ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ… (+english, +french, +danish)

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009


Οι χιλιάδες διαδηλωτές-τριες που πλημμύρισαν τους δρόμους πανελλαδικά την Παρασκευή 09/01 απέδειξαν ότι η φωτιά του Δεκέμβρη δεν σβήνει, ούτε από σφαίρες και βιτριόλι ενάντια σε αγωνιστές-τριες ούτε από την ιδεολογική τρομοκρατία που εξαπολύθηκε τις τελευταίες μέρες από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Γι’ αυτό η μόνη απάντηση του κράτους απέναντι στη νεολαία και τους εργαζόμενους ήταν γι’ άλλη μια φορά η ωμή καταστολή. Τα ΜΑΤ, έχοντας λυμένα τα χέρια τους από τις διαταγές των αφεντικών τους και την παρότρυνση των ΜΜΕ για μηδενική ανοχή, φιλοδώρησαν με χημικά, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όποιον βρέθηκε απλώς στον δρόμο τους.
Όταν η κρατική καταστολή στρέφεται (όπως στις 09/01) ενάντια ακόμα και σε εργαζόμενους δημοσιογράφους, οπερατέρ, φωτορεπόρτερ, δικηγόρους, που στέκονται στον δρόμο χωρίς να παίρνουν το μέρος των δολοφόνων, γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι από τα εξεγερσιακά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος έχει τεθεί ένα ζήτημα αξιοπρέπειας στον καθένα και στην καθεμία από εμάς που η επιβίωσή του/της εξαρτάται από τον μισθό. Έτσι και κάποιοι/ες που εργαζόμαστε στον χώρο των ΜΜΕ παίρνουμε θέση στο πλάι των αγωνιζόμενων. Τόσο με την άμεση συμμετοχή μας στον αγώνα ως εργαζομένων, όσο και με τη μάχη που δίνουμε στους εργασιακούς μας χώρους για να μην περάσει η άποψη της εργοδοσίας των ΜΜΕ γύρω από τα γεγονότα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόλυση του φωτορεπόρτερ Κώστα Τσιρώνη από την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» επειδή φωτογράφησε τους μπάτσους να σηκώνουν τα όπλα μια μέρα μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι τα ΜΜΕ ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους θα κάνουν ό,τι μπορούν για να γυρίσει ο κόσμος στα σπίτια του, το ξέρουμε άλλωστε καλύτερα γιατί δουλεύουμε σε αυτά. Όπως γνωρίζουμε επίσης ότι, για να παίρνει θέση ο κάθε Πρετεντέρης, ο κάθε Τράγκας, ο κάθε μεγαλοδημοσιογράφος υπέρ της κατάργησης του ασύλου και του διαχωρισμού των αγωνιζόμενων σε «κουκουλοφόρους» και «ειρηνικούς» διαδηλωτές, έχουν ανάγκη την καθημερινή σιωπή όλων μας.
Η θέση μας μαζί με τους εξεγερμένους προκύπτει και από την καθημερινή εκμετάλλευση που βιώνουμε στους χώρους εργασίας. Στη βιομηχανία των ΜΜΕ περισσεύουν όπως παντού οι ελαστικές/επισφαλείς εργασιακές σχέσεις, η άμισθη/ανασφάλιστη εργασία, η δουλειά με το κομμάτι, οι υπερωρίες και η εργοδοτική αυθαιρεσία. Το τελευταίο διάστημα, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, έχουν επίσης ενταθεί οι απολύσεις και η τρομοκρατία της απόλυσης.
Όπως όλοι οι εργαζόμενοι, βιώνουμε κι εμείς το ξεπούλημα και την κοροϊδία των συνδικαλοπατέρων. Η ΕΣΗΕΑ ως θεσμός στρέφεται ενάντια στους αγώνες των εργαζόμενων, είτε αφορούν στην αντίσταση απέναντι στην εργοδοσία, είτε στην επιτακτική ανάγκη για ξεπέρασμα των εσωτερικών διαχωρισμών και του κλαδικού κατακερματισμού, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο συνδικάτο τύπου. Η συντεχνία αυτή, λειτουργώντας άλλωστε ως εργοδοτικό σωματείο, αποτελεί το βασικό στήριγμα των αφεντικών στην προσπάθειά τους να μας διαχωρίσουν από την υπόλοιπη εργατική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τη μη συμμετοχή της στη γενική απεργία της Τετάρτης 10/12.
Για όλους αυτούς τους λόγους, μια πρωτοβουλία έμμισθων, μπλοκάκηδων, άνεργων, «μαύρων», άμισθων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜΕ αποφασίσαμε να καταλάβουμε το κτίριο της ΕΣΗΕΑ για να βάλουμε μπροστά όλα αυτά που μας ενώνουν με την αγωνιζόμενη κοινωνία:
-Την αντιπληροφόρηση, σε αντίθεση με την ιδεολογική προπαγάνδα των αφεντικών μας στα ΜΜΕ
-Την άμεση δράση όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ, αυτοοργανωμένα, αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε.

- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ
- ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
- ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ


Κάλεσμα για ανοιχτή συνέλευση ΟΛΩΝ των εργαζομένων στα ΜΜΕ στην κατειλημμένη ΕΣΗΕΑ, Σάββατο 10/1, 20:00

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ




και στα αγγλικά (the text in english)


The workers will have the last word - not the media bosses

The thousands of protesters that filled the streets in Greece on Friday January 9th, proved that the fire of December wonʼt be put out, not by bullets and acid against activists, nor by the ideological terrorism spread by the media these last few days. Consequently, the Stateʼs only response to the youth and the workers was, once more, raw repression. Encouraged by the mediaʼs demands of zero tolerance, and by the orders of their bosses, the police were free to attack with chemicals, violence and arrests, against anyone who came their way.

When, as on January 9th, oppression by the State turns even against the workers, journalists, photographers and lawyers who stand in the streets against the side of the murderers, it becomes even clearer that the rebellion during the past month has put forward an issue of dignity for everyone whose survival depends on wage labor. As a result, some of us, media workers and students, stand beside the rebels. We do it actively: we participate in their fight as workers, and we join their fight with our own everyday battle in our places of work. Our main goal is to prevent the bosses from imposing their views about the events, an example of which is that a photographer, Kostas Tsironis, was fired by the daily newspaper “Eleftheros Typos” (“Free press”) because he took a picture of a cop raising his handgun a day after the 15-year old Alexandros Grigoropoulos was murdered.

We donʼt fool ourselves about what the media, a crucial ideology apparatus of the State, will do to force the people to leave the streets and go home; theyʼll do everything, and we know it all too well, because, of course, we work in the media. We also recognize that the big-time journalists are only able to promote the abolition of university asylum and the idea of two different kinds of demonstrators (the violent “koukouloforoi” vs. the “peaceful” ones), as long as we remain silent.

Our place is with the rebels. One more reason for this is because we experience everyday exploitation in our workplaces too. In the media industry, like everywhere else, we have to deal with the consequences of precarious, unsecured or unpaid labour, by-piece working, overtime labor, and all the other forms of bossesʼ whims. Lately, under the threat of a coming economic crisis, we also experience intensification of layoffs, and of the fear of them.

Like all workers, we experience the hypocrisy and the betrayal of the syndicates. The Journalistsʼ Union of Athens (ESIEA) is an institution that turns against the workersʼ calls for resistance against the bosses, due to the crucial need to overcome any internal divisions and job fragmentation, in order to create a united trade union in the press. In their attempt to split the media workers from all the other workers, ESIEA is, in reality, a bossesʼ union and a basic support mechanism for them, as was testified by their refusal to take part in the general strike on Wednesday, December 10th 2008.

For all these reasons, as an initiative of wage workers, unpaid workers, recently-fired workers and students in the media, we have decided to occupy the ESIEA building, in order to voice all these things, in solidarity with a society in revolt:
- Free information, against the ideological propaganda of our bosses in the media
- Direct action, self-organized and democratic, by all media workers against the attacks waged against each and every one of us.

* Solidarity with militant worker Konstantina Kuneva
* Immediate release of everyone arrested during the rebellion
* We have no fear of getting fired; the bosses should fear our strikes


From the occupied building of ESIEA, 2009-01-10


Το κείμενο στα Γαλλικά



LES TRAVAILLEURS, NOUS AURONS LE DERNIER MOT…

Les milliers des manifestants qui sont descendus dans les rues de toute la
Grèce le vendredi 09/01 ont prouvé que le feu de décembre n’est pas prêt
de s’éteindre, ni par les balles ni par l’acide lancé par la majorité des
médias tous ces derniers jours. C’est pourquoi la seule réponse de l’Etat
face à la jeuneuse et aux travailleurs se résume, encore une fois, à la
répression. Les MAT (CRS), les mains libres par les ordres des dirigeants
et avec l’incitation des médias pour tolérance zéro, ont lancé des
produits chimiques, accompagnés d’arrestations et des violences contre
quiconque ils croisaient sur leur route.

Quand la répression étatique se retourne (comme le 09/01) même contre des
travailleurs reporteurs, opérateurs, photographes, avocats, qui se
trouvent dans la rue sans prendre la partie des assassins, il devient
encore plus clair que les événements insurrectionnels de ce dernier temps
posent la question de la dignité à chacun et chacune des nous dont la
survie dépend du salaire. Ainsi, quelques-uns parmi nous qui travaillent
dans les média, nous prenons position à côté des combattants. Avec la
participation à la lutte des travailleurs mais aussi avec la lutte dans
nos lieux de travail contre l’opinion du patronat des médias quant aux
événements. Citons comme exemple le licenciement du photographe Kostas
Trironis du journal « Elephteros Typos », parce qu’il a pris en photos des
policiers lever les armes le lendemain de l’assassinat du jeune de 15ans,
Alexandros Grigoropoulos. 


Nous n’avons aucune illusion que les médias, en tant qu’appareillage
idéologique de l’Etat, feront tout ce qu’ils pourront pour que les gens
rentrent à la maison. Nous le savons mieux que tous car nous travaillions
pour eux. Comme nous savons que pour que Mr Pretederis, ou Mr Tragas, et
autres grands journalistes médiatiques, puissent prendre position pour
l’abolition du droit d’asile des universités et la séparation entre les «
cagoulés » et les manifestants « pacifiques », ils ont besoin le silence
quotidien de chacun des nous.

Notre position aux côtés des révoltés résulte aussi de l’exploitation
quotidienne que nous vivons tous les jours dans les lieux de travail. Dans
l’industrie des médias les relations de travail flexibles et précaires
abondent comme le travail non rémunéré, l’absence de sécurité sociale, le
travail payée à la tâche, les heures supplémentaires et les pratiques
arbitraires de la part du patronat. Ce dernier temps, sous prétexte de la
crise financière, les licenciements ont augmenté ainsi que les menaces des
licenciements.

Comme tous les travailleurs, nous vivons, nous aussi, la liquidation et
l’arnaque des chefs syndicalistes. L’ESIEA (Union des Rédacteurs des
Journaux Quotidiens d’Athènes) en tant qu’institution se retourne contre
les luttes des travailleurs, que ça soit la résistance contre le patronat
ou l’urgente nécessité de dépasser les divisions internes dans cette
branche des métiers pour la création un syndicat uni pour la presse. La
corporation d’ESIEA, qui fonctionne d’ailleurs en tant que syndicat de
patronat, est le soutien principal des dirigeants dans leur effort de nous
séparer du reste de la classe des travailleurs. Dernier exemple, c’est la
non participation à la grève générale du mercredi 10/12.

Pour toutes ces raisons, une initiative de travailleurs, de chômeurs, de
travailleurs au noir, de stagiaires et d’étudiants dans le milieu des
médias nous avons décidé d’occuper le bâtiment d’ESIEA pour mettre en
avant tout ce qui nous uni avec la société combattante :


- La contre-information par opposition à la propagande des nos
patrons dans les médias


- L’action de tous les travailleurs dans les médias,
auto-organisés, avec des procédures de démocratie participative, contre
l’attaque que nous recevons.

- SOLIDARITÉ AVEC LA COMBATTANTE TRAVAILLEUSE KONSTANTINA KUNEVA

- LIBERATION IMMEDIATE DE TOUS LES INCULPÉS DE L’INSURECTION

-NOUS N’AVONS PAS PEUR DES LICENCIEMENTS, C’EST LES DIRIGEANTS QUI AURONT
PEUR DES GREVES SAUVAGES


Το κείμενο στα Δανέζικα


Tusindvis af demonstranter strømmede ud i Grækenlands gader fredag d. 9. januar,

og beviste at ildebrænden fra decembers oprør ikke er gået ud, folk nægter at bukke under for skud eller vitriolsyre-angreb mod aktivister, der kæmper for deres lovlige rettigheder. Ved at give politiet ordren om frie hænder til at angribe alle, der kom

forbi dem, med kemikalier vold og arrestation, står det klart, at regeringens reaktion overfor de unge og arbejderne, endnu engang består i rå undertrykkelse,

Ca. 70 blev arresteret, blandt dem 14 advokater og 2 journalister, som

også fik slag. Medierne spreder den ideologiske terrorisme ved at

støtte regeringen med deres kald om nul tolerance over for

demonstranterne.

Når regeringens undertrykkelse, som fredag d. 9.1.09, går imod

arbejdere, journalister, fotografer og advokater, der bare står på den

modsatte side af gaden fra morderene (strisserne), er det endnu et klart

bevis på, at december måneds oprør også er en kamp for alle de mennesker,

hvis liv afhænger af månedslønen. Resultatet er, at nogle

af os, medieansatte og studerende, står side om side med folket i dette

oprør. Vi deltager aktivt, med vores daglige kamp på arbejdspladsen.

Vores primære mål er ikke at lade medie baronerne

servere nyhederne, efter forgod tbefindende; med deres propaganda vælger de

at vise billeder af 15 årige med slangebøsser, fremfor strisserne, der

står lidt længere nede af gaden og banker 15 årige. Vi kan ikke

acceptere fyringer som f.eks. den af Kostas Tsironis, en fotograf fra

avisen ''Eleftheros tupos'' (fri presse). Han blev fyret efter at have taget

et billede af en strisser, der ulovligt havde hævet sit håndvåben og

skudt i retning af en gruppe 15årige - kun 19 timer efter mordet af den

15årige Alexandros Grigoropoulos. Redaktionen ville begrave billedet,

og stolede ikke på, at det var ægte. Da fotografen protesterede, blev han fyret.

Medierne, regeringens talerør, vil gøre alt for at forhindre folk i

at strømme ud på gaden. Istedet overtales folk til at blive hjemme foran tv’et.

Det er noget vi ved med sikkerhed, fordi vi arbejder for

medierne og kender midlerne. Så længe vi holder mund, vil ''top dog''

journalisterne blive ved med at skræmme folk ved at presentere

demonstranterne som to forskellige grupper, de farlige og voldelige

''koukoulofori'' (hætteklædte) og de fredelige. Vi som arbejdede på

gaderne hele decemberoprøret igennem, ved at man ikke kan overleve 4.5 ton

kemikalier (som politiet spredte i løbet af 4 dage) uden at tage

masker og hætter på. De presser på for at hæve asylen på landets højere læreanstalter, den eneste beskyttelse de studenterne har overfor regeringens polititerror.

Vi står sammen med dem, der er aktive i oprøret, på baggrund af vores egne erfaringer

med udnyttelse på arbejdspladsen. I medieindustrien lever vi, som på alle

andre arbejdspladser, med konsekvenserne af midlertidige

ansættelser, sort (uden sygesikring) arbejde, ulønnet arbejde, ulønnet

overtid, lønninger pr. stykke (pr. artikel, pr. foto...) og andre

midler, cheferne tager i brug i deres udnyttelse af de ansatte. På grund af

den økonomiske krise, lever vi samtidig med trusler om massefyringer.

Som alle andre på arbejdsmarkedet oplever vi fagforeningernes svigt og dobbelmoral. Fagforeningen for journalister på Athens dagblade (ESIEA) blev oprettet

for at støtte journalisternes kamp for bedre vilkår. På grund af medieindustriens

spredning, hvad angår ansættelsesforhold og status, er ESIEA endt med at være en fagforening, der først og fremmest tjener chefernes interesser, blandt andet gennem forsøg på at splitte medieansattes og deres rettigheder fra resten af arbejdsmarkedet.

Da ESIEA nægtede at deltage i generalstrejken ons d.10.12.08, var

det et klart bevis på deres standpunkt.

Af alle disse grunde har vi, medarbejdere, ulønnede medarbejdere, nyligt

fyrede og mediestuderende taget intiativ til og besat ESIEA’s bygning

i solidaritet med et samfund i oprør.

- Fri information og modstand mod cheffernes (mediebaronernes) ideologiske propaganda

- Direkte og selvstyret demokratisk aktion mod mediernes agressive misinformation.

* I solidaritet med aktivist arbejder Konstantina Kuneva.

* Frigiv alle arresterede under decemberoprøret både i Grækenland og udlandet.

* Vi frygter ikke fyringer, bosserne bør frygte vores strejke.

Fra bygningen af ESIEA 10/01-2009

7 σχόλια:

Ftani-Pia 10 Ιανουαρίου 2009 - 6:07 μ.μ.  

Μπράβο παιδιά.
Μας δώσατε απέραντη χαρά,ελπίδα, προσμονή για κάτι καλύτερο στις μουντές μέρες που περνάμε.
Δείξατε, πως οι καλύτερες ώρες για την ελληνική δημοσιογραφία δεν είναι πολύ μακρυά.
Το "Σομπόλειο" (και "Τσαλαπάτειο") άγος, αρχίζει και ξεθωριάζει.
Υ.Γ. Δεν φαντάζομαι να έστείλαν τις διμοιρίες τους οι υπαστυνόμοι Τράγκας, Πρετεντέρης, Παυλόπουλος, Ευαγγελάτος, Παπαχελάς, Παπαδόπουλος, Κοσιώνη, Πρωτοσάλτε και η ανθυπομοιράρχισσα Τρέμη;

pea-kyanea 10 Ιανουαρίου 2009 - 6:35 μ.μ.  

Μπράβο που θίγετε τέτοια ζητήματα και επιχειρείτε να πληροφορήσετε τον κόσμο για αυτά.

Ωστόσο, συμφωνείτε ναι ή όχι με τη σύλληψη και καταδίκη όσων προβαίνουν σε βιαιοπραγίες καπηλευόμενοι τις διαδηλώσεις;

tromos 10 Ιανουαρίου 2009 - 6:51 μ.μ.  

άσε ρε πουτσα μπλε τις δηλώσεις καταδίκης. όλοι οι "δημοκράτες" μόνο για τις περιουσίες νοιάζεστε τελευταία. Δεν υπάρχει καμια καπηλεία εκ μέρους όσων συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής.
Δεν μπορείς να καπηλεύεσαι κάτι του οποίου αποτελείς τμήμα συν ότι στα Δεκεμβριανά του '08 συγκρούονταν μαζικά τα μπλόκ των πορειών και ειδικά οι μαθητές ήταν πιο μαχητικοί από όλους.

tromos 10 Ιανουαρίου 2009 - 7:01 μ.μ.  

όλοι οι καρατζαφερικοι γίνατε τιμητες της "δημοκρατίας"

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ 10 Ιανουαρίου 2009 - 7:29 μ.μ.  

Απάντηση προς pea-kynea:

Από το κείμενο μας είναι προφανές ότι δεν συμφωνούμε με τον διαχωρισμό που κάνουν τα αφεντικά μας ανάμεσα σε "κουκουλοφόρους" και "ειρηνικούς" διαδηλωτές, διαχωρισμός που γίνεται με στόχο την διάσπαση του κινήματος έτσι ώστε να περάσει ανενόχλητη η καταστολή. Καταστολή η οποία έχει επιφέρει την φυλάκιση 60 εξεγερμένων των "Δεκεμβριανών", των οποίων την απελευθέρωση απαιτούμε μέσω της κατάληψης.

Άνεργοι Δημοσιογράφοι 10 Ιανουαρίου 2009 - 7:32 μ.μ.  

Συνάδελφοι ΟΛΟΙ μαζι θα τρομοκρατησουμε τα πρασινα και τα μπλε γιουσουφακια του Σομπολου και του Τσαλαπατη που μετετρεψαν την ΕΣΗΕΑ σε τσιφλικι τους και μας καταδικασαν σε πολυχρονη ανεργια.

Συναδελφοι επιτελους αρχιζει κατι να αλλαζει στο θολο τοπιο των ΜΜΕ. Ολοι μαι μπορουμε να αλλαξουμε το φασισμο των διαπλεκόμενων νταβαντζηδων που στην πορεια εγινα πολυτιμοι συμμαχοι.

Αναρχοκομμούνι 12 Ιανουαρίου 2009 - 6:18 μ.μ.  

Ούτε και φαντάζεστε πόση χαρά μου δώσατε. Αφο΄θυ αναρτήσω σχόλιο στο blog μου θα βρεθώ κοντά σας για το συμβολικό της υπόθεσης, ως εργαζόμενος κι εγώ στην γαλέρα του τύπου, αν και όχι δημοσιογράφος.

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP