Αναταραχή στον Όμιλο DPG Γιαννακόπουλου: 6 απολύσεις και νέα περικοπή μισθών

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017





Την ίδια στιγμή που ο μεγαλοεπιχειρηματίας και πρόεδρος της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, Δημήτρης Γιαννακόπουλος, διαφήμιζε σχεδόν καθημερινά τις χλιδάτες διακοπές του μέσω instagram, μαύρο ήταν το κλίμα που επικρατούσε στην εταιρεία διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης DPG, ιδιοκτησίας του ιδίου, καθώς ανακοινώθηκαν μειώσεις μισθών της τάξης των 100 ευρώ, που οι εργαζόμενοι λάμβαναν σε κουπόνια και τα οποία είχαν προκύψει από προηγούμενη μείωση μισθού τον Σεπτέμβρη του 2015.

Μάλιστα, για όσες/ους υποχρεώθηκαν πρόσφατα σε αλλαγή μετατροπής της σύμβασης τους από δελτίο παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκι) σε ΙΚΑ, η εν λόγω αποτελεί την τρίτη συνεχόμενη μείωση μισθού σε μόλις δύο χρόνια. Παράλληλα και προκειμένου να εντείνει το κλίμα ανασφάλειας και τρομοκράτησης των εργαζομένων, ώστε να δεχθούν τις μειώσεις χωρίς αντίδραση, προχώρησε σε απολύσεις έξι δημοσιογράφων την προηγούμενη βδομάδα και καθυστέρησε εμφατικά την καταβολή των μισθών σε όλη την εταιρεία.

Όλα αυτά γίνονται καθώς, όπως ειπώθηκε στους εργαζόμενους ο Όμιλος εμφανίζει 'άνοιγμα' μισού εκατομμυρίου ευρώ, το οποίο ο Γιαννακόπουλος φέρεται απρόθυμος να καλύψει. Παρά τη φημολογούμενη "οργή" του, ο στρατός των υψηλά αμειβομένων στελεχών της DPG παραμένει αλώβητος. Για ακόμη μια φορά το βάρος για την 'εξυγίανση' της επιχείρησης πέφτει στους εργαζόμενους των 600 ευρώ, οι οποίοι καλούνται να βάλουν πλάτη (ξανά) μέσω μειώσεων και με τον φόβο των κλιμακούμενων απολύσεων στο κέντρο του κάδρου.

Απολογισμός για τον «νέο» ΔΟΛ

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017


Με απολύσεις, μειώσεις μισθών και τα σωματεία/ενώσεις των εργαζομένων στον χώρο των ΜΜΕ να τηρούν εκκωφαντική σιωπή «υποδέχθηκαν» οι εργαζόμενοι στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη τη «νέα εποχή».

Από αυτή τη «νέα εποχή» στον ΔΟΛ το μόνο που αναμενόμενα έλειψε ήταν ο αέρας ανανέωσης. Έτσι λοιπόν σε έναν κλάδο που συνολικά επικρατεί η εργασιακη αναασφάλεια και αβεβαιότητα, το αφεντικό άλλαξε, αλλά η συνταγή παρέμεινε η ίδια. Παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακυρήξεις των αφεντικών και των υποτακτικών τους (βλ. άρθρο/λογίδριο Μαρινάκη), το μόνο που σημαίνουν είναι απολύσεις, μειώσεις μισθών, εντατικοποίηση εργασίας.

Μεταξύ άλλων, το «καλωσόρισμα» στον ΔΟΛ είχε απολύσεις 17 δημοσιογράφων και απολύσεις όλων των διοικητικών υπαλλήλων στον Οργανισμό. Παράλληλα, αδιευκρίνιστος παραμένει ο αριθμός των απολύσεων για τεχνικούς και εργαζόμενους στο ατελιέ, όπου έγιναν μειώσεις από 30% ως 60% στα νέα μισθολόγια, με τους εργαζόμενους στη ροή των ψηφιακών εκδόσεων να βλέπουν επίσης μείωση στους μισθούς τους.

Ήσσονος σημασίας είναι το γεγονός ότι δεν έχει γίνει μέχρι στιγμή καμία κινητοποίηση, ούτε έστω μια αράδα ανακοίνωσης από τα «Σωματεία»/Ενώσεις. Αυτό, τη στιγμή που η Μαρία Αντωνιάδου, πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, ανήκει στο δυναμικό του ΔΟΛ και γνωρίζει από πρώτο χέρι την κατάσταση που επικρατεί. Βέβαια, η σιωπή αυτή είναι απολύτως δικαιολογημένη, όχι γιατί οι καρεκλοκένταυροι της ΕΣΗΕΑ βρίσκονται σε θερινή ραστώνη, αλλά γιατί ποτέ δεν έχουν υπερασπιστεί τους εργαζομένους του χώρου, τις εργατικές κατακτήσεις και τις συλλογικές μορφές αγώνα.

Πάντως, συνολικά στο μέτωπο των μέσων του νέου μιντιάρχη, Βαγγέλη Μαρινάκη, η εργασιακή ανασφάλεια φαίνεται ότι είναι ο κανόνας. Ειδικότερα, στα «Παραπολιτικά» οι εργαζόμενοι είναι πίσω στη μισθοδοσία περίπου 3-4 μήνες. Την ίδια στιγμή, στην «Ελευθερία του Τύπου» έγιναν μειώσεις μισθών και απολύσεις, με την πρόφαση ότι το φύλλο θα μετατραπεί σε κυριακάτικο -δίχως κάτι τέτοιο να έχει συμβεί, καθώς κυκλοφορεί ως καθημερινό/πρωινό φύλλο".

Όπως φαίνεται, η αναδιάρθρωση στον ΔΟΛ, όπως συμβαίνει γενικότερα στα ΜΜΕ βρίσκει τους εργαζόμενους για ακόμη μια φορά σε θέση άμυνας. «Προβλέπουμε με αισιοδοξία στη νέα εποχή που θα ξεκινήσει σύντομα για το μακρύ ταξίδι στο μέλλον», ανέφερε το πρωτοσέλιδο του Βήματος και των Νέων στην έντυπη έκδοση και στην ιντερνετική αντίστοιχα. Επειδή, όμως, αυτό το μέλλον προβλέπεται ζοφερό, η συναδελφική οργάνωση και στήριξη είναι ο μοναδικός δρόμος για να διεκδικηθεί ένα καλύτερο αύριο για τους εργαζόμενους στον ΔΟΛ και όχι μόνο.

Να σπάσουμε το φόβο και την ηττοπάθεια, να πάρουμε τις τύχες μας στα δικά μας χέρια.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΧΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΩΝ Μ.Μ.Ε.

Συνέλευση εργαζομένων, ανέργων & φοιτητών στα ΜΜΕ

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης της συνέλευσης: Παρασκευή 07 Ιουλίου, Σκοπευτήριο Καισαριανής

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017


Απολυμένοι Metropolis: "Παρά ταύτα, εμείς επιμένουμε!"

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017


Οπλισμένοι με το δίκιο του αγώνα μας και μαζί με αλληλέγγυους από σωματεία βάσης, εργατικές συλλογικότητες και συνελεύσεις γειτονιάς διαδηλώσαμε για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από την απονομή των βραβείων MAD που διοργανώνει ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής ,την Τρίτη 27 /6 έξω από το TAE KWON DO.

Παραμείναμε επί μιάμιση ώρα έξω από το χώρο της διοργάνωσης, μοιράσαμε κείμενα, πετάξαμεχιλιάδες τρικάκια και φωνάξαμε συνθήματα τόσο εναντίον του Ανδρέα Κουρή, όσο και ενάντια στην άκρατη εργοδοτική ασυδοσία και τις παρανομίες των αφεντικών.

Για άλλη μια φορά με την ελληνική αστυνομία να τον προστατεύει με μία διμοιρία ΥΜΕΤ και κάμποσους ασφαλίτες, αντί να τον συλλαμβάνει για τις παρανομίες που έχει διαπράξει και συνεχίζει να διαπράττει πανομοιότυπα, εξακολουθώντας να ανοιγοκλείνει εταιρείες, να φεσώνει τους εργαζόμενους στις νέες του επιχειρήσεις, όπως αποκαλύφθηκε έπειτα από πρόσφατους ελέγχους που διέπραξε το ΣΕΠΕ, και να εξακολουθεί να συσσωρεύει χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Όπως  ακριβώς έπραξε με το κανάλι MAD και το MADRADIO που, αφού τις φόρτωσε με χρέη, τις έκλεισε (διατηρώντας και μεταφέροντας το εμπορικό σήμα σε νέες Ανώνυμες Εταιρείες – Α.Ε.), με αποτέλεσμα να ανεβαίνει συνεχώς στην λίστα κατάταξης των μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου. Υπενθυμίζουμε ότι, σύμφωνα με τη σχετική λίστα  που δημοσιεύθηκε πέρσι, τρεις εταιρείες στις οποίες ο Ανδρέας Κουρής ήταν  πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος (ενώ στα Δ.Σ. τους συμμετείχαν ο πατέρας του, η μητέρα του και η αδελφή του), χρωστούν συνολικά μόνο στις Δ.Ο.Υ.  περίπου 6 εκατομμυρίων ευρώ.

Πρόκειται για την ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ  που χρωστά   3.019.338 ευρώ και η οποία έχει πτωχεύσει, την MAD TV ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ   που χρωστά 1.777.683   και την MAD RADIO ΑΝΩΝΥΜΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ  που χρωστά  916.148. Οι δυο τελευταίες  έχουν μεταφερθεί σε νέες  Α.Ε. Χρέη 252.326 ευρώ εμφανίζει και η ΠΑΡΟΝ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ  στην οποία ο Ανδρέα Κουρής κατέχει επίσης ανάλογη θέση.

Όπως γίνεται εμφανές, ο Ανδρέας Κουρής -και ο κάθε Κουρής- στηρίζει την επιχειρηματική του δραστηριότητα όχι επενδύοντας, αλλά φεσώνοντας.  Αξιοποιώντας  στο έπακρο το νομικό καθεστώς και την ασυλία που του παρέχει μια Α.Ε., καθώς το «φυσικό πρόσωπο» δεν φέρει καμία ευθύνη, παρά μόνο η Ανώνυμη Εταιρεία. Και φυσικά, έχοντας πλήρη… εμπιστοσύνη στην απροκάλυπτα αντεργατική νομοθεσία, αλλά και σε νομοθετήματα που με σχεδόν ταχυδακτυλουργικό κόλπο παραγράφουν τελικά και σε βάθος χρόνου τις καταδικαστικές από τα δικαστήρια ποινές που πέφτουν στους εργοδότες.

Την επόμενη μέρα της διαδήλωσής μας διαπιστώσαμε για μια ακόμη φορά το πόσο ανεξάρτητη είναι η Δικαιοσύνη, μα, κυρίως, ότι σίγουρα δεν είναι τυφλή. Όταν πληροφορηθήκαμε την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η συνεχής -πέραν της πενταετίας- παράταση του χρόνου παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου. Αφήνοντας στην πράξη ανέγγιχτους τους μεγαλοφοροφυγάδες που δεν θα πληρώσουν ποτέ τους φόρους που τους αναλογούν.

Κρίνοντας με δύο μέτρα και δύο σταθμά και ανοίγοντας περαιτέρω πεδίο δόξης λαμπρό σε όλα αυτά τα λαμόγια που έχουν τους μηχανισμούς να καταληστεύουν το Δημόσιο, αφού η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου δεν αφορά εξίσου τις φορολογικές αξιώσεις του κράτους προς τους απλούς εργαζόμενους πολίτες. Γι’ αυτούς παραμένει σε ισχύ το ατέλειωτο κυνηγητό για πολύ μικρότερα χρέη και μέχρι την ολοσχερή εξόντωσή τους.

Ετσι, για μια ακόμη φορά, η εργατική τάξη είναι αυτή που καλείται ευθαρσώς να σηκώσει όλο το βάρος της απίστευτης και αβάσταχτης φορολογίας με τους εργαζόμενους να κινδυνεύουν να χάσουν σε πλειστηριασμούς τα σπίτια τους και με κατασχέσεις στο κάθε ευρώ που το κράτος κρίνει ότι τους… περισσεύει.

Τούτη την ώρα και με αυτή τη δικαστική απόφαση που ο Ανδρέας Κουρής και οι μπαταχτσήδες προς όλες τις κατευθύνσεις εργοδότες έχουν στήσει έναν ακόμη χορό στις πλάτες των εργαζόμενων αυτού του τόπου, εμείς θα εξακολουθήσουμε να στήνουμε τις δικές μας αντιστάσεις.

Όλοι αυτοί που, στηριζόμενοι στη διαπλεκόμενη παντοδυναμία τους, θεωρούν ότι η συσσωρευμένη οργή που υπάρχει δεν θα μπορέσει να ξεχειλίσει,  δεν έχουν υπολογίσει καλά τη δύναμή της όταν αναπόφευκτα θα εκραγεί.

Θα' ρθεί καιρός που θ' αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι… Ανδρέα.

Συνέλευση απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

* Φωτογραφίες από τη διαμαρτυρία των απολυμένων μπορείτε να δείτε εδώ 

Οι απολυμένοι των Metropolis διαδηλώνουν για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από την απονομή των Βραβείων MAD

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017



Γιατί οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis
διαδηλώνουμε για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από την απονομή των Βραβείων MAD;


Εμείς οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis εδώ και 6 ολόκληρα χρόνια δίνουμε έναν εργατικό αγώνα διεκδικώντας τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που παράνομα δεν μας κατέβαλε ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα που εργαζόμασταν. Το δίκιο αυτού του αγώνα, που δίνεται τόσο στο δρόμο όσο και στα δικαστήρια, είναι απόλυτο, σαφές και αναγνωρίσιμο πανελλαδικά. Από τη μια στη συνείδηση του κόσμου και από την άλλη στις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου ο Ανδρέας Κουρής έχει καταδικαστεί. Εντούτοις, στην πράξη, ο Ανδρέας Κουρής δεν μας έχει καταβάλλει ούτε ένα ευρώ από τα 600 χιλιάδες και πλέον που μας χρωστάει. 

Ο Ανδρέας Κουρής, η επιχειρηματική του δραστηριότητα και τα Metropolis

    Για τον Ανδρέα Κουρή τα Metropolis δεν αποτέλεσαν μια επιχειρηματική αστοχία ή ένα ρίσκο που δεν του… βγήκε. Ήταν το όχημα που τον εδραίωσε στον μουσικό/ψυχαγωγικό στερέωμα της εγχώριας αγοράς. Ενώ εισέπραττε κέρδη από τα υγιή εμπορεύματα,   φούσκωνε ταυτόχρονα με χρέη την παντοδύναμη τότε αλυσίδα δισκοπωλείων Metropolis και παράλληλα διαφήμιζε και προωθούσε με όλους τους τρόπους το τηλεοπτικό κανάλι MAD και τα events όπως MAD VIDEO AWARDS, MADWALK και Eurovision. Όταν πια το μισοβουλιαγμένο καράβι των Metropolis τού ήταν άχρηστο, αποφάσισε να το εγκαταλείψει βυθίζοντάς το, οδηγώντας το στην πτώχευση και αφήνοντας από την μια απλήρωτους τους εργαζόμενους και από την άλλη ογκώδη χρέη προς Δημόσιο, ασφαλιστικά Ταμεία και προμηθευτές. Ήταν η στιγμή που για τον Ανδρέα Κουρή άνοιξε ο δρόμος της επιχειρηματικής πρακτικής, «φεσώνω - βάζω λουκέτο - εξαφανίζομαι». Μετά την «επιτυχία» των Metropolis, ο Ανδρέας Κουρής έπραξε ακριβώς το ίδιο με άλλες εταιρείες που κατείχε. Όπως  με το κανάλι MAD και το MADRADIO που, αφού τις φόρτωσε με χρέη, τις έκλεισε (διατηρώντας και μεταφέροντας το εμπορικό σήμα σε νέες Ανώνυμες Εταιρείες – Α.Ε.), με αποτέλεσμα να ανεβαίνει συνεχώς στην λίστα κατάταξης των μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια επιτυχή επιχειρηματική πρακτική του Ανδρέα Κουρή (όπως και των ομοίων του) για να μεγαλώνει την περιουσία του σε βάρος των άλλων. Με χρέη προς προμηθευτές, φέσωμα του Δημοσίου και απλήρωτους εργαζόμενους. Πρόκειται για μια τακτική που εφαρμόζει μέχρι και σήμερα, αφού η αγωνία των απλήρωτων εργαζομένων στις επιχειρήσεις του στην Παλλήνη με χρωστούμενα πολλών μηνών δεν μπορεί πλέον να μείνει κρυφή. 

Τι ήταν λοιπόν τα Metropolis για τον Ανδρέα Κουρή;

Ήταν μια «μπίζνα» με την οποία αξιοποίησε στο έπακρο το νομικό καθεστώς και την ασυλία που του παρέχει μια Α.Ε., καθώς το «φυσικό πρόσωπο» δεν φέρει καμία ευθύνη παρά μόνο η… Ανώνυμη Εταιρεία. Και, βέβαια, ήταν μια «μπίζνα» με προγραμμένη από τον ίδιο τη μοίρα των εργαζομένων να καταλήξουν στο δρόμο απλήρωτοι και άνεργοι, με τις πλάτες πάντα του αντεργατικού νομικού καθεστώτος που δουλεύει κι εδώ, υπέρ του εργοδότη.  Στην πραγματικότητα, τα Metropolis ήταν για τον Ανδρέα Κουρή ένα βαρύ όχημα προκειμένου να κερδίζει χρήματα όχι επενδύοντας, αλλά φεσώνοντας.

Όπως όλα τα αφεντικά,  ο Ανδρέας Κουρής πιστεύει ότι θα τη γλιτώσει

Κι όμως, ένας επιχειρηματίας που ανοιγοκλείνει με άνεση εταιρείες και που χρωστάει προς όλες τις κατευθύνσεις, μπορεί να συνομιλεί με φορείς και κυβερνώντες, να κλείνει δουλειές με το Δημόσιο και να νοικιάζει δημόσιους χώρους (ολυμπιακά ακίνητα) για να πραγματοποιεί τα κερδοφόρα events του. Σα να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα, την ώρα που χιλιάδες πολίτες χάνουν ακόμη και τις κατοικίες τους για λίγα χρωστούμενα, ο Ανδρέας Κουρής έχει την πεποίθηση ότι μπορεί να τη γλιτώσει. Και ότι τα αστρονομικά χρέη των Α.Ε. που έχει φουντάρει δεν θα συνδεθούν ποτέ με το όνομά του. Εμείς οι απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis έχουμε μια εκ διαμέτρου αντίθετη πεποίθηση, καθώς θεωρούμε ότι ο Ανδρέας Κουρής δεν πρέπει να τη γλιτώσει. Γι αυτό και του το υπενθυμίζουμε δυναμικά και με αποφασιστικότητα διαδηλώνοντας για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από τα βραβεία MAD.

ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ METROPOLIS
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.

Για 6η συνεχόμενη χρονιά διαδηλώνουμε έξω από την απονομή των βραβείων MAD
την Τρίτη 27 Ιουνίου στο TAE KWON DO στις 7:30 μ.μ.

Συνέλευση απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis
http://ergazomenoimetropolis.blogspot.gr/

Τι λένε οι εργαζόμενοι Στο Κόκκινο 105,5 για τα τεκταινόμενα στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017





Η ανακοίνωση της συνέλευσης των εργαζόμενων Στο Κόκκινο 105,5 για τα τεκταινόμενα εκεί, που η εργοδοσία τους απαγορεύει να δημοσιεύσουν στην ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. www.stokokkino.gr:

«Οι εργαζόμενοι στο ΚΟΚΚΙΝΟ δεν αποτελούν μια «ιδιαίτερη» κατηγορία εργαζομένων. Όπως όλοι οι μισθωτοί, έρχονται αντιμέτωποι με τα πιεστικά προβλήματα της καθημερινότητας που έχει δημιουργήσει η πολυετής λιτότητα, υπαγορευμένη από την πραγματικότητα των μνημονίων.

Την ίδια ώρα αποτελούν μέρος των ΜΜΕ, ενός χώρου που έχει υποστεί πολύ σοβαρά πλήγματα τα τελευταία χρόνια, με την ανεργία και την επισφάλεια στον κλάδο, να έχει φθάσει στα ύψη. Έχοντας επίγνωση της ιδιαιτερότητας του βασικού μετόχου του σταθμού, οι εργαζόμενοι και τώρα αλλά και όλα τα προηγούμενα χρόνια λειτουργίας του ΚΟΚΚΙΝΟΥ, έχουν επιδείξει και κατανόηση και ανοχή και υπομονή.

Ωστόσο στα οικονομικά προβλήματα έχει προστεθεί τους τελευταίους 9 μήνες η πολύ σοβαρή παράμετρος της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας για το μέλλον του ραδιοφώνου και κατ’ επέκταση των εργαζομένων. Εδώ και 9 μήνες ακούμε για σχέδιο βιωσιμότητας και σχέδιο δεν βλέπουμε, με φήμες, ψιθύρους και διαρροές που δηλητηριάζουν το εργασιακό κλίμα. Παράλληλα αθετήθηκαν οι έγγραφες δεσμεύσεις για συγκεκριμένες ημερομηνίες καταβολής των μισθών και κανονικοποίηση. Στο επιβαρυμένο κλίμα έρχονται να προστεθούν και αιχμές για εξυπηρέτηση «πολιτικών επιδιώξεων» που στοχεύουν σε πλήγμα κατά του σταθμού, ο οποίος για τους περισσότερους από εμάς, αποτελεί τη μοναδική πηγή εισοδήματος.

Οι κινητοποιήσεις και η απεργία αποτελούν τα μοναδικά όπλα των εργαζομένων για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και δεν μπορεί να «ονοματίζονται» ως εφαλτήριο για την εξυπηρέτηση αλλότριων επιδιώξεων τη στιγμή μάλιστα που διεκδικούνται τα αυτονόητα. Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα, οι εργαζόμενοι δεν έχουν σε καμία περίπτωση την ευθύνη για τις επιλογές της διοίκησης και τις επιπτώσεις σε οικονομικό ή άλλο επίπεδο και δεν είναι δυνατό να απολογούνται για τετελεσμένα στα οποία δεν είχαν συμμετοχή.

Οι εργαζόμενοι στο ΚΟΚΚΙΝΟ θέλουμε να τονίσουμε ότι θα υπερασπιστούμε τα εργασιακά δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας μας με συνέπεια και αλληλεγγύη, δηλώνουμε ανοιχτοί στο διάλογο και ζητάμε από τον ιδιοκτήτη που είναι ένα κόμμα της αριστεράς να αποσαφηνίσει τα σχέδιά του για το μέλλον του σταθμού και να σέβεται τις δεσμεύσεις και τις υπογραφές του. Εκφράζουμε τέλος τη συμπαράσταση μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις των τεχνικών του σταθμού».

Διαβάστε επίσης:


"Όχι παιχνίδια στην πλάτη των εργαζομένων της 'ΑΥΓΗΣ' "

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Να σεβαστεί η ΕΣΗΕΑ την ισχυρή βούληση των εργαζομένων της "ΑΥΓΗΣ" και να σταθεί ενώπιον των ευθυνών της καλούν οι εργαζόμενοι της εφημερίδας με ανακοίνωσή τους, που εξέδωσαν, σχετικά με τα όσα εκτυλίχθηκαν γύρω από την αναστολή, χωρίς τη θέλησή τους, της 24ωρης απεργίας τους στις 13 Ιουνίου. Παρακάτω, όλο το κείμενο της ανακοίνωσης:


Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης: «Όχι παιχνίδια στην πλάτη των εργαζομένων της 'Αυγής'»

Τη Δευτέρα 12 Ιουνίου, η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων της «Αυγής» επικύρωσε την ειλημμένη απόφασή της να προχωρήσει σε 24ωρη απεργία την Τρίτη 13 Ιουνίου ως απόληξη μιας 9μηνης προσπάθειας και συνεχούς άσκησης πίεσης, με δύο πτυχές: αφενός, για την καταβολή των δεδουλευμένων μας, αφού μόλις χθες λάβαμε το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, με τις παραπάνω οφειλές να προστίθενται στις υπάρχουσες από περασμένα έτη, που σε πολλούς εργαζόμενους ξεπερνούν τους δέκα μισθούς, και αφετέρου, για τη διάσωση, ενίσχυση και ανάπτυξη μιας ιστορικής εφημερίδας της Αριστεράς στην οποία εργαζόμαστε με συνείδηση και συνέπεια.
Στη συνέλευσή μας συμμετείχαν και μέλη των σωματείων της ΕΣΗΕΑ και ΕΠΗΕΑ και μετά από μια συντριπτικά, ακόμη μία φορά, πλειοψηφική επικύρωση της απεργίας, εξουσιοδοτήσαμε τα σωματεία μας για την προκήρυξη της απεργίας, την οποία για λίγες ώρες θεωρούσαμε δεδομένη, μιας και είχαμε ενημερώσει και τη νομική υπηρεσία της ΕΣΗΕΑ, προκειμένου τα αιτήματά μας να ενταχθούν στην εξώδικο δήλωση της απεργίας και, φυσικά, στην ανακοίνωση των σωματείων προαναγγελίας αυτής. Και ενώ η σύνταξη του εξώδικου έγινε κανονικά και εστάλη στη Διοίκηση της εφημερίδας, η πλειοψηφήσασα στις πρόσφατες εκλογές της ΕΣΗΕΑ Μ. Αντωνιάδου ενημέρωσε τηλεφωνικώς τους εργαζόμενους ότι υπάρχει θεσμικό κώλυμα με την κινητοποίηση, γιατί δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των μελών του νέου Δ.Σ., απαραίτητη προϋπόθεση στην περίπτωση μη συγκρότησής του. Το κώλυμα αυτό, ωστόσο, δεν παρουσιάστηκε νωρίτερα την ίδια μέρα ούτε από την ίδια, που έδωσε την τηλεφωνική έγκρισή της, ούτε από κανένα από τα παρόντα στη συνέλευσή μας μέλη των ΕΣΗΕΑ / ΕΠΗΕΑ, ενώ και η ΠΟΕΣΥ έδωσε την έγκρισή της, μιας και, λόγω μη συγκρότησης του Δ.Σ., ήταν εκείνη (μαζί με την ΕΠΗΕΑ), που θα μας «κάλυπταν», όπως και έπραξαν κηρύττοντας την απεργία μας.
Όμως, λογαριάζαμε χωρίς κάποιον ξενοδόχο... Η απεργία μας λόγω της μη ομοφωνίας μπήκε στον πάγο και την ίδια μέρα, Τρίτη 13 Ιουνίου, παραστήκαμε στην πρώτη συνεδρίαση του νέου Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, προκειμένου να εξουσιοδοτήσουμε το σωματείο μας για την κήρυξη νέας 24ωρης κινητοποίησης την Τετάρτη 14 Ιουνίου και να ζητήσουμε εξηγήσεις για το πάγωμα της απεργίας. Εκεί ενημερωθήκαμε ότι τα μέλη του Δ.Σ. που δεν ομονόησαν στην κήρυξη της απεργίας ήταν ο Στ. Καπάκος, ο οποίος ψήφισε «λευκό», τον οποίο ακολούθησε στη συνέχεια και η Μ. Αντωνιάδου, ψηφίζοντας επίσης «λευκό», κάτι που σε κανένα σημείο δεν είχε εκφράσει και παρουσιάσει πριν την ενημέρωση ότι “υπάρχει κώλυμα λόγω μη ομοφωνίας”. Κατόπιν, και αφού αποχωρήσαμε από τη συνεδρίαση, ενημερωθήκαμε ότι υπέρ της απεργίας μας τοποθετήθηκαν οι Μ. Διόγος, Ν. Νταουντάκη, Γ. Αγγέλης, Γ. Μηλιώνης, Χρ. Κυρίτσης, οι Μ. Αντωνιάδου και Στ. Καπάκος επανέλαβαν το “λευκό” , ο Δ. Τσαλαπάτης τοποθετήθηκε λέγοντας ότι υφίσταται ήδη η απεργία της ΠΟΕΣΥ, η Ά. Αγάτσα πρότεινε υλοποίηση απεργίας αν δεν κατετίθετο χθες ένα δεκαπενθήμερο, ενώ η Α. Γυπάκη αποχώρησε χωρίς να πάρει θέση.
Τελικώς, η κινητοποίησή μας παραπέμφθηκε στις ελληνικές καλένδες με μια λιτή ανακοίνωση, το απόγευμα, της ΠΟΕΣΥ, που με ψήφους 8 υπέρ / 3 κατά ανέστειλε "την κηρυχθείσα 24ωρη απεργία, διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρχε ομοφωνία από το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ”, συμπληρώνοντας πως για την αναστολή “έλαβε υπόψη και τη δέσμευση της διεύθυνσης της εφημερίδας για την καταβολή ενός 15νθημέρου έως την Πέμπτη 15/6 και ενός ακόμη εντός 10 ημερών”.
Ενημερώνουμε όλους τους ενδιαφερόμενους πως οι πλάτες μας σηκώνουν ήδη αρκετά, καθώς η διολίσθηση των τελευταίων μηνών έχει ως αποτέλεσμα την εξαθλίωση των εργαζομένων, που εξακολουθούμε να εργαζόμαστε, αν και απλήρωτοι, βυθισμένοι στην αγωνία και το άγχος, όχι μόνο για το μέλλον των θέσεων εργασίας μας, αλλά και για το μέλλον αυτής της εφημερίδας που δεν αποτελεί για εμάς μόνο έναν χώρο εργασίας. Γι' αυτό, το «βάλτε πλάτη», όπως μας έχει ζητηθεί επανειλημμένα κατά το παρελθόν, προκειμένου να ξεπεράσει η εφημερίδα τα προβλήματά της, μας έχει κοστίσει σε μισθούς κοντά ενός χρόνου δουλειάς.
Κατά συνέπεια, δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν εμπλακήκαμε ούτε θα εμπλακούμε ποτέ στους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και πολιτικούς συσχετισμούς εντός της ΕΣΗΕΑ ούτε θα επιτρέψουμε να στηθεί οποιαδήποτε πολιτική σπέκουλα πάνω στον αγώνα για τα δεδουλευμένα μας και τη διάσωση της «Αυγής». Καλούμε το σωματείο της ΕΣΗΕΑ να σεβαστεί την ισχυρή βούληση των εργαζομένων της «Αυγής» και να τεθεί ενώπιον των αυτονόητων ευθυνών τους στηρίζοντας τους εργαζόμενους, διασφαλίζοντας τα εργασιακά τους δικαιώματα και παρέχοντας συνδικαλιστική προστασία και αρωγή. Προειδοποιούμε ότι στην περίπτωση που τα μέλη του Δ.Σ. δεν ανταποκριθούν στις ευθύνες τους, θα είναι υπόλογα απέναντι στους εργαζόμενους της «Αυγής», απέναντι στους εργαζόμενους ενός ήδη εξοντωμένου κλάδου, που παλεύει να επιβιώσει, αλλά και απέναντι στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

Η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων της "Αυγής"


* Η παραπάνω ανακοίνωση εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία (23 υπέρ, 13 κατά, 6 λευκά) κατά τη χθεσινή συνέλευση των εργαζομένων της «Αυγής»

Στο Κόκκινο 105,5: Κομματική επίθεση και συνδικαλιστικό μπλόκο στους απλήρωτους εργαζόμενους

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017



Το «βαρύ πυροβολικό» της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ» έβαλε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για να απαντήσει στα δίκαια αιτήματα των εργαζόμενων όλων των ειδικοτήτων Στο Κόκκινο 105,5 (και στους περιφερειακούς σταθμούς «Κόκκινο Θεσσαλονίκης» και «Κόκκινο Πάτρας») στους οποίους οφείλονται μισθοί δυόμιση μηνών. 

Και ο Θανάσης Καρτερός, ο πρώτος διευθυντής του κομματικού ραδιοφωνικού σταθμού, δεν έχασε ευκαιρία ως «γνήσιος αριστερός» να ρίξει την ευθύνη για την κατάντια της ραδιοφωνικής επιχείρησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (με τα υπέρογκα χρέη) στους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι όμως ποτέ δεν ρωτήθηκαν για τα ανοίγματα, δεν ενημερώθηκαν για τις οφειλές, δεν συμμετείχαν στην διοίκηση και στις αποφάσεις της.

Ο Θανάσης Καρτερός με ένα κατάπτυστο άρθρο στις 11 Ιουνίου δικαιολογεί ως ένα βαθμό – γιατί ας μην το ξεχνάμε είναι και «αριστερός» –  την απεργία ως μέσο διεκδίκησης. Αλλά θίγεται που οι εργαζόμενοι στην ανακοίνωση με τα αιτήματα τους την οποία εξέδωσαν – και τους απαγορεύτηκε να την δημοσιεύσουν στο www.stokokkino.gr αλλά μπορείτε να την διαβάσετε εδώ – αποκαλούν τους εργοδότες τους  ως εργοδότες και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ως ιδιοκτήτη της επιχείρησης. Ζητάει μάλιστα να μην ακυρώνεται ο «συλλογικός ιδιοκτήτης» του σταθμού που «δίνει και δύσκολες μάχες»…

Όμως ο Θανάσης Καρτερός δεν σταματάει εκεί, χαρακτηρίζει τον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μεταξύ άλλων «σημαία» για χιλιάδες ακροατές και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «και οι σημαιοφόροι, όπως κι αν το δεις, έχουν τη δική τους ευθύνη. Ίση με τους διοικητές, αν όχι μεγαλύτερη…».

O λαλίστατος Θανάσης Καρτερός, που λέει ξεκάθαρα ότι οι εργαζόμενοι έχουν μεγαλύτερη ευθύνη από την διοίκηση (!), δεν αναφέρει ούτε μια λέξη για τις δικές του ευθύνες, μιας και υπήρξε ο πρώτος διευθυντής του συγκεκριμένου μέσου, αλλά και για τις ευθύνες όσων τον διαδέχτηκαν σε αυτή την θέση. Φυσικά δεν λέει την αλήθεια για το πόσο ευθύνονται αυτοί οι οποίοι διορίστηκαν από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για να παίρνουν συγκεκριμένες αποφάσεις σχετικά με την πολιτική που ακολουθείται εδώ και 11 χρόνια Στο Κόκκινο 105,5.

Ο Θανάσης Καρτερός στο άρθρο του δεν εξηγεί πως το κυβερνητικό κόμμα απαξιώνει τον δικό του ραδιοφωνικό σταθμό – αντιστοίχως και την κομματική εφημερίδα – με σκοπό για να απαλλαγεί πιο γρήγορα από τους εργαζόμενους, που η διοίκηση χαρακτηρίζει συχνά και ως «βαρίδια», για να γλυτώσει μέσω των παραιτήσεων των εξαθλιωμένων οικονομικά, δημοσιογράφων, τεχνικών, διοικητικών υπαλλήλων, τις αποζημιώσεις κ.ο.κ.

Ο Θανάσης Καρτερός, που «φοβάται» μην πέσουν όλοι οι ακροατές στα δίχτυα του Κώστα Αρβανίτη, δεν λέει για παράδειγμα πότε και πως ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. νοίκιασε στον επιχειρηματία Δημήτρη Μάρη την ραδιοφωνική συχνότητα, που του ανήκει στη Θεσσαλονίκη, και από την οποία εξέπεμπε μέχρι πρόσφατα το μουσικό ραδιόφωνο «Μωβ». Όπως έχουν πληροφορηθεί εδώ και μερικές εβδομάδες μετά την υπογραφή των σχετικών συμβολαίων η κομματική συχνότητα αναμεταδίδει στη Θεσσαλονίκη το κατά τα άλλα «ανταγωνιστικό πρόγραμμα» του αθηναϊκού σταθμού «Ραδιόφωνο 24/7» στο οποίο διευθυντής είναι ο Κώστας Αρβανίτης και ιδιοκτήτης ο όψιμος «συριζαίος» Δημήτρης Μάρης, αδιαφορώντας ή τελικά επιδιώκοντας αυτό να έχει επιπτώσεις στον δικό του σταθμό εκεί.

Ο Θανάσης Καρτερός δεν λέει κουβέντα στο άρθρο του για το πόσο έχει απαξιωθεί το Κόκκινο Αθήνας (και τα περιφερειακά του) από το κυβερνητικό κόμμα και την Left Media Ραδιοφωνική - Τηλεοπτική Α.Ε. της οποίας ο διευθύνων σύμβουλος, Κώστα Νικόλτσιος, με θράσος απαιτεί από τους εργαζόμενους να «συνηθίσουν» την κατάσταση… Προφανώς στον γραφιά της «ΑΥΓΗΣ» είναι πιο εύκολο να μην κατηγορήσει τους δικούς στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αλλά να δείξει τους απλούς εργαζόμενους ως τους υπαίτιους…

Ο Θανάσης Καρτερός, που κρίνει τους πάντες και τα πάντα, αν δεν γνωρίζει ας μάθει ότι το Κόκκινο διαλύεται επειδή το κόμμα του έχει επιλέξει να διαλύσει τον ραδιοφωνικό του σταθμό, ίσως για να τον ξεφορτωθεί πιο γρήγορα με το λιγότερο δυνατό κόστος οικονομικό ή πολιτικό, αφού πλέον χτίζει την δίκη του διαπλοκή με άλλα μέσα και επιχειρηματίες.

Όμως σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε τις τραγελαφικές καταστάσεις που επικρατούν Στο Κόκκινο 105,5. Μαθαίνουμε ότι οι εργαζόμενοι – εκτός από την απληρωσιά – έχουν να αντιμετωπίσουν και άλλους είδους προβλήματα. Καλούνται να δουλέψουν και να «παράξουν ανταγωνιστικό ραδιοφωνικό προϊόν» υπό πρωτόγονες τεχνολογικά συνθήκες, δηλαδή με υπολογιστές, που δεν δουλεύουν και παραμένουν χωρίς τεχνική υποστήριξη επί μήνες, με οικιακή σύνδεση ίντερνετ (που δεν αλλάζει εξαιτίας χρεών της επιχείρησης στον πάροχο) και καθιστά αδύνατη την αποτελεσματική λειτουργία του ενημερωτικού ιστότοπου www.stokokkino.gr και με wifi που κλέβουν κυριολεκτικά από διπλανή καφετέρια όταν το δίκτυο τελικά καταρρέει…

Αυτά είναι η καθημερινότητα των εργαζομένων, που η διοίκηση παρουσιάζει ως άχρηστους, ανίκανους, τεμπέληδες, μη συριζαίους, «ορφανά του Αρβανίτη», «πρώην ερτικούς» που τους «φορτώθηκαν», οι οποίοι θέλουν το κακό του κόμματος πραγματοποιώντας πολιτικές απεργίες, αντί να το βουλώσουν και να βάλουν πλάτη στην κυβέρνηση… Αυτοί οι χαρακτηρισμοί χρησιμοποιούνται άλλωστε κατά κόρον από εργαζόμενους – κομματικά στελέχη οι οποίοι ρουφιανεύουν ό,τι λέγεται στις γενικές συνελεύσεις και παρουσιάζουν με τελείως απαξιωτικό τρόπο τις διεκδικήσεις των συναδέλφων τους μέσω μυστικών επιστολών τις οποίες απευθύνουν σε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ώστε να μαθαίνουν τι γίνεται στο «μαγαζί» τους και ποιοι τελικά αντιδρούν και δεν βάζουν πλάτη...

Στην ίδια γραμμή με τον Θανάση Καρτερό αποδεικνύεται ότι συντάσσεται και ο Σταύρος Καπάκος νεοεγκλεγείς στο Δ.Σ. της Ε.Σ.Η.Ε.Α. με την παράταξη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. «Συσπείρωση Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος» ο οποίος σήμερα αρνήθηκε να ψηφίσει θετικά υπέρ του αιτήματος των εργαζόμενων, οι οποίοι ζήτησαν την κήρυξη νέας 24ωρης απεργίας καθώς δεν καταβλήθηκε μισθός παρά την δέσμευση της διοίκησης ότι αυτό θα γίνει έως και σήμερα 15 Ιουνίου.

Συμπληρωματικά να αναφέρουμε ότι αύριο 12:00 με 16:00 θα πραγματοποιηθεί Στο Κόκκινο στάση εργασίας και γενική συνέλευση στην Ε.Σ.Η.Ε.Α. μετά από αίτημα της Μπούλικας Μιχαλοπούλου, η οποία είναι εκπρόσωπος των δημοσιογράφων.

Διαβάστε επίσης:

Νέα 24ωρη απεργία στον Ρ/Σ Στο Κόκκινο 105,5 για την μη καταβολή δεδουλευμένων δύο μηνών

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP