική σοσιαλιστική κυβέρνηση έθετε σε «δημόσια διαβούλευση» το σχέδιό της για τη «νομιμοποίηση των μεταναστών», σύμφωνα με το οποίο καταδιωγμένοι άνθρωποι καλούνται να πληρώσουν το ευτελές ποσό των 1000 ευρώ και να φροντίσουν να πάψουν επιτέλους να καταδιώκονται, να αποκτήσουν μόνιμη διεύθυνση (μαζί με σύνδεση στο Ίντερνετ και πιστωτικές κάρτες ίσως;) και κανονική σχολική φοίτηση επί σειρά ετών ώστε να γίνουν, όταν ενηλικιωθούν, «ιθαγενείς» όπως όλοι μας, κερδίζοντας ως μπόνους το πρωτοφανές ανθρώπινο δικαίωμα να ΜΗΝ εκλέγονται ούτε καν ως δημοτικοί σύμβουλοι, η πρωτοπόρος Γαλλία, έχοντας λύσει προ πολλού τα προβλήματα νομιμοποίησης, περνούσε στο φλέγον θέμα της απονομιμοποίησης και του αποτελεσματικότερου διωγμού των δικών της μεταναστών (ου μην και των υπόλοιπων πολιτών της…): η δική της σχετική «δημόσια διαβούλευση», grand débat γαλλιστί, η οποία ξεκίνησε τον περασμένο Νοέμβριο και λήγει στα τέλη Ιανουαρίου, αφορά την «εθνική ταυτότητα» και διεξάγεται ηλεκτρονικά από το διαβόητο υπουργείο Μετανάστευσης, Ενσωμάτωσης, Εθνικής Ταυτότητας και Αλληλέγγυας Ανάπτυξης που έσπευσε να ιδρύσει ο πρόεδρος Σαρκοζί μετά την εκλογή του.


Παρόλο που η εκστρατεία αυτή, έργο ενός λεπενικής έμπνευσης υπουργείου που φτιάχτηκε με πρωτοβουλία ενός λεπενικών φρονημάτων προέδρου, ήταν εκ των προτέρων διάφανη στους σκοπούς της, η εγκύκλιος-πλαίσιο που διακινήθηκε από το υπουργείο στις αρχές Νοεμβρίου, με βασικό θέμα «τι σημαίνει να είσαι Γάλλος σήμερα;» (http://www.debatidentitenationale.fr/IMG/pdf/Pour_aller_plus_loin.pdf), ήρθε να διαλύσει και τις τελευταίες αμφιβολίες ως προς την κατεύθυνση της επερχόμενης «διαβούλευσης» (μπορείτε να διαβάσετε την εγκύκλιο στα ελληνικά εδώ). Περίπου ένα μήνα αργότερα, μια πρωτοβουλία ατόμων και συλλογικοτήτων, στην οποία δυστυχώς προσχώρησαν γρήγορα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθώντας να αντλήσουν αντι-σαρκοζική υπεραξία, ξεκίνησε να συλλέγει ηλεκτρονικά υπογραφές με στόχο όχι μόνο τη διακοπή της διαβούλευσης περί «εθνικής ταυτότητας», αλλά και την κατάργηση του ίδιου του αρμόδιου υπουργείου. Η πρωτοβουλία είχε προγραμματίσει να δώσει συνέντευξη τύπου στις 11 Ιανουαρίου, στο Παρίσι, εν όψει της «Διεθνούς Συνάντησης για την Επάνοδο του Εθνικισμού και των Οργάνων του στην Ευρώπη και στον Κόσμο» που διοργανώνει στις 4 Φεβρουαρίου, υπό μορφή απάντησης στο «εορταστικό» συνέδριο που διοργανώνεται από το υπουργείο την ίδια ημερομηνία για να ανακοινωθούν τα «πορίσματα» της διαβούλευσης. Αν και ως μέσα αντίδρασης οι ηλεκτρονικές συλλογές υπογραφών, οι συνεντεύξεις τύπου και οι συνδιασκέψεις έχουν προφανείς περιορισμούς (αντιγράφουν υπονομευτικά τις καθεστωτικές μεθοδεύσεις – βαρύγδουπες εκδηλώσεις και «διαβουλεύσεις» που διοχετεύουν ως κοινή γνώμη της «ηλεκτρονικής δημοκρατίας» τις πιο σκαιές προκαταλήψεις – χωρίς να τις αμφισβητούν μετωπικά), μεταφράζουμε παρακάτω το κείμενο αυτής της δημόσιας δήλωσης, καθώς λέει τουλάχιστον τα πράγματα με τ’ όνομά τους:

«Απαιτούμε την κατάργηση του υπουργείου Εθνικής Ταυτότητας και Μετανάστευσης»

Προεκλογική υπόσχεση του Νικολά Σαρκοζί, η δημιουργία ενός υπουργείου αρμόδιου για τη Μετανάστευση και την «Εθνική Ταυτότητα» εισήγαγε στη χώρα μας έναν κίνδυνο ταυτοτικού εγκλεισμού και αποκλεισμού του οποίου τη βαρύτητα διαπιστώνουμε εδώ και δυόμισι χρόνια. Στη δημόσια σφαίρα εισήχθηκαν με στόμφο κι επισημότητα λέξεις που δηλώνουν και στιγματίζουν τον ξένο – και κατ’ επέκταση οποιονδήποτε μοιάζει, έστω, ξένος. Πρόσφυγες και μετανάστες, προερχόμενοι ιδίως από τη Μεσόγειο και την Αφρική, καθώς και οι απόγονοί τους, διαχωρίζονται από ένα εθνικό «εμείς» που δεν είναι απλώς φαντασιακό, καθώς τα σύνορά του επανακαθορίζονται στο υλικό, διοικητικό και ιδεολογικό πεδίο.

Τι έφερε τη γέννηση αυτού του υπουργείου; Οι νέες σκοπιμότητες της εκδίωξης ξένων (27.000 κάθε χρόνο), των επιδρομών σε βάρος μεταναστών χωρίς χαρτιά, του εγκλεισμού παιδιών σε κέντρα κράτησης, της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης, της απέλασης εξόριστων προς ορισμένες εμπόλεμες χώρες κατά παράβαση του δικαιώματος ασύλου, της αύξησης των ελέγχων ταυτότητας βάσει φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών, τέλος της πολιτογράφησης κατά περίπτωση, ανάλογα με τις ορέξεις κάθε νομαρχίας, πρακτική η οποία καταστρατηγεί την αρχή της ισότητας…

Σε αυτή τη ρωγμή της Γαλλικής Δημοκρατίας έχουν καταποντιστεί οι κυβερνώντες μας. Εκφράζοντας απόψεις απαράδεκτες σε μια δημοκρατία, που έχουν γίνει πλέον κοινοί τόποι και ακούγονται καθημερινά, νομιμοποιούν κάθε είδους συμπεριφορές και τοποθετήσεις απόρριψης, βίας και κλειστότητας. Δεν έχουμε να κάνουμε εδώ με ατομικά ολισθήματα. Στην πραγματικότητα, οι απόψεις αυτές είναι η λογική συνέπεια μιας πολιτικής την οποία θέλει να διευρύνει κι άλλο η κυβέρνηση, με πρόσχημα μια «διαβούλευση» περί εθνικής ταυτότητας. Καλούμαστε έτσι να γίνουμε συναυτουργοί και συνυπεύθυνοι του ταυτοτικού ελέγχου που επιβάλλεται στη Γαλλία.

Η υπουργική εγκύκλιος που στάλθηκε στις νομαρχίες ως πλαίσιο της διαβούλευσης θέτει ένα ερώτημα: «Γιατί το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας προκαλεί δυσανεξία σε ορισμένους διανοούμενους, κοινωνιολόγους ή ιστορικούς;». Η απάντηση είναι απλή. Δεν μπορούμε να δεχθούμε να πλανάται, στο όνομά μας, το ανακριτικό βλέμμα μιας ταυτοτικής εξουσίας πάνω από τη ζωή και τις πράξεις καθενός.

Γι’ αυτό είναι καιρός να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο σήμερα, δημόσια, ενάντια σε αυτή την εθνικιστική υφαρπαγή της ιδέας του έθνους, τα οικουμενικά ιδεώδη που θεμελίωσαν τη Γαλλική Δημοκρατία.

Καλούμε λοιπόν τους κατοίκους, τις ενώσεις, τα κόμματα και τους υποψήφιους στις επόμενες εκλογές να ζητήσουν μαζί μας την κατάργηση αυτού του «υπουργείου Εθνικής Ταυτότητας και Μετανάστευσης», γιατί θέτει σε κίνδυνο τη δημοκρατία.

http://www.pourlasuppressionduministeredelidentitenationale.org/petition.php

Πάρε τα λεφτά και τρέχα

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Η εταιρεία ΑΡΧΕΤΥΠΟΝ, προμηθεύτρια του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη στο “project” POLICE OΝ LINE, αφού πληρώθηκε αδρά για τις υπηρεσίες της, κατόπιν εξαφανίστηκε αφήνοντας απλήρωτους εργαζόμενούς της. Ερώτηση: κ. Χρυσοχοϊδη, τον πρόεδρο της εταιρείας που σας προμήθευε με υλικό, πήρε τα λεφτά και έφυγε, θα τον επικηρύξετε;


Η συνηθισμένη ιστορία ενός προμηθευτή του Δημοσίου

(εργατικό δράμα)

Στην παράστασή μας, μονόπρακτο σε τέσσερις σκηνές, παίζουν:

* Στο ρόλο του «Προμηθευτή»: η εταιρεία Πληροφορικής, Τηλεπικοινωνιών και Γλωσσικών Υπηρεσιών ΑΡΧΕΤΥΠΟΝ Α.Ε. (τα ίχνη της χάνονται μετά το τέλος της παράστασης)


* Στο ρόλο του «Δημοσίου» (πολλαπλή διανομή): Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, τέως Δημοσίας Τάξης, Διεύθυνση Πληροφορικής της ΕΛ.ΑΣ. (εναρκτήρια σκηνή, επαναλαμβάνεται τρις). Ο Δήμος Πατρέων, το Υπουργείο Ανάπτυξης, τα όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων – ΕΦΕΤ, το Ελληνικό Παρατηρητήριο Ερευνητικών και Τεχνολογικών Ειδικοτήτων – ΕΠΕΤΕ… (σκηνή-φλας μπακ)

* Πλήθος κομπάρσων: οι εξωτερικοί εργαζόμενοι του «Προμηθευτή», «μεταφραστές» (οι ομιλούντες) και άλλοι, ενδεχομένως (αδύνατον να το πούμε με βεβαιότητα: όσοι δεν μιλούν, δεν ξέρουμε καν αν υπάρχουν, είναι θολοί, σχεδόν αόρατοι).

* Γκεστ σταρ, στο ρόλο του κονφερανσιέ-παρουσιαστή της απονομής των βραβείων της Μεγάλης των Μπάτσων Σχολής (Police Academy): ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Σπύρος Βούγιας.

Το έργο μας είναι πολύ μοντέρνο, οι βασικοί χαρακτήρες του ασχολούνται αποκλειστικά με την πάρτη τους, ο ένας απευθύνεται στον άλλον εντελώς τελετουργικά (μόνο οι κομπάρσοι, όπως θα δούμε, αρθρώνουν λέξεις με νόημα μεταξύ τους), γι’ αυτό και αρχίζει ταιριαστά με μια τελετή απονομής βραβείου από το «Δημόσιο» στον «Προμηθευτή»:

«Το 11ο Συνέδριο Greek ΙCT Forum, που πραγματοποιήθηκε στις 4 και 5 Νοεμβρίου, βράβευσε την Αρχέτυπον για την επίδοσή της στο έργο ‘Εφαρμογές Εξυπηρέτησης του Πολίτη’ του Police On Line της Ελληνικής Αστυνομίας (λεπτομέρειες εδώ, με έμφαση στον προϋπολογισμό του έργου – ούτε λίγο ούτε πολύ, 29.000.000 ευρώ: http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=1871&Itemid=400〈). Ο Πρόεδρος της Αρχέτυπον κ. Γιώργος Κορδέλης παρέλαβε το βραβείο από τον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Σπύρο Βούγια. Το πληροφοριακό σύστημα ‘Εφαρμογές Εξυπηρέτησης του Πολίτη’ του Police On Line, που εξυπηρετεί 5.000 αστυνομικά τμήματα, περιλαμβάνει υποσυστήματα και εφαρμογές που καλύπτουν επιλεγμένες λειτουργίες της Ελληνικής Αστυνομίας για την εξυπηρέτηση του πολίτη και αναδεικνύουν την προστιθέμενη αξία του εκσυγχρονισμού της πληροφοριακής υποδομής της ΕΛ.ΑΣ. (…) Το έργο υλοποιήθηκε με την αγαστή συνεργασία της Διεύθυνσης Πληροφορικής της ΕΛ.ΑΣ., της Κοινωνίας της Πληροφορίας Α.Ε. και του αναδόχου. Η υλοποίηση του έργου αποτελεί ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού της Δημόσιας Διοίκησης και αναβάθμισης της συνεργασίας και εξυπηρέτησης του πολίτη, προς την κατεύθυνση του μοντέλου της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης». (http://www.greekmoney.gr/index.php/permalink/22222.html)

Η επόμενη σκηνή είναι σκοπίμως συγκεχυμένη. Βρισκόμαστε στις αρχές του 2010, δυο μήνες περίπου μετά την τελετή που μόλις παρακολουθήσαμε, όταν κάνουν την εμφάνισή τους αλλόφρονες οι κομπάρσοι. Ο ένας ρωτάει τον άλλον τι γίνεται, γιατί ο «Προμηθευτής» δεν τους πληρώνει τα δεδουλευμένα, γιατί τους λέει ξαφνικά ότι «δεν έχει λεφτά». Περνούν στα γρήγορα μερικές μέρες. Οι κομπάρσοι βρίσκονται τώρα σε κατάσταση απόγνωσης. Ο «Προμηθευτής» έχει εξαφανιστεί, ξέρει κανείς τίποτα; Αλίμονο, μερικοί ξέρουν. Ο «Προμηθευτής», η Εταιρεία-Κολοσσός, με τις συμβάσεις εκατομμυρίων (λεπτομέρειες σε επόμενη σκηνή), ΕΚΛΕΙΣΕ! Μέχρι και η ελληνική ιστοσελίδα της (http://www.archetypon.gr/web/guest/home) κατέβηκε όπως-όπως, μέσα σε μισή μέρα, από το απόγευμα μέχρι το βράδυ της 14ης Ιανουαρίου! Κάποιος κομπάρσος λέει ότι οι μόνιμοι υπάλληλοι του «Προμηθευτή» απολύθηκαν και αποζημιώθηκαν, αλλά οι εξωτερικοί συνεργάτες (όσοι κομπάρσοι μιλούν δηλώνουν μεταφραστές) έμειναν απλήρωτοι. Ξεκρέμαστοι. Με αποδείξεις φανταστικών «πληρωμών» να έχουν κοπεί. Με την «Εφορία» (χαρακτήρας εκτός παράστασης) να καραδοκεί. Το σοκ είναι μεγάλο. Τα γραφεία πάντως του «Προμηθευτή» στη …Λιθουανία μοιάζουν να λειτουργούν, λένε μερικοί (προς το παρόν, ποιος ξέρει τι θα μας ξημερώσει, εμείς απλοί κομπάρσοι είμαστε…), το ίδιο και η ιστοσελίδα τους: http://www.archetipas.lt/. Μπορεί να συμβαίνει το ίδιο και με τα γραφεία στη …Ρίγα της Λετονίας, στη Λευκωσία και στο …Βουκουρέστι – αλλά ποιος μπορεί να το πει στα σίγουρα; Ένα είναι βέβαιο: ο «Προμηθευτής» ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ, στην Ελλάδα, στην Καλλιθέα, απ’ όπου έκανε τις δουλειές του τελευταία. Για τους κομπάρσους είναι πια άφαντος, έτσι το θέλησαν οι πρωταγωνιστές του δράματος, οι κομπάρσοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό. Σκηνοθετική οδηγία: σε όλους τους κομπάρσους φοριούνται δια της βίας φέσια, ενώ στο βάθος του σκηνικού παίζεται σε οθόνη η σκηνή της βράβευσης, με χειροκροτήματα και γέλια από το «Δημόσιο» και τον «Προμηθευτή» να σκεπάζουν τις φωνές των κομπάρσων.

Τρίτη σκηνή. Οι ομιλούντες κομπάρσοι (οι «μεταφραστές») ξεπερνούν κάπως το αρχικό σοκ και αποφασίζουν να αντιδράσουν. Φτιάχνουν μια ομάδα στο Facebook, κλειστή προς το παρόν, μόνο για ομιλούντες κομπάρσους, την οποία ονομάζουν Movement of External Suppliers for Archetypon SA. Κυκλοφορούν το νέο όπου μπορούν, σε κάποια φόρουμ, οπουδήποτε έχουν πρόσβαση – και περιμένουν. Τι περιμένουν; Τι θα γίνει μετά; Πώς θα κινηθούν; Ποιος θα τους βοηθήσει; Μήπως το «Δημόσιο», ο μόνιμος συμβαλλόμενος του «Προμηθευτή»; Αστείο. Μένουν μόνο ερωτήματα, καμία απάντηση δεν δίνεται στο έργο. Το έργο δεν έχει δράση. Όλες οι απαντήσεις θα έρθουν μετά, όλη η δράση θα έρθει μετά, έξω από την παράσταση, στην «αληθινή ζωή»: σε ό,τι κάποιοι αποκαλούν «δρόμο».

Τελευταία σκηνή. Συνεχή φλας μπακ, με χρονολογική σειρά.


27/5/2008: Ο «Προμηθευτής» υπογράφει σύμβαση με το «Δημόσιο» (το υποδύεται εδώ ο Δήμος Πατρέων, Τμήμα Πληροφορικής) συνολικής τελικής αξίας 496.230 ευρώ: http://dgmarket.kapatel.gr/tenders/np-notice.do~2629185

20/10/2008: Ο «Προμηθευτής» υπογράφει σύμβαση με το «Δημόσιο» (το υποδύεται εδώ το Υπουργείο Ανάπτυξης – Γ.Γ.Ε.Τ.) συνολικής τελικής αξίας 570.000 ευρώ: http://dgmarket.kapatel.gr/tenders/np-notice.do~3185665

20/1/2009: Ο «Προμηθευτής» υπογράφει συμβόλαια μεταφράσεων με το «Δημόσιο» (το υποδύονται εδώ τα όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) αξίας 2.800.000 ευρώ: εδώ

10/2/2009: Ο «Προμηθευτής» ολοκληρώνει σύμβαση με το «Δημόσιο» (το υποδύεται εδώ ο ΕΦΕΤ) και πληρώνεται το ποσό των 671.752,43 ευρώ: http://www.e-erevna.gr/portal/story.aspx?ID=57508.

3/3/2009: Ο «Προμηθευτής» υπογράφει σύμβαση με το ΕΠΕΤΕ αξίας 678.300 ευρώ: εδώ

4-5/11/2009: Ξανά η σκηνή της τελετής βράβευσης. Για 29 εκατομμύρια ευρώ, τρεις επαναλήψεις μιας σκηνής στο ίδιο μονόπρακτο δεν είναι δα πολλές…

Ελλείψει σοβαρότητας ανθεί η ανοησία

(15/1/2010)

Κάπου στο χρόνο και όχι αθώα χάνεται η σημασία των λέξεων. Οι λέξεις και οι έννοιες ζευγαρώνουν ξανά συνήθως παρουσία συγγραφέων, δημοσιογράφων και λοιπών χειριστών της γλώσσας. Όλα και όλοι συμμετέχουν με την σειρά τους στην καταγραφή της ιστορίας και ίσως λιγότεροι στη δημιουργία της. Κάποιοι κατασκευάζουν την κοινή γνώμη, ύστερα την επικαλούνται και στο τέλος ενεργούν στο όνομα της. Θέτοντας αυτά σαν αξιώματα ενός συστήματος που μας περιβάλλει (καπιταλιστικό), κρίνουμε μετόχους στο παιχνίδι χαρακτηρισμών και στην προσπάθεια περιθωριοποίησης ενός πολιτικού χώρου την δημοσιογραφική κοινότητα, που σε μεγάλο της βαθμό με χρήση της υπερβολής συνδράμει στην ιδεολογική καταστολή.


΄Έτσι, για να κάνουμε χρήση μιας παράξενης σημειολογικά φράσης, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα όταν βλέπουμε στο εξώφυλλο της Καθημερινής να μιλάνε για θρασύτατη επίθεση τρομοκρατών στο κέντρο των Αθηνών- ενώ περιγράφουν μια επίθεση σε πολιτικό γραφείο υφ. Δικαιοσύνης. Την ίδια επίθεση θα την χαρακτήριζαν ανάλογα με την χρονική περίοδο και τον ιδεολογικό πόλεμο που ασκούν ως έργο κουκουλοφόρων- είτε ως έργο γνωστών-αγνώστων, σπανιότερα αναρχικών ή αντί-εξουσιαστών (προ έτους ίσως). Η κάθε περίοδος δείχνει να έχει τον δικό της σχεδιασμό, άλλοτε την σύγχυση της πολιτικής ταυτότητας του αντιπάλου, άλλοτε την εγκληματοποίηση του αλλά την καθαρή του εικόνα. Παρόλα αυτά χρησιμοποιείται από τη μεγάλη αυτή εφημερίδα ο όρος τρομοκρατών για μια επίθεση που δεν περιλαμβάνει πολλά μέσα που έχουμε συνηθίσει να περιγράφονται ότι χειρίζονται “τρομοκράτες”. Δεν έχουμε βόμβα, πιστόλι, και από πλευρά αποτελεσμάτων νεκρούς ή εμπρησμούς και πανικό. Η έννοια του τρομοκράτη μεταλλάσσεται με το χρόνο, κάποτε ήταν οι αλλόθρησκοι ύστερα οι κομμουνιστές, μετά ξανά οι αλλόθρησκοι και τώρα παράλληλα με όλους τους αλλόχρωμους βρίσκεται και ο εσωτερικός εχθρός. Κατ' ουσίαν όποιος βρίσκεται στην αδυναμία να προβάλλει τον εαυτό του, και διαφέρει ή έχει άλλο πολιτικό πρόταγμα-ιδέες, εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί τρομοκράτης, αρκεί να υπάρχει συμφέρον από αυτό. Στην παρούσα φάση- σε περίοδο κρίσης (οικονομικής και συστημικής) και εμπορίου ανασφάλειας και ασφάλειας- τάξης, κοινωνικοί-πολιτικοί χώροι παρουσιάζονται εγκληματικοί, με απώτερο στόχο να χαθούν τα όποια τους κοινωνικά ριζώματα και η κοινωνία που γρήγορα θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλα οικονομικά αδιέξοδα, που περιγράφονται γλαφυρά, να μην βρίσκει τα εργαλεία να αντιδράσει, να έχει πρότερα πειθαρχήσει. Σημασία έχει για την εξουσία να κατοχυρωθεί εκ νέου ο κατακερματισμός της κοινωνίας και η αλλοτριωμένης φύσης διάθεση για έλλειψη αλληλεγγύης.

Εκείνοι που αρέσκονται να συμμετέχουν σε κυνηγητικά παιχνίδια (από εκείνα που αρέσουν στο υπουργό του Προ.Πο.), είναι γνωστοί σε όσους διαβάζουν πολιτικά την ιστορία, και είναι εξίσου γνωστοί και οι τίτλοι του εφιάλτη που τους έχουν αποδοθεί μέσα στα χρόνια. Θα θέλαμε όμως να πούμε ότι ο ανόητος αυτός τίτλος, δημιουργεί επιπλέον επικίνδυνα ζητήματα. Όταν χάνεται το μέτρο των χαρακτηρισμών- χάνεται και το μέτρο αντιμετώπισης τους- και προκαλείται επιπρόσθετη ένταση με αβέβαια και επικίνδυνα αποτελέσματα. Επίσης όταν χάνεται το μέτρο της περιγραφής τότε μια πιο σύνθετη εικόνα ίσως να περιγράφεται ακόμα πιο δύσκολα. Πάντως μια αναζήτηση της σημασίας του τρόμου ίσως να βοηθούσε...

Η ιστορία ενός μεγάλου ανδρός…

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010


Ένα από τα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της νεόκοπης πράσινης διακυβέρνησης είναι το νεοσυσταθέν Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη καθώς και ο προϊστάμενος του, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης.

Η ανάληψη καθηκόντων από τον προαναφερθέντα μας γύρισε μερικά χρόνια πίσω όταν ο Μιχάλης πανηγύριζε ολούθε για την «εξάρθρωση της τρομοκρατίας» και το «κλείσιμο ενός κύκλου αίματος που σημάδεψε την μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου μας». Τότε συνέτρωγε στα τηλεπαράθυρα με τα δεξιά και αριστερά του χέρια όπως ο Τράγκας, ο Κακαουνάκης (ζωή σε λόγου μας…), ο Σόμπολος, ο Κρυστάλλης και χίλιοι δυο πρόθυμοι ρουφιανο-ομοτράπεζοί του. Μεγάλες στιγμές είχε ζήσει τότε η ψωροκώσταινα που ετοιμαζόταν να οργανώσει το ολυμπιακό της πανηγυράκι: ξέμπλεκε με τους τρομοκράτες, εξήγαγε άφθονα «ολυμπιακά ιδεώδη» και πρεζάκια της ντόπας ενώ ταυτόχρονα εισήγαγε συστήματα C4I, ελικόπτερα και αερόστατα παρακολούθησης. Αλήθεια, θυμάστε το Zeppelin;


Έτσι, η θητεία του Μιχάλη στο υπουργείο Δημοσίας Τάξης αφενός κρίθηκε επιτυχημένη και αφετέρου αποδείχτηκε και ρηξικέλευθη. Οι «κάμερες διαχείρισης της κυκλοφορίας» είναι σημαντικό κομμάτι της ολυμπιακής μας κληρονομιάς ενώ η επιστημονική και μεθοδική οργάνωση της ΕΛ.ΑΣ και της Αντιτρομοκρατικής έχαιρε εκτίμησης και από άλλους κοινωφελής οργανισμούς όπως η Scotland Yard και η C.I.A. Φανταζόμαστε το φάντασμα του «πετυχημένου Μιχάλη» θα στοίχειωσε τις θητείες των επόμενων υπουργών στους διαδρόμους της Κατεχάκη. Ο Βουλγαράκης ο Ηθικός, ο Βύρωνας ο Σοφός, ο Μαρκογιαννάκης ο Γενναίος και ο Χηνοφώτης ο Αυστηρός είναι φανερό ότι «απέτυχαν» να συνεχίσουν το έργο του Μιχάλη. Θες η χοντροκοπιά των δεξιών τους μούτρων; Θες τα απανωτά σκάνδαλα διαφθοράς που μάστιζαν το «νεοϊδρυθέν κράτος»; Θες η αποτυχία τους ν’αποσπάσουν την απαραίτητη συναίνεση στα σχέδιά τους; Θες το κύμα κοινωνικής αμφισβήτησης και απαξίωσης που έφτασε και σε μια…εξέγερση; Μάλλον, όλα αυτά μαζί…

Όμως, ο (νόμιμος) εγκληματίας ξαναγυρνά στον τόπο του (νόμιμου) εγκλήματος. Ο Μιχάλης ξαναδιάβηκε τους διαδρόμους της Κατεχάκη με τις δάφνες της πετυχημένης προϋπηρεσίας. Ακόμα και αν κάποιοι τόλμησαν ν’αμφισβητήσουν την ευφυΐα του Μαρκογιαννάκη ή παρεξήγησαν τις εντολές του Πολύδωρα λόγω κακής συνεννόησης (καθαρεύουσα γαρ…), τώρα όλα θα μπουν στην θέση τους. Ο αέρας που έφερε ο Μιχάλης ήταν αυτός που σημάδεψε την συλλογική πνοή της πράσινης διακυβέρνησης που φύσηξε πάνω απ’τα κεφάλια μας αυτές τις πρώτες 100 μέρες. Ήταν αυτός που δεν ζήτησε περίοδο χάριτος και σήκωσε αμέσως τα μανίκια. Αστυνομοκρατούμενα Εξάρχεια, επικήρυξη 3 καταζητούμενων για ληστεία, εφαρμογή κουκουλονόμου και ταυτόχρονες δηλώσεις για την κατάργησή του, επιχείρηση εισβολής σε αυτοοργανωμένο χώρο με την κωδική ονομασία «Μιχάλης», συναντήσεις με πρυτάνεις και αφεντικά των Μ.Μ.Ε λίγο πριν την 6 Δεκέμβρη, μηδενική ανοχή με μαζικές προληπτικές προσαγωγές, συνεχείς παραβιάσεις ασύλου, εκκένωση κατειλημμένου δημοσίου κτιρίου (δημαρχείο Κερατσινίου), κυνήγι μαγισσών και ποινικοποίηση προσωπικών σχέσεων με αφορμή την υπόθεση των «Πυρήνων». Έργο πλούσιο όπως και αν το αξιολογεί κανείς. Όσο θεαματικές κινήσεις ή αποφάσεις κι αν είναι αυτές που προαναφέραμε, σίγουρα δεν μπορούν ν’αναπαραστήσουν το θεαματικό χαρακτήρα της επικοινωνιακής πολιτικής του Μιχάλη. Το υπουργείο του Μιχάλη προστατεύει τον πολίτη, οι υπάλληλοί του χρίζουν εκτίμησης από την κοινωνία και όταν αυθαιρετούν τιμωρούνται, τα αστυνομικά τμήματα μετατρέπονται σε Κ.Ε.Π, η ανομία και η εγκληματικότητα είναι οι ορκισμένοι εχθροί του ενώ ζητά ανοιχτά και την συνεργασία της ελληνικής κοινωνίας ώστε να προωθήσει το έργο του.

Δεν θα σταθούμε στην εκτίμηση όλων αυτών. Αν δηλαδή όλα αυτά είναι για το καλό μας. Αν μας ενοχλούν ή μας χαροποιούν. Αν έχει καταφέρει κάποια πλήγμα στον κόσμο που αντιστέκεται. Αν ο κόσμος μασά κουτόχορτο. Το σίγουρο είναι ότι ο τύπος έχει κάποιο πλάνο παρά τις σπασμωδικές κινήσεις και τα παραληρηματικά ανακοινωθέντα που συνηθίζει να εκφωνεί. Τελευταίο παράδειγμα οι δηλώσεις του μπροστά απ’το Κοινοβούλιο λίγο μετά την έκρηξη βόμβας: «…το μέρος είναι και θα παραμείνει αφύλαχτο.(…)Δεν θα μετατρέψουμε σε αστυνομοκρατούμενη πόλη την Αθήνα παρά το πείσμα κάποιων λίγων (…)». Η αντιστροφή της πραγματικότητας είναι ένα από τα ισχυρά ιδεολογικά όπλα που ξέρει να χειρίζεται ο Μιχάλης. Στο κάτω-κάτω, δεν είναι τυχαίο ότι η οργάνωση του μηχανισμού προπαγάνδας του υπ. ΠΡΟ.ΠΟ που φτάνει από τον εκπρόσωπο τύπου της ΕΛ.ΑΣ ως τους αστυνομικούς ρεπόρτερς των ημερησίων εφημερίδων και των τηλεοπτικών καναλιών, χρίζει προσωπικού και προσεκτικότατου χειρισμού του ίδιου του Μιχάλη.

Ψάχνοντας συμμάχους στην έρημο της συναίνεσης

Αρκετά όμως με τον Μιχάλη. Ας δούμε τα πράγματα από λίγο πιο μακριά. Ας ακολουθήσουμε τη μνήμη μας στο πρόσφατο παρελθόν.

1. Ήδη μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, στην διαμεσολαβημένη δημόσια σφαίρα που κατασκευάζεται από ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα αλλά και υπό την εκκωφαντική σιωπή μας, το ενδιαφέρον των διαμεσολαβητών αλλά και των πολιτικών ιθυνόντων τους μονοπωλεί η αύξηση της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας. Λόγος για το υποβαθμισμένο κέντρο της Αθήνας έχει γίνει πολύς και ο Πορτοσάλτε αγκαζέ με τον Πάσχο Μανδραβέλη απεργάζονται σχέδια αναβάθμισής του με την χορηγία του Αλαφούζου. Πρώτος στόχος, όπως πάντα, ήταν ο τελευταίος τροχός της ταξικής αμάξης, οι μετανάστες. Η επιθετικότητα του κράτους διοχετεύθηκε μέσα από τα ρατσιστικά και κατασταλτικά πογκρόμ που έλαβαν χώρα στη πρωτεύουσα και όχι μόνο. Επιχειρήσεις σκούπα, εκκένωση του Εφετείου όπου είχαν βρει κατάλυμα πρόσφυγες και μετανάστες, εμπρησμός του καταυλισμού μεταναστών στην Πάτρα, ρατσιστικές επιτροπές κατοίκων στήνουν σκηνικό απαρτχάιντ σε γειτονιές της Αθήνας με την συμβολή των μπάτσων, βασανισμοί και δολοφονίες μεταναστών στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη καθώς και σε αστυνομικά τμήματα.

2. Λόγος πολύς γίνεται για την συμμετοχή των μεταναστών στις ορδές των εξεγερμένων του Δεκέμβρη. «Συντηρητικό» και «προοδευτικό» μελάνι πέφτει πολύ για τα γκέτο μεταναστών που έχουν δημιουργηθεί σε γειτονιές της Αθήνας. «Να φύγουν» φωνασκούν κάποιοι, «να διαχειριστούμε νηφάλια το πρόβλημα» λένε άλλοι. Κάπου εκεί ανακαλύπτουν και την 2η γενιά μεταναστών. Αυτών που έχουν γεννηθεί εδώ αλλά δεν έχουν δικαιώματα, δεν «υπάρχουν». Και άξαφνα έρχεται η ΠΑΣΟΚΑΡΑ ν’αγγίξει το «ευαίσθητο αυτό θέμα», της ιθαγένειας και του δικαιώματος ψήφου σε μετανάστες ως επί των πλείστων 2ης γενιάς.

3. Tο ΜΠΑΤΣΟΚ αξιοποιεί όλη τη κατασταλτική και νομοθετική φαρέτρα που υιοθέτησε ή προώθησε η ΝΔ αλλά, επιπλέον, αναζητά τα βήματά της και τα όπλα της στη δική της κατασταλτική στρατηγική. Στρατός κατοχής στα Εξάρχεια και εφαρμογή του κουκουλονόμου σηματοδοτούν τον πρώτο μήνα της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Αφού «οι αντιεξουσιαστές είναι στην εξουσία», ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος επιχειρείται είτε να εγκληματοποιηθεί «μέσα από τις σχέσεις του με το ποινικό έγκλημα» είτε να συρρικνωθεί και να απονοηματοδοτηθεί η δράση του αφού πρόκειται για «ορδές βαρβάρων και χουλιγκάνων».

4. Eν όψει της 6 Δεκέμβρη του 2009, με ότι αυτό συμπυκνώνει και συμβολίζει, η επιχείρηση «Μιχάλης» μετρά την εισβολή στον αυτοοργανωμένο χώρο Ρεσάλτο και στο δημαρχείο Κερατσινίου. Ακολουθούν οι πανηγυρισμοί του υπουργού για το ξεσκέπασμα της «γιάφκας και ορμητηρίου αναρχικών»,οι διώξεις 63 αγωνιστών και η οικονομική ομηρία τους από τα υπέρογκα χρηματικά πρόστιμα που επέβαλε η αδέκαστη δικαστική εξουσία. Η στοχοποίηση του αναρχικού χώρου παίρνει σάρκα και οστά ενώ η διεύρυνση της κατασταλτικής μεθόδευσης του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί την ποινικοποίηση ευρύτερων κοινωνικών ρηξιακών πρακτικών όπως οι καταλήψεις δημοσίων κτιρίων. Το γάντι σηκώνουν και οι παρακρατικές παρέες του Μιχάλη που επιτίθενται σε ανοικτούς κοινωνικούς χώρους, καταλήψεις και στέκια.

5. Παράλληλα, το δόγμα μηδενικής ανοχής μεταφράζεται με μαζικές προληπτικές προσαγωγές πριν από προγραμματισμένες πορείες, με κόκκινες ζώνες σ’όλη την μητρόπόλη, με αποκλεισμό των πανεπιστημιακών χώρων από τα ΜΑΤ με την σύμπραξη των πρυτάνεων, με δολοφονικές απόπειρες ενάντια σε διαδηλωτές των μηχανόβιων μπάτσων και με την προσπάθεια αποσιώπησης των συγκρουσιακών γεγονότων των ημερών από πλευράς των Μ.Μ.Ε.

6. Στην ημερήσια διάταξη των Μ.Μ.Ε και του υπ.ΠΡΟ-ΠΟ μπαίνουν οι συλλήψεις κάποιων νέων ανθρώπων οι οποίοι κάπως βαφτίζονται ύποπτοι, κάπως συλλαμβάνονται, κατηγορούνται με κάποιες κατηγορίες και κάπως δεν κηρύσσονται προφυλακιστέοι αλλά μπαίνουν σε καθεστώς ομηρίας αφού εκκρεμούν δίκες εις βάρος τους. Όλα αυτά επειδή βρέθηκε κάποιο σπίτι που ίσως να’ναι γιάφκα κάποιας τρομοκρατικής οργάνωσης και με κάποιο τρόπο συνδέονται μ’αυτό. Κάπως έτσι ποινικοποιούνται ιδέες, άνθρωποι, σχέσεις κτλ.

Όλα τα παραπάνω είναι κάποια από τα θραύσματα της κατασταλτικής διαχείρισης του ελληνικού κράτους στην μετά Δεκέμβρη εποχή. Αποτελούν μια σειρά και αλληλουχία γεγονότων που έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Αν μιλούσαμε τα χείλη των από πάνω μας θα το λέγαμε κάπως έτσι: « τι στο διάολο θα κάνουμε μ’όλους αυτούς που αντιδρούν;» , «πως θα προχωρήσουμε ακάθεκτοι χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος που θα μας φέρνουν τα εμπόδια που δημιουργούν αυτοί;». Μπορεί να ακούγονται αστεία αλλά τέτοιου είδους ερωτήματα είναι καταστατικά, υπαρξιακά και εξαιρετικά σημαντικά για όποιον θέλει να ελέγξει, να εκμεταλλευτεί, να διαχειριστεί, να διοικήσει…να κυβερνήσει εν ολίγοις.

Η απάντηση είναι απλή. «Πρέπει να τους δώσουμε ένα ξεροκόμματο ή την ψευδαίσθηση ότι θα πάρουν κάτι τέτοιο. Αν μας περισσέψει, θα δώσουμε κάτι. Αν δεν περισσέψει, θα πρέπει να έχουμε προλάβει να τους καταστήσουμε ανίκανους να το διεκδικήσουν. Και για να το κάνουμε αυτό μπορούμε να τάξουμε κοινωνικούς διαλόγους, επαναδιαπραγματεύσεις, πράσινη ανάπτυξη, φορο-ελαφρύνσεις, δικαιώματα και κυρίως ΑΣΦΑΛΕΙΑ. Παράλληλα, θα χτίσουμε όλο εκείνο το τείχος πίσω απ’το οποίο θα οχυρωθούμε όταν τα καρότα που έχουμε τάξει θα λιγοστέψουν. Από εκεί θα βγάλουμε τα μαστίγιά μας». Όλοι όσοι πίστευαν ότι η νέα διακυβέρνηση θα πουλήσει δυνατά το χαρτί των παραχωρήσεων ώστε να αφομοιώσει και να καναλιζάρει αντιδράσεις, έχουν ήδη να αναρωτιούνται γιατί αυτό δεν γίνεται. Αντίθετα, το φάντασμα της επιτήρησης και των ελεγκτών της commission στοιχειώνει και το τελευταίο όνειρο του μικροαστού που φανταζόταν ότι το ψίχουλο θα δινόταν σ’αυτόν.

«Ζητούν ψωμί; μοιράστε τους λίγη…ασφάλεια!» ή η κατασταλτική μεθόδευση σε κάθε γωνιά της πόλης

Και κάπως έτσι άγαρμπα, γυρνάμε στο παρόν.

Το υπ. ΠΡΟ-ΠΟ λίγες μέρες μετά το περιστατικό βασανισμού του Χιλιανού μετανάστη στο Α.Τ Ακροπόλεως, έρχεται να επουλώσει την πληγή που δημιουργήθηκε στο επικοινωνιακό του προσωπείο με μια νέα πρωτοβουλία.

Την Παρασκευή 8 Ιανουαρίου το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συγκαλεί σύσκεψη με θέμα «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και Τοπική Αυτοδιοίκηση μαζί στον αγώνα κατά της εγκληματικότητας». Στην συνάντηση συμμετέχουν μετά από πρόσκληση του υπουργείου ο Νομάρχης Αθηνών κ. Γιάννης Σγουρός, ο Δήμαρχος Αθηναίων και Πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ κ. Νικήτας Κακλαμάνης, η Υφυπουργός Υγείας κ. Φώφη Γεννηματά καθώς και οι 48 δήμαρχοι των δήμων της Αττικής. Ο υπουργός παρουσίασε «τη νέα αντιεγκληματική πολιτική του Υπουργείου και τόνισε την ανάγκη της συμμετοχικής δράσης για την αντιμετώπιση του εγκληματικού φαινομένου». Με την πρώτη ματιά γίνεται σαφές ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δια του αντιπροσώπου της, Πάνο Παναγιωτόπουλο, μεροληπτεί όταν κατηγορεί τον Μιχάλη ότι κάνει δηλώσεις και δεν παράγει έργο. Ο άνθρωπος προσπαθεί και καλεί και τους άλλους να δράσουν στην ίδια κατεύθυνση… Επιπλέον, ο υπουργός δεν πήγε εκεί απροετοίμαστος και με άδεια χέρια. Για την ακρίβεια, «ανακοίνωσε εξειδικευμένες δράσεις που στοχεύουν στην ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών και εφαρμόζονται από τις αρχές του έτους». Ποιες είναι αυτές;

Ενεργοποίηση του Αστυνομικού της γειτονιάς
Ίδρυση Πιλοτικών Αστυνομικών Τμημάτων
Σύσταση Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης Εγκληματικότητας
Σύναψη μνημονίου συνεργασίας με τους κατά τόπους Δήμους για κοινές δράσεις της Ελληνικής Αστυνομίας με τις δημοτικές αστυνομίες
Ενεργοποίηση του Κεντρικού Συμβουλίου Πρόληψης εγκληματικότητας σε συνεργασία με την ΚΕΔΚΕ

Η συνάντηση αυτή όχι μόνο δεν έτυχε ιδιαίτερης προσοχής από τα Μ.Μ.Ε (γιατί να γίνει αυτό άλλωστε;) αλλά τεχνηέντως περισσότερο προβλήθηκε η επιστολή της υπ.Παιδείας για το ίδιο θέμα που «άναψε φωτιές» στους κυβερνητικούς διαδρόμους παρά η ίδια η συνάντηση και το περιεχόμενό της. Αλλά για την γραμματική του τηλεοπτικού και του έντυπου μέσου θα μιλήσουμε άλλη φορά…

Όλα τα παραπάνω δεν είναι πρωτάκουστα. Συγκεκριμένα:

-ο αστυνομικός της γειτονιάς δεν είναι ο μπάτσος που ίσως είναι γείτονας σου. Το συναίσθημα που θα σου δημιουργεί όμως δεν θα απέχει πολύ απ’αυτό. Είτε έχεις γείτονα μπάτσο, είτε όχι, τώρα πλέον θα νιώθεις ότι έχεις πολλούς μπάτσους γείτονες. Θα τους βλέπεις στον δρόμο όπου κι αν είσαι, θα σου χτυπούν την πόρτα να ρωτήσουν αν όλα πάνε καλά. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου, οι αστυνομικοί της γειτονιάς θα είναι ειδικό σώμα που θα στελεχώσει συγκεκριμένα αστυνομικά τμήματα που είναι υπεύθυνα για περιοχές με υψηλή παραβατικότητα και εγκληματικότητα. Θα κινούνται με μηχανάκι και θα φέρουν κινητό τηλέφωνο το οποίο θα είναι γνωστό στους θεσμικούς φορείς του δήμου, στους επιχειρηματίες και τους εμπόρους της γειτονιάς ώστε να υπάρχει άμεση επικοινωνία.

-τα πιλοτικά αστυνομικά τμήματα αποτελούν το ιδεώδες του Χρυσοχοϊδη για την προστασία του πολίτη. Είναι ένα συνονθύλευμα αστυνομικού τμήματος με Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών όπου αφενός θα μπορείς να απευθύνεσαι για την γραφειοκρατική λάντζα αλλά ανά πάσα στιγμή θα μπορείς να ρουφιανεύεις τον γείτονά σου ή να φιλοξενείσαι στα αναβαθμισμένα κρατητήριά του. Επιπλέον, αν θες να μπεις δεν θα δίνεις λογαριασμό σε κακομούτσουνο ειδικό φρουρό αλλά σε θυροτηλέφωνο ή κάμερα όπου θα δίνεις στοιχεία σου και ύστερα θα εισέρχεσαι. Όταν μπεις θα βλέπεις μετανάστες να διδάσκονται δωρεάν ελληνικά από τους ειδικούς μεταφραστές που θα προσληφθούν όπου να’ναι από το υπ.ΠΡΟ-ΠΟ ενώ οι ψυχολόγοι, οι κοινωνιολόγοι και οι κοινωνικοί διαμεσολαβητές θα φροντίζουν για εσένα πριν από σένα.

-Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν λίγο. Τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας συστάθηκαν πιλοτικά από τον ίδιο τον Χρυσοχοϊδη το 2000 και παρέμειναν ανενεργά. Σύμφωνα με την τότε απόφαση του υπουργείου Δημοσίας Τάξης, κάθε ΤοΣΣΠΑ συγκροτείται σε επίπεδο Δήμου ή Κοινότητας ενώ «τα μέλη των ΤοΣΠΠΑ ορίζονται από τον Δήμαρχο που θα είναι και ο πρόεδρος του συμβουλίου και προτιμώνται δημότες που διαθέτουν ειδικές γνώσεις στον τομέα της παραβατικότητας όπως: Δικαστικοί λειτουργοί. Αστυνομικοί. Εγκληματολόγοι. Ψυχίατροι, Κοινωνιολόγοι. Εκπρόσωποι Εμπορικών, Αθλητικών, και Εκπαιδευτικών Συλλόγων». Όλοι αυτοί προβλέπεται να συνεργάζονται με θεσμούς όπως η Εκκλησία, οι Πρόσκοποι, Σύλλογοι γονέων , το Ινστιτούτο Μετανάστευσης, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Πρόληψη της Εγκληματικότητας, διάφορα Δίκτυα Εθελοντών και βεβαίως-βεβαίως, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Επιπλέον, ένας τέτοιος θεσμός θ’αναλαμβάνει και «την διαπαιδαγώγηση και διαφώτιση» των μαθητών μέσα από «θέματα όπως η παραβατικότητα, η βία, και η χρήση ναρκωτικών».

Πρόσφατα μάλιστα μια τέτοια απόφαση πάρθηκε στο δημοτικό συμβούλιο της Αγ.Παρασκευής(βλ. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1111533).

-όσον αφορά την συνεργασία της Ελληνικής Αστυνομίας με τις δημοτικές αστυνομίες πρόκειται για μια σύμπραξη που υπάρχει εδώ και καιρό σε γειτονιές με μεγάλη εμπορική και επιχειρηματική δραστηριότητα όπως το κέντρο της Αθήνας, το Παγκράτι, το Μαρούσι, ο Πειραιάς κ.α. μέσα από την σύγκλιση των καθηκόντων των δύο σωμάτων όχι μόνο αναβαθμίζεται και επεκτείνεται η δράση των δημοτικής αστυνομίας αλλά απαλλάσσει την ΕΛ.ΑΣ από διοικητικά, θεσμικά και άλλα αδιάφορα καθήκοντα ώστε να αφιερωθεί αποκλειστικά στο ελεγκτικό και κατασταλτικό της έργο.

Όλα τα παραπάνω είναι τα σχέδια του υπ.ΠΡΟ-ΠΟ ώστε να βάλει…τάξη. Είναι η πρότασή του για την πρόληψη, την αντιμετώπιση και την καταστολή του εγκλήματος και της ανομίας καθώς και του πολυπόθητου «ήπιου και ασφαλούς κλίματος των πολιτών». Οι συγκεκριμένες πολιτικές αφορούν τον ευρύτερο και συνεχές συντονισμό μεταξύ τοπικών αρχών και κεντρικού κράτους, αν μας επιτρέπεται τέτοιος διαχωρισμός εν καιρώ σοσιαλισμού. Πρόκειται για μια από τις σημαντικές κατευθύνσεις εδραίωσης του ιδεολογήματος της μηδενικής ανοχής πάνω από την ελληνική κοινωνία. Μέσα από την σύγκλιση υπουργείου και τοπικών αρχών δημιουργούνται όλες εκείνες οι προϋποθέσεις ώστε η επιτήρηση, ο έλεγχος και η καταστολή να πάρει σάρκα και οστά μέσα στο μικροκοινωνικό επίπεδο της ζωής μας. Αποδείχτηκε προ πολλού ότι οι κάμερες και οι τηλεπικοινωνίες δεν στάθηκαν ικανές ώστε να εισχωρήσουν στα οριζόντια κοινωνικά δίκτυα επιρροής και επικοινωνίας καθώς και να κάμψουν δεσμούς αλληλεγγύης και εστίες αντίστασης σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας μας. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι ο ρουφιάνος της γειτονιάς, ο έμψυχος παρατηρητής και καταγραφέας συμπεριφορών και ιδεών επανέρχεται στις ζωές μας. Δεν ξέρουμε αν η συμβολική φιγούρα του θα είναι ο περιπτεράς της γειτονιάς αλλά η εθελοντική ρουφιανιά αποτελεί την αιχμή του δόρατος στην επιχείρηση απόσπασης κοινωνικής συναίνεσης.

Η καθημερινή μας δραστηριότητα, οι σχέσεις μας με τους γείτονές μας, οι καταναλωτικές μας συνήθειες, οι κοινωνικές μας συναναστροφές μετατρέπονται πλέον σε αριθμητικά δεδομένα έτοιμα προς ποιοτική εκτίμηση από ειδικούς που θα βρίσκονται σε τοπικά συμβούλια και αστυνομικά τμήματα. Φτωχοδιάβολοι, μετανάστες, κοπανατζήδες μαθητές, θαμώνες δημοσίων χώρων, πολιτικά δραστήριοι στοχοποιούνται και μόνο από την αδιάκριτη παρουσία τους στον δημόσιο χώρο. Και προφανώς όλοι αυτοί συνθέτουν τον εσωτερικό εχθρό στα πλαίσια μιας τοπικής κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολύ συχνά κάνουν λόγω για «μικρο-έγκλημα» και για «μικροπαραβατικότητα». Γνωρίζουν ότι τα μεγάλα εγκλήματα τα κρατάνε για τον εαυτό τους…

Η απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης θα ντυθεί και ντύνεται ήδη με ρητορικές περί δικαιωμάτων και ελευθεριών αναπαράγοντας τις δημοκρατικές αυταπάτες των κοιμισμένων και προσπαθώντας να καλοπιάσει τους ανυποψίαστους. Το ερώτημα παραμένει διαχρονικό και εύστοχο: η κοινωνία είναι διατεθειμένη να πουλήσει την (όποια) ελευθερία της χάριν της «ασφάλειάς» της;

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΜΙΚΡΟΠΩΛΗΤΕΣ

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010


Χτες (11/01) στα δικαστήρια των Ευελπίδων επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η δίκη 5 μετανστών-μικροπωλητών οι οποίοι συνελήφθησαν την προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς στην ευρύτερη περιοχή του Μοναστηρακίου και της Ερμού.. σημειωτέον ότι εκείνες τις ημέρες εξελίχθηκε ένα σαφάρι ενάντια στους μετανάστες-μικροπωλητές μέσα από την αγαστή συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ με την δημοτική αστυνομία. Η επιχείρηση "καθαρή Ερμού" ήταν ρητή εντολή του δημάρχου Αθηναίων ώστε να μειώσει την γκρίνια των καταστηματαρχών και να καθαρίσει η Ερμού από κάθε φτωχοδιάβολο που χάλαγε την εορταστική ατμόσφαιρα καταναλωτισμού.


Ο ένας μετανάστης συνελήφθη στην πλατεία Μοναστηρακίου. Αφού οι δημοτόμπατσοι τον έσπρωξαν και του κατάσχεσαν το εμπόρευμα, άρχισαν να τον στολίζουν με ρατσιστικές βρισιές και απειλές. Ύστερα, επενέβησαν οι κομμάντο του Μιχάλη Χρυσοϊδη και τον συνέλαβαν φορτώνοντάς του κατηργορίες για αντίσταση, εξύβριση, απειλή και σωματική βλάβη. Στην σημερινή δίκη το δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του δημοτόμπατσου περί σθεναρής αντίστασης του μετανάστη ενώ δεν στοιχειοθετήθηκε κατηγορία περί εξύβρισης. Ο Νιγηριανός μετανάστης κηρύχθηκε ένοχος για τις κατηγορίες της απειλής και της απλής σωματικής βλάβης και καταδικάστηκε σε 5 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή.

Η δεύτερη υπόθεση αφορούσε τους 4 μετανάστες που συνελήφθησαν την ίδια μέρα στη συμβολή των οδών Καλαμιώτου και Ευαγγελιστρίας. Μέσα σ'αυτούς ήταν και ο ένας που ξυλοκοπήθηκε βάναυσα κατά την σύλληψή του και την επιστροφή του από τον Ερ.Σταυρό στο Α.Τ Ακροπόλεως ενώ όλοι τους χτυπήθηκαν από μπάτσους στα κρατητήρια του Α.Τ Ακροπόλεως. Για άλλη μια φορά ο καταστηματάρχης που απήγγειλε μήνυση κατά αγνώστων αλλοδαπών για φθορές περιουσίας απουσίαζε και γι'αυτό του καταβλήθηκε πρόστιμο 100 ευρώ. Η δίκη αναβλήθηκε για τις 8 Φλεβάρη του 2010 ενώ ο ένας μετανάστης κρατείται στο Α.Τ Ακροπόλεως, αφού η Υπηρεσία Αλλοδαπών αρνήθηκε το αιτημά του για χορήγηση ασύλου και έτσι χαρακτηρίζεται "επικίνδυνος" βάσει των έωλων κατηγοριών.


Και χτες, η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν ασφυκτικά γεμάτη αποκλειστικά από μετανάστες οι οποίοι καταδικάζονταν με συνοπτικές διαδικασίες με 3μηνες και 5μηνες ποινές είτε για μικροκλοπές είτε για πλαστά διαβατήρια.

Εξέγερση μεταναστών στην Νότια Ιταλία

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010


Franco Cufari/ European Pressphoto Agency



Συγκρούσεις ξέσπασαν τα ξημερώματα σήμερα, 8 Ιανουαρίου, στο Ροσάρνο στην Νότια Ιταλία (κοντά στην πόλη Μεσίνα) μεταξύ εξεγερμένων μεταναστών και αστυνομικών επιβοηθούμενων από ομάδες φασιστών.

Οι μετανάστες (κυρίως Αφρικανικοί) βγήκαν στους δρόμους με άγριες διαθέσεις όταν προηγουμένως (χτες) Αφρικανοί εργάτες γης που επέστρεφαν από τη δουλειά τους, δεχτήκαν πυροβολισμούς μέσα από ένα αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα δύο από αυτούς να τραυματιστούν. Χιλιάδες οργισμένοι μετανάστες συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις και τους φασίστες. Σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς πραγματοποιήθηκαν 15 συλλήψεις, ενώ 20 τουλάχιστον άτομα τραυματίστηκαν.

Συγκρουσιακή διαδήλωση πραγματοποιήθηκε και σήμερα το πρωί, με τους μετανάστες να αντιμετωπίζουν τις επιπλέον αστυνομικές δυνάμεις που η κυβέρνηση διέταξε να σταλούν στην περιοχή.

Εδώ και καιρό η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι έχει ξεπεράσει ακόμα και τις φασιστικές ονειρώξεις του «δικού μας» ΛΑΟΣ. Από το νόμο για τους πολιτοφύλακες (επίδοξους μελανοχίτωνες – κυνηγούς μεταναστών) μέχρι το νόμο που ουσιαστικά εντέλεται να βουλιάζονται τα καράβια που πλέουν γεμάτα μετανάστες στα ιταλικά χωρικά ύδατα, από τις εντός κοινοβουλίου φασιστικές κορώνες του υπουργού εσωτερικών Μαρόνι (να πετάξουμε τους μετανάστες στη θάλασσα) μέχρι την καταδίκη όσων «φιλοξενούν» μετανάστες (απαγορεύοντας ουσιαστικά ακόμα και την ενοικίαση σπιτιών), το ιταλικό κράτος ουσιαστικά όπλισε τα χέρια των θρασύδειλων φασιστών.



Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Ρομπέρτο Σαβιάνο (δημοσιογράφου - συγγραφέα του βιβλίου "Γόμορα") εδώ



Άρθρο των NY Times για τον αντιμεταναστευτικό νόμο στην Ιταλία εδώ

Ενημέρωση και εδώ

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP