Επιχείρηση άσυλο

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

(ανταπόκριση από τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις 7/12)

"Η διαφορά όμως του σήμερα σε σχέση με χθες είναι ότι σήμερα υπάρχει ελπίδα για μια νέα αρχή"

στρατάρχης Χρυσοχοίδης

Πράγματι αν υπάρχει ελπίδα για την αστική τάξη στην Ελλάδα αυτήν την στιγμή, στον ανταγωνισμό της με μια νεολαία που αποδεικνύεται σταθερά και μαζικά απείθαρχη να αποδεχτεί το προλεταριακό της ριζικό, αυτή η ελπίδα έρχεται από τις καινοτόμες πρακτικές και τον διαφορετικό αέρα που αποπνέει η γενικότερη κατασταλτική πολιτική του ΠΑΣΟΚ, δια χειρός Μ. Χρυσοχοϊδη. Σε μια Ελλάδα υπό πτώχευση και με ταυτόχρονη ένταση των ταξικών εντάσεων, σε κανέναν υπάλληλο του κεφαλαίου δεν μοιάζει εύκολο εργο το προχώρημα των αναγκαίων καπιταλιστικών αναδιάρθρωσεων σε βάρος των δυνάμεων της μισθωτής εργασίας. Για να γίνει αυτό πρέπει να διασφαλίστει η μη δυνατότητα απάντησης των καταπιεζόμενων τάξεων μέσω εξεγέρσεων και συγκρουσιακών κινητοποιήσεων. Πρέπει οπότε, πρώτα και κύρια, να τσακιστεί η εξέγερση του Δεκέμβρη και τα υποκείμενα που συμμετείχαν σε αυτήν. Κι εδώ είναι που ο Χρυσοχοϊδης φέρνει "νέο αέρα" κι ελπίδα σε όσους ήταν, είναι και θέλουν να παραμείνουν οι "από πάνω". Στα πρώτα του βήματα δείχνει ότι μπορεί να συνεχίσει ακραίες κεντρικές κατασταλτικές τακτικές της ΝΔ, χωρίς όμως να προκαλεί (μέχρις στιγμής) την γενικευμένη κοινωνική κατακραυγή που αντιμετώπιζε η τελευταία.

Αφού πρώτα κλείνει τις απαραίτητες συμφωνίες θεαματικής διαχείρισης των γεγονότων του φετινού Δεκέμβρη από τα ΜΜΕ, προχωράει την κατασταλτική του επέλαση, εκεί που απέτυχε η ΝΔ:

1. Η ΝΔ είχε ποινικοποιήσει τον αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά δεν τόλμησε εισβολή σε αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο, από τους πολλούς που ανθίζουν τα τελευταία χρόνια σε ελληνικές πόλεις. Το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι δεν ποινικοποιεί απόψεις και ταυτόχρονα εισβάλλει σε έναν τέτοιον χώρο (με έντονες μάλλιστα κοινωνικές αναφορές/διασυνδέσεις με την τοπική κοινωνία), μετατρέποντας σε ποινικό αδίκημα με τρομοκρατικές διασυνδέσεις την οινοποσία γύρω από μια σόμπα (φανταζεστε την αντίδραση των ΜΜΕ, αν έκανε ο Πολύδωρας κάτι τέτοιο;).

2. Η ΝΔ είχε αντιμετωπίσει με μαζικές συλλήψεις και ξυλοδαρμούς το φοιτητικό κίνημα του 2006-07 και πάντα κατέληγε να γκρινιάζει για τον θεσμικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν τον αφήνει να συλλάβει τους "κουκουλοφόρους". Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει τις μαζικές συλλήψεις, κινούμενο πιο άνετα στο πεδίο της κατασταλτικής τρομοκρατησης της αγωνιζόμενης νεολαίας. Επιχειρεί μάλλιστα μια τεραστίων διαστάσεων χαρτογράφηση της νεολαίας που κατεβαίνει στον δρόμο με συγκρουσιακή διάθεση, όπως και το να εμπεδωθούν ως συνέπεια της κινηματικής συμμετοχής οι μαζικές συλλήψεις/προφυλακίσεις.

3. Η ΝΔ έδωσε μάχη 3 χρόνια για να αναθεωρηθεί το καθεστώς γύρω από το πανεπιστημιακό άσυλο και οδήγησε στην δεκεμβριανή εξάπλωση του κοινωνικού ασύλου των καταλήψεων σε μη ακαδημαϊκούς χώρους. Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη στο "βιογραφικό" του, την αστυνομική περικυκλωση της ΑΣΟΕΕ υπό το φαιδρό πρόσχημα της γρίπης, πάμπολλα περιστατικά εισβολής μπάτσων/δελτάδων σε πανεπιστημιακούς χώρους, την άμεση εκκένωση μιας κατάληψης αλληλεγγύης σ' ένα δημοτικό χώρο και, τέλος, την σημερινή απαγόρευση σ' ένα πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο να προσεγγίσει τον χώρο της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι χιλιάδες μαθητές και φοιτητές και κάποιοι από τους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν στο σημερινό συλλαλητήριο, θεώρησαν ως ευθεία ιστορική πρόκληση την εικόνα των παρατεταγμένων διμοιριών που απαγόρευαν να γίνει αυτό που γίνεται από την εποχή του Όθωνα στις διαδηλώσεις στην Ελλάδα: Ν' ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν οι διαδηλωτές τα Προπύλαια (καταλαμβάνοντας ενίοτε και την Πρυτανεία). Αυτή η οργή απέναντι στην κατασταλτική πρόκληση εκφράστηκε με το μαζικό γιουχάρισμα των κρανοφόρων υπαλληλίσκων ("ήταν ο μόνος τρόπος να μπείς στο Πανεπιστήμιο ε;", "είστε αμόρφωτοι, είστε ζώα γι' αυτό κάνετε αυτήν την δουλειά"), όπως και με τα ανάλογα καταγγελτικά συνθήματα: "Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο τον λαό", "Μπάτσοι, ΜΜΕ, πρυτανική αρχή, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί". Σε διάφορα σημεία της διαδήλωσης κόσμος πιέζε να σπρωχτούν οι μπάτσοι εκτός του ασύλου, με όλο τον ιστορικό φόρτο που θα είχε μια τέτοια μαζική σύγκρουση.

Όμως τελικά δεν πάρθηκε μια τέτοια πρωτοβουλία και η ευθύνη γι' αυτή την κινηματική υποχώρηση ευθύνει τις αριστερές φοιτητικές ηγεσίες, που γι' άλλη μια φορά προτίμησαν την αυτοαναφορική ηρεμία του "πάμε να καταγγείλουμε την παραβίαση στο ΜΑΧ", παρά το να οδηγηθούν σε μια συγκρουση που δεν θα ήταν ελεγχόμενη. Και γι' αυτό αντιμετώπισαν την οργή μερίδας διαδηλωτών που εκφράστηκε μέσω του συνθήματος "αλήτες, λέρες, φοιτητοπατέρες".

Οι κινηματικές συνέπειες της αποδοχής της ευθείας και γενικευμένης καταπάτησης του ασύλου από τις αστυνομικές δυνάμεις, μετά από ένα χρόνο φοιτητικών καταλήψεων, έναν Δεκέμβρη και σε μια περίοδο που οι μαθητές (ξανα)κατεβαίνουν μαχητικά στον δρόμο, είναι πολύ σοβαρές για να αφήνονται στα χέρια ολιγάριθμων κομματαρχηγών. Εντέλει, ο ανταγωνισμός κι η συγκρουση γύρω από τα άσυλο θα διαμορφώσουν και τους όρους της κοινωνικής/ταξικής αντιπαραθεσης όταν θα τελειώσει η περίοδος χάριτος της νέας διακυβέρνησης.

3 σχόλια:

Ανώνυμος 10 Δεκεμβρίου 2009 - 12:46 π.μ.  

Ένας ακόμα μισοπαράφρωνας, υπάλληλος της πρεσβείας, μετά τον Παττακό ανέλαβε το δύσκολο έργο να συνετίσει τη νεολαία που ρέπει επικίνδυνα προς την αναρχία. Αφού πρώτα εξασφάλισε την διαβεβαίωση των μμε για πλήρη συγκάλυψη, εξαπέλυσε τις ορδές των πάνοπλων καθυστερημένων του, να επιτεθούν κατά δικαίων και αδίκων, και δε σηκώνει κουβέντα.





"Δεν απολογούμαι σε κανένα" απάντησε σε δημοτικούς συμβούλους που διαφωνούσαν με την εκκένωση του δημαρχείου στο κερατσίνι. Βάφτισε το Ρεσάλτο< γιάφκα στην οποία υπήρχε ένα οπλοστάσιο έτοιμο να χρησιμοποιηθεί ενάντια στην κοινωνία>. Πόσα ψέματα μπορεί να χωρέσουν σε τόσο λίγες λέξεις; Μιλάει για την προάσπιση της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καταδικάζει τη βία απʼόπου κι αν προέρχεται σα να ήταν μέλος κάποιας πασιφιστικής οργάνωσης.


Λες και δεν είναι αυτός που ηγείται της κρατικής βίας, η οποία στην προσπάθεια να κρατήσει το πόπολο μακριά από τους εκμεταλλευτές του και τον πλούτο τους, συστηματικά και εκούσια καταπατά δικαιώματα και καταρρακώνει αξιοπρέπειες. Σε κάποια στιγμή του παραληρήματος μιλάει για κάποια παιδιά που δέχτηκαν απόπειρα δολοφονίας.

Μετά εξηγεί ότι αναφέρεται στους μπάτσους που φάγανε κάποιες φάπες στην πλατεία. Όταν επαγγέλεσαι τη βία έχεις πάντα στο νου σου ότι μπορεί να σου επιστραφεί μερική. Όπως αν δουλεύεις σε σκαλωσιά μπορεί να πέσεις, αν δουλεύεις με μηχανάκι να τρακάρεις κλπ. Εργατικά ατυχήματα…


Όσο για τα χίλια ευρώ δεν καταλαβαίνω γιατί το αναφέρει. Δικά του είναι τα σκυλιά, ας ταϊσει όσο θέλει.

Είναι σαφές ότι ηγείται του συρφετού των φασισταριών, έχει την απόλυτη στήριξη των δημοσιογράφων και έχει το ελεύθερο να εξαπολύει νύχτες των κρυστάλλων, ενάντια στο υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας που αντιδρά, συνθλιβόμενο ανάμεσα στα βυζιά της τζούλιας και τις τσιρίδες του μπουμπούκου.




Ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη. Ο εχθρός πολυπληθέστερος και παντοδύναμος, γι΄αυτό η νίκη μας θα είναι μεγαλειώδης.

Ανώνυμος 10 Δεκεμβρίου 2009 - 12:48 π.μ.  

Ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν.

Από τη μία τα απολιθώματα της πολιτικής, της δημοσιογραφίας, οι δικαστές, οι μπάτσοι και τα λιμνάζοντα πλήθη της καθημερινής μιζέριας και από την άλλη ένας κόσμος αντίστασης και αξιοπρέπειας. Ένας κόσμος ανιδιοτελής με αίσθηση του δικαίου που δε διστάζει να ρισκάρει την ελευθερία ή τη σωματική του ακεραιότητα και για αυτό λοιδορείτε από όλα τα λαμόγια και τους γλοιώδεις της καθημερινής τηλοψίας.

Μας τα έχουν πρήξει με το άσυλο θέλοντας να πείσουν ότι όλες οι πράξεις αντίστασης, συμβαίνουν μόνο γιατί απολαμβάνουμε το ακαταδίωκτο του ασύλου. Προφέσορες της επιλεκτικής μνήμης ξεχνούν τις πολλές φορές που έχει καταλυθεί το άσυλο επίσημα ή όχι. Ξεχνούν, ή μάλλον σκόπιμα αποκρύπτουν εκατοντάδες άλλες οργανωμένες ενέργειες του α/α χώρου στις οποίες άνθρωποι έχουν εκτεθεί, χτυπηθεί και φυλακιστεί, επιλέγοντας να συγκρουστούν με κακούς συσχετισμούς, δίχως καβάτζα καμιά. Απλά γιατί έπρεπε να γίνει. Έτσι υπαγόρευε κάποια δίκαιη οργή.

Μήπως θα μπορούσαν να ελέγξουν τον περσινό δεκέμβρη αν δεν υπήρχε το άσυλο; Ας μην λέμε μαλακίες. Το δεκέμβρη έγιναν εκατοντάδες καταλήψεις δημοσίων κτηρίων στα οποία δε υπήρχε άσυλο(δημαρχεία,γσεε κλπ). Οι μπάτσοι δεν επενέβησαν γιατί απλά δεν μπορούσαν. Ο κόσμος που συμμετείχε ήταν πολύς, η οργή περισσότερη, η ήττα τους βέβαιη. Παρόλα αυτά τα κανάλια επέμεναν να μιλούν για ελάχιστους πλιατσικολόγους που βιαιοπραγούν εκμεταλλευόμενοι το άσυλο. Ας τελειώνουμε με το άσυλο για να τελειώνουμε και με τις ηλίθιες δικαιολογίες. Δε μας χρειάζεται η κατανόηση ενός ετοιμοθάνατου κόσμου.

Έχουμε πόλεμο.

Ο δρόμος για την ελευθερία θα περάσει από πάνω τους

Ανώνυμος 10 Δεκεμβρίου 2009 - 4:44 μ.μ.  

Κατανοητή η οργή σου, αλλά: το άσυλο, όπως και η κοινωνική ασφάλιση, η εγγυημένη εργασία, ο συνδικαλισμός, όλα γενικώς τα αστικά δικαιώματα και οι αστικές ελευθερίες, δεν είναι πράγματα μονοσήμαντα. Δεν είναι απλές "ηθικές δικαιολογίες", αλλά κεκτημένα της ταξικής πάλης και του κοινωνικού ανταγωνισμού. Ο πόλεμος που λες διεξάγεται προπάντων γι' αυτά, γιατί αυτά τα πράγματα είναι οι κρυσταλλώσεις της ισορροπίας δυνάμεων. Δεν υπάρχει "πόλεμος" αφηρημένα, ανάμεσα σε καλούς και κακούς, εξουσία και αντεξουσία: αυτή είναι η τελευταία ολοκληρωτική ατζέντα που κυκλοφορεί, του Μπους, του Χρυσοχοΐδη, του ενός σήμερα, του άλλου αύριο... Στην πραγματικότητα, αυτό που τους νοιάζει είναι να χτυπήσουν συγκεκριμένα πράγματα, γι' αυτό φτιάχνουν τον αφηρημένο "εχθρό" όπου τον βρίσκουν. Μην τσιμπάμε. Όταν τους βγάζουμε κι εμείς με τη σειρά μας αφηρημένα "κακούς", τότε παίζουμε το παιχνίδι τους, παίζουμε στην έδρα τους, κι εκεί έχουν συντριπτικά το πάνω χέρι. Εμείς πρέπει να αναποδογυρίσουμε την ατζέντα τους, να τους στήσουμε ανταρτοπόλεμο εκεί ακριβώς που τους πονάει, στα οχυρά που εμποδίζουν την καπιταλιστική εξουσία να γίνει πλήρης. Αλλιώς δικαιώνουμε τη δική τους αυτοεκπληρούμενη προφητεία, χορεύουμε στο σκοπό που μας βαράνε.

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP